فهرست
یادداشت روز: چرا ولز، بلژیک را شکست داد؟
یادداشت روز: چرا ولز، بلژیک را شکست داد؟

یادداشت روز: چرا ولز، بلژیک را شکست داد؟

آی اسپورت- چرخش کرویفی رابسون-کانو و بغل‌پای دقیق او، خیلی زود رویاهای اروپایی بلژیک را بر باد می‌دهد. رابسون یک بازیکن آزاد است تا قبل از یورو، هیچ باشگاهی برای خریدش اقدام نکرده و طرفِ مقابل، تیبو کورتوآ یکی از بهترین دروازه‌بان‌های فوتبال جهان به شمار می‌رود.این مهم‌ترین لحظه زندگی مهاجم ولز است و فقط یک لحظه عادی دیگر در کارنامه دروازه‌بان بلژیک. جنسِ این تقابل، در بیشتر نقاط زمین تکرار می‌شود و عجیب اینجاست که ناشناخته‌های مخوف ولزی همیشه از نفرِ شناخته‌شده تیم حریف بهتر ظاهر می‌شوند. حقیقتِ بلژیک شاید در نمای هوشمندانه کارگردان تلویزیونی مسابقه مشخص باشد. وقتی که تیم پرستاره ویلموتس دو بر یک از حریف عقب افتاده و ونسان کمپانی را در حال شوخی و خنده با نفر کناری‌اش روی سکو تماشا می‌کنیم. بلژیک، یک کشور الگو در ساختِ ستاره‌های درجه یک است. کشوری که فقط با 11 میلیون و 34 باشگاه فعال فوتبال، به عنوان گران‌ترین تیم به جام ملت‌ها وارد می‌شود. پیشرفت فوتبال این کشور از سال 2006 با نقش محوری میشل سابلون آغاز شده است. آن‌ها با چند تغییر ساده، فوتبال‌شان را کاملا متحول کرده‌اند. قبل از هر چیز، همه باشگاه‌های فوتبال پایه بلژیک موظف به استفاده از سیستم 3-3-4 شده‌اند. قدم بعدی، مطالعه و بررسی دقیق 1500 بازی فوتبال پایه بوده تا الگوهای غلط این بازی‌ها شناسایی شوند. بعد، جدول رده‌بندی برای لیگ‌های زیر هفت سال و هشت‌سال از بین رفته تا نتیجه تاثیری بر روحیه فوتبالیست‌های کم‌سن‌وسال نداشته باشد. برنامه تیم‌های زیر 6 سال هم از بازی‌های 5 به 5 به بازی‌های 2 به 2 تغییر کرده است تا بچه‌ها آزادی عمل بیشتری با توپ داشته باشند. جالب‌تر از همه اما قانون ممنوعیت بازگشت بازیکن‌ها به سطح قبلی بوده است. در واقع با این قانون مهره‌ای که از تیم زیر 17 سال به تیم زیر 19 سال رسیده باشد،به هیچ وجه اجازه ندارد حتی برای بازی‌های حیاتی به تیم سابق‌اش برگردد. نتیجه تئوری‌های سابلون و حمایت‌های دولت با تقدیم‌کردن هشت زمین تمرین مجهز برای بازیکن‌های نوجوان، کشفِ ستاره‌هایی مثل آزار، دی‌بروینه، دمبله، درای مرتنس، اکسل ویتسل، لوکاکو، کمپانی و دیگران بود. با این وجود تلنگر حذف در مقابل ولزی که بعد از سال‌ها در یک تورنمنت ملی بازی می‌کند، نشان می‌دهد که فوتبال بلژیک هنوز فوتبال کاملی نیست. شیاطین سرخ، اشتیاق و انگیزه لازم را برای بردن چنین مسابقه بزرگی ندارند. بلژیک با این صورت‌های یخ‌زده و نگاه‌های بی‌تفاوت، هنوز صاحب یک شخصیت تیمی نشده. نه گل‌ها را به عنوان یک تیم جشن می‌گیرد نه در زمان گل خوردن مثل یک تیم واحد برای بازگشت تلاش می‌کند. این، یعنی آموزش فوتبال درست از سنین پایه کافی نبوده و باید روحیه، شخصیت تیمی،اشتیاق و جنگندگی را هم در همان سنین به فوتبالیست‌ها یاد داد. بلژیک، یک تیم تماما کارخانه‌ای است. یک تیم مدرن با پسربچه‌های پردرآمد و خوش‌قیافه‌ای که به اجتماع یازده نفره مردهای تنومند با ریش‌های بلند می‌بازند.




محمدحسین عباسی
کدخبر:9405
  ۲  
آی اسپورت
2016-07-02 13:57:33
نظر دهید
۲ نظر
علی
شنبه ۱۲ تير ۱۳۹۵، ۱۵:۵۸
عالی بود
البته به نظرم از اون جا که پرشور بودن رو توی باشگاه های به شدت رقابتیشون یاد میگیرن ، ضعف اصلی انگیزشی برمیگرده به مدیریت افتضاح مربی!!!
ویلموتسی که از سیگار کشیدن ناینگولان دفاع می کنه!
بلژیک با این همه ستاره به مربیش باخت ، دقیقا برعکس ایتالیا که با هیچ، دقیقا با هیچ ولی با یه مربی خوب داره جلو میره
مجتبی فرد
شنبه ۱۲ تير ۱۳۹۵، ۱۶:۱۶
فکر کنم نویسنده صحنه خوشحالی نیمکت بلژیک روی گل‌شون رو ندیده.
مشکل بلژیک ساده‌تر از این حرف‌هاست: ویلموتس
مربی‌ای که کوچک‌تر از شاگردانش بود و نتونست از این همه ستاره، تیم بسازه.
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر