فهرست
پسربچّگی/ در ستایش قهرمانی با شش تساوی!
پسربچّگی/ در ستایش قهرمانی با شش تساوی!

پسربچّگی/ در ستایش قهرمانی با شش تساوی!

آی اسپورت- پسربچّه‌های مدرسه‌ای که عاشق فوتبال بودند و در بازی هم خوب امّا، همیشه در گام آخر پای‌شان لغزید تا هیچ وقت روی آنها حساب جدّی نشود. انگار هیچ وقت توی یارکشی‌ها پرتغالی‌ها را نکشیدند؛ هیچ شرطی رو آنها بسته نشد. عاشق‌ها با غول آمدند؛ اوزه‌بیو را آوردند تا قهرمان باشند، امّا نشد. بهترین نسل فوتبالی‌شان را ساختند و چندین و چند بار به نیمه‌نهایی‌ها رسیدند امّا باز هم درها بسته بود. آنها جذّاب بودند، اغلب دل‌ربایی می‌کردند امّا در پایان هیچ تورنومنتی کسی نام آنها را فریاد نمی‌زد. پرتغال، پسربچّۀ عاشق فوتبال بود که توپ‌هایش اغلب گل نمی‌شدند و گه‌گاه خطاهای عجیب و مرگ‌بار هم می‌کرد و کار دست خودش می‌داد تا کسی تحویلش نگیرد؛ مگر پنالتی دادن آبل ژاویر به فرانسه، در حالی که یک گل برای پایان بازی کافی بود، چیزی جز خودکشی بهترین مدافع تیم است؟ روزگار پرتغالی رسید به پسربچّه‌ترین فوتبالی پرتغال؛ آنها که ظهور رونالدو را در 2004 به یاد دارند، هنوز هم باورشان نمی‌شود پسربچّۀ هجده‌سالۀ گریان، حالا پدر شده باشد!


رونالدو آمد، پرتغال میزبان بود و از قدیمی‌ها هم هنوز چندتایی مانده بودند. این پرشور‌ترین پرتغال سالها قرار بود قهرمان شود و نخستین جام معتبر را ببرد. این بار امّا مسخره‌تر از همیشه، کسی که اصلا فوتبال بلد نبود به پرتغال گل زد. پرتغالی‌ها مسخرۀ دست و پاچلفتی‌ها شدند و گریه کردند. تمام دوازده سال بعدی هم انگار در بهت همان شکست باشند؛ هر بار که خوب بازی می‌کردند زودتر و نا به هنگام‌تر حذف می‌شدند.

قهرمانی پاریس با نمایشی معمولی امّا کم‌فراز و نشیب و با حوصله، بیش از هر چیز یادآور تصویرهایی‌ست که گفته شد. قهرمانی‌ای برای گذشتن از همۀ دوران‌ها؛ قهرمانی به پاس اوزه‌بیو بودن. قهرمانی برای فیگو و دکو و نونوگومژها، برای گذر از کیروش و اسکولاری و همۀ بزرگانی که کارشان نگرفت. قهرمانی با شش تساوی جان‌کاه پاسخی بود به بچّه‌خفن‌های همیشه برنده، به فرانسه و آلمان و همۀ آنها که همیشه زور می‌گفتند. این قهرمانی جایزۀ پسربچّه‌ای بود که توی خانۀ خودش اشکش را در آوردند، دیشب هم اشکش را در آوردند، امّا تمام این سالها شبها و روزها تمرین کرد و عضله ساخت و قدرت به دست آورد تا حالا برنده باشد. رونالدو با همۀ رفتارهایش، از اشکها تا فریادهای دیشبش، نماد این پرتغال قهرمان است. پسربچّۀ عشق فوتبال که آخرش به حقّش رسید؛ با شش تساوی در نود دقیقه.

پوریا طباطبایی
  ۱  
آی اسپورت
2016-07-12 14:44:31
نظر دهید
۱ نظر
aref
سه شنبه ۲۲ تير ۱۳۹۵، ۱۷:۴۷
چقد قشنگ.... جیگرم حال اومد دادا
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر