فهرست
یادداشت: مهمان‌نوازیِ فرانسوی، "مانتین" و نشانِ شاهین
یادداشت: مهمان‌نوازیِ فرانسوی، "مانتین" و نشانِ شاهین

یادداشت: مهمان‌نوازیِ فرانسوی، "مانتین" و نشانِ شاهین

ایان مک‌اینتاش
 
همیشه در تورنمنت‌هایِ بزرگ وقتی میزبان بالاخره از آشفتگی و اضطرابِ اولیه در می‌آید و شروع می‌کند به جذاب بازی کردن، شورِ خاصی در استادیوم و تمامِ شهرهایِ اطراف پدید می‌آید. راستش این شور را نه در برزیلِ 2014 دیدیم، نه در لهستانِ 2012. در واقع آخرین باری که یک میزبانِ درجه یک داشتیم آلمانِ 2006 بود.
در بازگشتِ فرانسه مقابلِ ایرلند و پیروزی‌شان نشانه‌هایی از این شور دیده شد. فرانسه در این بازی نشان داد چه تیمِ خوبی می‌تواند باشد. همکاریِ آنتوان گریزمن و اولیویه ژیرو در خطِ حمله دیدنی بود، همینطور تاثیری که پل پوگبا بر بازی گذاشته بود. فرانسه هنوز البته به جایی که باید نرسیده، اما گوشه‌هایی از آنچه می‌تواند باشد را نشان داده است.
فرانسه در قبالِ حریفِ امشبش خیلی محترمانه رفتار کرده است. پاتریس اورا قبل از بازیِ انگلیس و ایسلند، با اینکه انتظارِ صعودِ انگلیس را داشت، پیش‌بینیِ شبی سخت برایِ آنها کرده بود. دیدیه دشان هم بعد از اینکه ایسلند انگلیس را شکست داد گفت: «بازیِ ایسلند فقط پرتاب‌هایِ بلند نیست. بازیکنانِ من کاملا میدونن اونا اتفاقی به این مرحله نرسیدن و لایقش بودن.»
مردمِ فرانسه به این پیروزی نیاز دارند. پایتختِ فرانسه هنوز زیرِ سایه‌یِ سیاهِ تروریسم است. رئیس جمهورشان تنها 17 درصد رایِ تایید دارد. بیکاری به 10 درصد رسیده و اعتراضات و اعتصابات دولت را به دردسر انداخته است. مردم نیاز به چیزی دارند که اندکی سرخوششان کند.
فرانسوی‌ها واقعا لایقِ این خوشحالی هستند. آن‌ها در کلِ تورنمنت با آغوشی باز تمامِ اروپایی‌ها را پذیرفته‌اند و ازشان پذیرایی کرده‌اند، از هتل‌دارانشان گرفت تا رستوران‌هایشان. هر اتفاقی که در ادامه‌یِ بازی‌ها بیفتد، مردمِ مهربان و خونگرمِ فرانسه با سری بلند از مهمانی‌شان بیرون آمده‌اند. انصاف نیست این پیروزی را ازشان بگیرم. نه؟
اما در سویِ دیگر ایسلند. با هر دلیل و منطقی که فکر کنیم نمی‌شود حضورِ کشوری با جمعیتِ ایسلند را در این مرحله توجیه کنیم. ایسلندی‌ها پدیده‌ترین پدیده‌یِ جام هستند و اگر فرانسه را شکست بدهند یکی از باورنکردنی‌ترین نتایجِ تاریخِ اروپا را گرفته‌اند.
ایسلند نمونه‌یِ بارزی از اینکه با تلاش کردن به چه مراتبی می‌توان رسید است. ایسلند تیمی سخت‌کوش و البته باهوش است. کافیست از اتریشی‌ها و انگلیسی‌ها بپرسید. برایِ همین اگر فرانسه قصدِ پیروزی دارد باید در تک تکِ دقایق با بالاترین تمرکزش بازی کند، وگرنه سرنوشتِ انگلیس سرش می‌آید.
گزارشگرِ ایسلندی، گودموندور بندیکتسون، که قبلا با جیغ‌هایش در جریانِ بازی مقابلِ اتریش بدل به پدیده‌ای در فضایِ مجازی شده بود، بعد از پیروزی بر انگلیس یک قدم فراتر هم گذاشت و فریاد کشید: «ما نمیریم خونه. میبینید؟! انگلیس شما برید خونه. شما از اروپا برید بیرون. اصلا هر گوری که دوست دارید برید!» حتی فرانسوی‌ها هم به این فکر می‌کنند احیانا اگر ایسلند آن‌ها را هم شکست دهد، بندیکتسون چه خواهد کرد. قطعا هیچ پنجره‌ای در پاریس در امان نخواهد بود.
هافتور بیورنسون هوادارِ ایسلند است. احتمالا او را به عنوانِ سر گرگور کلیگین، یا همان "مانتین" در سریالِ "بازیِ تاج و تخت" می‌شناسید. تصور کنید ایشون بفهمد شما هوادارِ فرانسه هستید. چطور جرات می‌کنید تویِ صورتش نگاه کنید و بگویید دوست ندارید ایسلند برنده شود. ایشون یک بار همینطوری سرِ یک اسب را با یک ضربه‌یِ شمشیر قطع کرد. البته نه در زندگیِ واقعی، چون خیلی وحشتناک می‌شد. اما به هر حال. چرا آدم باید ریسک کند؟
راستی حالا که از شوالیه‌ها حرف زدیم، گزارش‌هایی به گوش می‌رسد که رئیس جمهورِ تازه انتخاب‌شده‌یِ ایسلند قرار است نشانی معادلِ آن به بازیکنان و کادرِ تیم ملی اهدا کند. گودنی یوهانسون که هفته‌یِ پیش با 39.1 درصدِ آراء انتخاب شد بازیِ ایسلند مقابلِ انگلیس را در استادیوم، در نیس تماشا کرد و حالا قصد دارد به تمامیِ ایسلندی‌هایی که سهمی در این پیروزی داشتند "نشانِ شاهین" بدهد.
بله: "نشانِ شاهین". اگر نشانی شاهکارتر از این اسم پیدا کردید حتما ما را هم در جریان قرار بدهید.
 
 
 
 
  ۱  
آی اسپورت
2016-07-03 10:23:30
نظر دهید
۱ نظر
آرش
يكشنبه ۱۳ تير ۱۳۹۵، ۱۰:۵۲
بازیگر نقش سر مانتین تو سیزن یک سریال بیورنسون نبود که سر اسب رو قطع کرد.
Winter is here
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر