فهرست
یادداشت روز: فینالی به ارزش یک تاریخ/ روز فرشته
یادداشت روز: فینالی به ارزش یک تاریخ/ روز فرشته

یادداشت روز: فینالی به ارزش یک تاریخ/ روز فرشته

آی اسپورت- چرا پرتغال؟ چرا این پرتغال است که باید امشب در فینال مقابل فرانسه میزبان قرار بگیرد. مطمئنا این سوال میلیون‌ها نفر در کل دنیاست. سوال ایتالیایی‌هایی که در ضربات پنالتی مقابل آلمان کم آوردند. آلمانی‌هایی که بدشانسی و مصدومیت و زمین و زمان حضور در فینال را از آنها گرفت. سوال همه آنهایی که تیمشان را مدعی می‌دانستند.








 به این عکس ها نگاه کنید. شاید جواب سوال تمام این چند میلیون نفر در همین یک عکس نهفته باشد. در همین حرص. در همین رگ های بیرون زده. در همین ولع تمام نشدنی. در یک کلمه. در همین «خواستن».


این قرن از فوتبال قرن این سوال است. رونالدو یا مسی. هر کس بر اساس علایق شخصی‌اش به این سوال جواب داده. دو فوق ستاره که یک پاشنه آشیل بزرگ دارند. ناکامی با تیم ملی. این ناکامی البته برای رونالدو کم‌رنگ‌تر است. پرتغال در تمام این سال‌ها حتی با ردیف کردن لیست فوق ستاره‌هایی مثل اوزه‌بیو، فرناندو کوتو، کاستا، فیگو و... هیچ گاه یکی از قدرت‌های اروپا نبوده. در یوفا، جام‌جهانی یا هر تورنمنت معتبر دیگری کمتر کسی پیدا شده که روی نام پرتغال شرط ببندد. آرژانتین اما شرایط متفاوتی داشته است. به همین دلیل است که رسیدن به فینال در یورو می‌‌تواند برای پرتغال و رونالدو در حد یک جام بی‌ارزد و رسیدن به فینال کوپا برای مسی یک شکست دیگر بر شکست‌هایش اضافه می‌کند.

رونالدو تنها امید پرتغال در این جام بود. درست است که او در خیلی از دقایق این جام موثر نبود و شاید حتی نامی از شنیده نشد . شاید بشود گفت او ستاره پرتغال در این تورنمنت نبود. اما می‌شود گفت او سوپر من تیمش بود. هر جا که باید. هر جا که لازم بود. هر جا که پرتغال در لبه سقوط قرار داشت پیدایش شد و با یک حرکت خارق‌العاده تیمش را از سقوط به صعود رساند. یک بار با یک بغل پا. یک بار با یک پرواز. یک بار با یک پنالتی. در تمام طول جام اما خواستن او جاری بود. خواستن او یک موتور محرک برای پرتغال بود. خواستنی که آن را به بازیکنان جوان تیمش هم انتقال داده بود. احساسی که هم بود و هم نبود. بود در دل بازیکنانش و نبود در نحوه بازی تیمشان. یک بازی منطقی،‌حساب‌شده و حتی تاحدودی یادآور یونان قهرمان که بسیار حساب شده قهرمان شد. نشانی از احساسات در بازی پرتغال دیده نمی‌شد. همه چیز حساب‌شده بود و تا حد امکان منطقی.
پرتغال ناکام مانده با چندین نسل ستاره‌ و بازیکنان دوست‌داشتنی می‌خواهد امشب طلسم شکن باشد. پرتغال دوازده سال پس از آن که در خانه به رهبری لوئیس فیگو از فتح یورو در 2004 بازماند با پرچمداری رونالدو در آستانه فتح یورو قرار گرفته است.رونالدو حالا نماینده کل تاریخ فوتبال پرتغال است. شاید این یورو،تورنمنت رونالدو نبوده باشد اما این فینال، فینال رونالدو است. فقط او می‌تواند که اولین جام را به فوتبال پرتغال و روح تمام ستاره‌های پرحسرتش هدیه کرده و به سوال قرن جواب دهد. مسی یا رونالدو. 


نیلوفر کنگرانی
  ۴  
آی اسپورت
2016-07-10 14:21:57
نظر دهید
۴ نظر
عقده
يكشنبه ۲۰ تير ۱۳۹۵، ۱۴:۵۷
بازهم نیلوفر کنگرانی و بازهم اغراق در مورد بازیکن مورد علاقش.خانم کنگرانی می خوای شمارت رو بده من میرم فرانسه بهش میدم بیاد بگیردت برداره ببرت اسپانیا از دستت راحت شیم تو هم به آرزوت برسی
برزو
يكشنبه ۲۰ تير ۱۳۹۵، ۱۵:۴۴
یادداشت فوق العاده بود. اونی هم که کامنت اول رو نوشته بهتره کمتر چرت و پرت بنویسه
-
يكشنبه ۲۰ تير ۱۳۹۵، ۱۹:۵۵
قضیه خیلی سادهتر از این داستان هاست پرتغال به فینال رسید چون در قسمت آسان جدول بود
مرید نیلوقر کنگرانی
يكشنبه ۲۰ تير ۱۳۹۵، ۲۰:۰۳
همون که شما می فرماعید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر