فهرست
یادداشت: ساختن پل پیروزی از شکست
یادداشت: ساختن پل پیروزی از شکست

یادداشت: ساختن پل پیروزی از شکست

جولین لوران
 
دیدیه دشان در ترکیبِ تیمی بود که به چک باخت، بعد قهرمانِ جهان شد و بعد قهرمانِ اروپا. مربیِ حالِ حاضرِ فرانسه با شکست و بازگشت بیگانه نیست و امیدوار است این تیمش هم از فینالِ یورو 2016، هرچند بسیار تلخ بود، راهی برایِ موفقیتِ آینده بسازد. تیمِ دشان با وجودِ این شکست نشانه‌هایِ مثبتِ زیادی داشت.
قطعا فرانسه فرصتی عالی برایِ اضافه کردنِ یک افتخارِ بزرگِ دیگر به تاریخِ فوتبالش را از دست داد. با این موقعیت‌هایی که فرانسه در فینال ایجاد کرد، شاید اگر 9 بار دیگر بازی می‌کردند، برنده می‌شدند. اما مهم این است که این یک بار را نبردند. فرانسوی‌ها در این شب زیرِ فشارِ بالا و مصدومیتِ کریستیانو رونالدو تمرکزِ خودشان را از دست دادند و خیلی زود از نظرِ جسمی و ذهنی خسته شدند، خستگی‌ای که بهشان اجازه نداد دروازه‌یِ روی پاتریسیو را باز کنند.
چنین شکست‌هایی می‌تواند تمامِ نکاتِ مثبتِ طولِ تورنمنت را پاک کند. آنتوان گریزمن در یورو 2016 با 6 گل آقایِ گل شد. از سالِ 1984 بدین سو هیچ بازیکنی این تعداد گل در یورو نزده بود. گریزمن در این تورنمنت به سطحی جدید رسید، هرچند نمایشش در فینال ناامیدکننده بود. هوگو یوریس و لوران کوشیلنی دیگر بازیکنانی بودند که در بالاترین سطح خودشان را نشان دادند و کینگزلی کومن وعده‌یِ آینده‌ای درخشان داد.
اما مهمترین دست‌آوردِ فرانسه در یورو این بود که اولا فرانسه به روحیه‌یِ تیمیِ درستی رسید و بینِ بازیکنانش رفاقت برقرار شد و تیم برشِ بردنِ بازی‌هایش را پیدا کرد. دوم اینکه مردم با تیم ملی‌شان آشتی کردند و بهش علاقه پیدا کردند، اتفاقی که از 2008 بدین سو، و البته از 2010 به شکلِ شدیدتری کم کم محو شده بود و فرانسوی‌ها از دست جار و جنجال‌هایِ مربیان و بازیکنانش خسته شده بودند. اما تماشاگران حالا برگشته‌اند و ارتباطِ نزدیکشان با له بلو در طولِ تورنمنت عالی بود.
حالا فرانسه با سه عاملِ روحِ تیمی، بازیکنانِ مستعد و هوادارانی احیا شده، تمامِ موادِ لازم برایِ پیشرفت و موفقیت را دارد. برایِ همین آینده‌یِ این تیم روشن است. اما برایِ یک قدم جلوتر گذاشتن در روسیه‌یِ 2018 فرانسوی‌ها باید از اشتباهاتشان در این تورنمنت درس بگیرند.
دشان از سالِ 2012 که تیم را تحویل گرفت خیلی خوب کار کرد. او در این تورنمنت هم چند تصمیمِ بزرگ گرفت. بعضی از این تصمیمات جواب داد، مثلا تغییر سیستم به 2-4-4 و استفاده از گریزمن پشتِ اولیویه ژیرو. بعضی از تصمیماتش جواب نداد اما ضرری هم به تیم نزد، مثلا بازی با سیستمِ 1-3-2-4 مقابلِ آلبانی و نیمکت‌نشین کردنِ پل پوگبا و گریزمن. و بعضی تصمیماتش هم به تیم ضرر زد، مثلِ به اندازه‌یِ کافی پرو‌اکتیو نبودن در فینال و بیش از حد اعتماد کردن به دیمیتری پایت و درست استفاده نکردن از آنتونی مارسیال.
دشان از این اشتباهات درس می‌گیرد، چون او یک برنده است و دوست ندارد دفعه‌یِ بعد یک اشتباه را دو بار تکرار کند. و دفعه‌یِ بعد خیلی زود از راه می‌رسد. مقدماتیِ جامِ جهانی سپتامبر شروع می‌شود و فرانسه در گروهِ سختی با هلند و سوئد و بلغارستان و بلاروس قرار دارد. فرانسه تا شروعِ این بازی‌ها باید سردردِ فینال را پشتِ سر بگذارد.
پوگبا با اینکه در این تورنمنت هم لحظاتِ خوبی داشت، باید بیشتر خودش را نشان دهد. پایت باید ثابت کند می‌تواند در بلند مدت بدرخشد و بازیکنی نیست که تورنمنت را خوب شروع کند و بعد محو شود. خیلی از این بازیکنان سپتامبر دوباره کنارِ هم قرار می‌گیرند. برخی از چهره‌هایِ قدیمی هم برمی‌گردند، شاید حتی کریم بنزما. پدیده‌هایِ جدیدی هم به آن‌ها اضافه می‌شوند. اما هسته‌یِ مرکزیِ تیم ثابت باقی می‌ماند.
وقتی میلِ به دیدنِ دوباره‌یِ چیزی را دارید، می‌فهمید که چیزِ خوبی بوده. ما دوست داریم این فرانسه را دوباره ببینیم، خیلی زود. این نشانه‌یِ خوبی است.
 
     
آی اسپورت
2016-07-12 09:19:11
نظر دهید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر