فهرست
یادداشت روز:برای تو، که دیده نشدی
یادداشت روز:برای تو، که دیده نشدی

یادداشت روز:برای تو، که دیده نشدی

یک/ روزهای قدم زدن روی ابرها برای ستاره‌های شگفتی‌سازِ استقلال خوزستان با بالابردن جام قهرمانی رقابت‌های لیگ برتر به پایان نرسید. اگر چه عبدالله ویسی تصمیم به ترک این تیم گرفت و کولیبالی و خسوس به عنوان مهم‌ترین مهره‌های خارجی از جمع نفرات تیم قهرمان جدا شدند، دعوتِ چند بازیکن از استقلال خوزستان به تیم ملی نشان داد حالا کارلوس کی‌روش هم روی پسران ویسی وطنی برای آینده تیم ملی حساب ویژه‌ای باز می‌کند. رحیم مهدی زهیوی چند روز بعد از حضور در اردوی تیم ملی مصدوم شد اما دانیال ماهینی و محمد طیبی قدم به قدم با ستاره‌های شناخته‌شده و رزومه‌دار تیم ملی تمرین کردند و در نهایت هر دوی آن‌ها به صورت ثابت در دیدار دوستانه با قرقیزستان به میدان رفتند تا برای اولین بار تجربه پوشیدن پیراهن تیم ملی را به دست بیاورند و فصل استثنایی‌شان را کامل کنند. قرقیزستان حریف دشوار و نام بزرگی نبود اما نمایش دانیال و محمد امیدوارکننده به نظر می‌رسید تا به احتمال فراوان هر دوی آن‌ها در اردوهای بعدی تیم ملی نیز در کنار تیم حضور داشته باشند. خبر تاثیرگذار و دلگرم‌کننده، مدتی بعد از بازی قرقیزستان به گوش رسید. وقتی که دانیال ماهینی پیراهن شماره 14 تیم ملی‌اش را به فروش رساند و مبلغِ پنجاه‌میلیونی به دست آمده از دوست‌داشتنی‌ترین حراجِ تمامِ سال را صرفِ آزادی تعدادی از زندانی‌ها کرد. این اتفاق نشان داد ماهینی در قامت یک فوتبالیست جوان، از مسئولیت‌های اجتماعی‌اش غافل نیست. پیراهن او در اولین بازی ملی در ورزشگاه آزادی، بویِ آزادی می‌داد.
 
 


 
دو/ حرکتِ تحسین‌برانگیز ستاره استقلال خوزستان، تلنگری برای جامعه ورزش ایران بود. جامعه‌ای غرق‌شده در آمار و نتیجه که مدت‌هاست رفتارهایی از این دست را از یاد برده است. همه ورزشکارهای المپیکی فعلا سرگرم حساس‌ترین روزهای آماده‌سازی برای المپیک هستند و مدام از مشکلات مالی و فقر امکانات تیم‌های‌شان صحبت می‌کنند. همه فوتبالیست‌ها نیز روزهای شلوغ بازارگرمی را پشت سر می‌گذارند تا پنجره نقل و انتقالات تابستانی را با سنگین‌ترین قرارداد ممکن به پایان برسانند. در چنین شرایطی، دانیال ماهینی از راه رسیده تا ثابت کند که از اهمیت جایگاه‌اش به عنوان فوتبالیست مطلع است و می‌داند که شاید یک عدد 5 و هفت تا صفر، مشکل همه زندانی‌های کشور را حل نکند اما حداقل گروهی از آدم‌ها را به فکر فرو می‌برد تا به جای ریخت‌و‌پاش برای تیم‌ها و عابربانک‌‌نمایی در اینستاگرام، کمی هم درباره حرکات انسان‌دوستانه حرف بزنند. لا به لای رقصِ ستاره‌ها با باد از این باشگاه به آن باشگاه، جایی بین خبرهای مربوط به انتخابِ تیم وحید امیری و سردرگمی‌های باشگاه‌های مختلف به دنبال ستاره‌ها، در برهوتِ وفاداری و روراستی، می‌شود با دانیال ماهینی دوباره فوتبال را دوست داشت. می‌شود به یاد آورد که فوتبال، الهام‌بخش‌ترینِ ورزش‌ها است.
 
 


سه/ حراجِ پیراهن دانیال ماهینی، در کانال‌های فوتبالی و غیرفوتبالی تلگرام بازتاب دارد اما موج این بازتاب خیلی زود فروکش می‌کند و همه باز به دنبال شمارش صفرهای فیش حقوقی مدیرعامل بانک رفاه و آلودگی هوای جنوب کشور می‌روند. بدون تردید دانیال این تصمیم را برای شو‌آف کردن و دیده‌شدن نگرفته اما سهمِ او از رسانه‌های ورزشی کشور چقدر است؟ چند تا تیتر و چند جلد را به او اختصاص داده‌اند؟ روزنامه‌های ورزشی پرشمار کیوسک‌های ایرانی، هیچ تمایلی برای اختصاص‌دادن جلدهای‌شان به رفتار متفاوت بازیکن استقلال خوزستان نشان نمی‌دهند. تیترها همگی در خدمتِ کاوه رضایی هستند که لطف کرده و در فصل گذشته 6 گل به ثمر رسانده و با دو مدیربرنامه آبی و قرمز، هر روز هواداران یک باشگاه را معطل‌تر از روز گذشته می‌کند و به ریش نداشته فوتبال می‌خندد. کاوه حتی ملی‌پوش هم نیست اما باز هم به بازیکن ملی‌پوش استقلال خوزستان ترجیح داده می‌شود. همین رسانه‌ها که امروز قید پرداختن به ماجرای دانیال ماهینی را زده‌اند، همواره انتقادهای اخلاقی تند و تیزی از فوتبال دارند. تجربه اما نشان می‌دهد هیچکدام از رفتارهای ارزشمند حوزه فوتبال، تمرکز آن‌ها را به طرف خودش معطوف نمی‌کند. دانیال ماهینی اگر حاشیه پررنگی در زندگی‌ شخصی‌اش ساخته بود، اگر به استقلال خوزستان پشت کرده بود تا با باشگاه‌های ثروتمند مذاکره کند و اگر مصاحبه تندی علیه یک چهره دیگر انجام داده بود، امروز مرد اول تیترهای درشت بود. این حکایت دردناک رسانه‌هایی است که ظاهرا پیراهن فروشی برای جیب را بیشتر از حراج خیریه پیراهن برای زندانی‌ها دوست دارند. که از یاد می‌برند تحسین این حرکت نمادین، می‌تواند نقش مهمی در علاقه‌مندکردن سایر فوتبالیست‌ها به این رفتار داشته باشد. این بار باید از خودمان شروع کنیم. از خودمان که روی جلدها به دانیال و دانیال‌ها پشت می‌کنیم. آن‌ها را می‌فروشیم و ناز کاوه‌ها را می‌خریم. منطقِ اشتباهی که تصویر و تصور غلطی از فوتبال می‌سازد. عمیقا، دقیقا و شدیدا غلط.



محمدحسین عباسی/ تماشاگران امروز

کدخبر:9405
  ۶  
آی اسپورت
2016-07-02 12:34:29
نظر دهید
۶ نظر
4444 برزو 999999999
شنبه ۱۲ تير ۱۳۹۵، ۱۳:۰۳
چیکار به کاوه داری عوضی!؟ کاوه رضایی که مال یک ماه پیش بود الان رسانه ها دارن در مورد طارمی و رضاییان مطلب مینوسن بعشدم مگه وحید امیری با هردوتا تیم استقلال و لنگ مذاکره نکرده بود!؟ چرا فقط به کاوه گیر دادی!؟ نویسنده ی خوبی هستی ولی طرفداریهات یادداشتهاتو داره چرت میکنه کم کم
-
شنبه ۱۲ تير ۱۳۹۵، ۱۴:۵۹
این مقاله عالی بود
matt1982
شنبه ۱۲ تير ۱۳۹۵، ۱۵:۱۴
عالی بود جناب عباسی. درود بر شما و قلم شریفتان
فرزاد
شنبه ۱۲ تير ۱۳۹۵، ۱۵:۴۴
برزو جان فقط برو یکم سوادتو زیاد کن والله بی سوادی و لمپنی و ریاکاری افتخار نیست...اگه تاجی هستی به افراد با اصالت تیمتون مثل ناصرخان حجازی و پرویز قلیچ خانی نگاه کن نه فرهاد مجیدی و رحمتی خائن....
علی
شنبه ۱۲ تير ۱۳۹۵، ۱۶:۰۲
این روزنامه های قلدر پرور ، این قلم های راه اشتباه!
مجتبی فرد
شنبه ۱۲ تير ۱۳۹۵، ۱۶:۱۸
یک نکته حاشیه‌ای:
بذارید دو روز از این قهرمانی‌ها بذاره تا این پیراهن‌ها و مدال‌ها تاریخی و نوستالژیک بشه و قیمتی پیدا کنه بعد بفروشند.
چیه هنوز عرق قهرمانی خشک نشده، افتخارات رو می‌ذارن مزایده؟
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر