فهرست
ساری و وسوسه فوتبال مالکانه
ساری و وسوسه فوتبال مالکانه

ساری و وسوسه فوتبال مالکانه

آی اسپورت - با برداشتن راه راه لباس شروع شد. یوونتوس فصل 2020-2019 خیلی متفاوت خواهد بود اما نه فقط به خاطر لباسش. قهرمان ایتالیا در حال پوست‌اندازی گسترده‌ای است، از نوعی که سه دهه قبل تجربه‌اش کرده و نتیجه خوبی نگرفته.

یوونتوس در اواسط فصل 1990-1989 اوضاع خوبی نداشت، کاپیتان و دروازه‌بان سابق‌شان، دینو زوف روی نیمکت بود اما زورش به ناپولی مدعی، میلان آریگو ساکی و اینتر پرقدرت جووانی تراپاتونی نمی‌رسید. برای بدترشدن اوضاع، میلان جذاب و پرطرفدار شده بود به خاطر توتال فوتبال غیرایتالیایی‌اش و یوونتوس را به دایناسورها تشبیه می‌کردند.

زوف با وجود قهرمانی در جام یوفا و جام حذفی ایتالیا در تابستان 90 جای خود را به لوییجی مایفردی داد که در بولونیا آبرو کسب کرده بود و بیانکونری با هدف تحول به او اعتماد کرد. رسانه‌ها از اینکه قرار بود یوونتوس با فوتبال خود دوباره بر قله فوتبال ایتالیا قرار بگیرد، هیجان زده بودند.

البته همه خوش‌بین نبودند. توتو اسکیلاچی مهاجم یووه حرف‌هایش را نخورد و بعدها در کتاب زندگینامه‌اش نوشت: «آمدن مایفردی به رختکن یک بی‌احتیاطی محض بود. خیلی مغرور بود. احساس می‌کردم اسیر الزامات تاکتیکی‌اش شده‌ام.»

یوونتوس جدید شروع فاجعه‌باری داشت و در سوپرجام 5 بر یک برابر ناپولی شکست خورد. کارکا، مهاجم برزیلی هرگز تا این حد فضا و آزادی از سوی دفاع یوونتوس به خود ندیده بود. وقتی لیگ شروع شد، یووه همچنان در حال انطباق با خواسته‌های مایفردی بود و در شش هفته ابتدایی تنها دو برد داشت.

بعد اوضاع عوض شد و پیروزی 5 بر صفر مقابل رم اوج این تحول بود. مایفردی نتیجه را به خاطر برنامه فوق‌العاده‌اش دانست اما دیگران آن را ناشی از نبوغ دو ستاره جام جهانی 90، روبرتو باجو و توماس هاسلر دانستند که توانستند یک تیم گیج را با خود جلو ببرند. با شروع سال 1991 و بعد از تعطیلات کریسمس حتی باجو و هاسلر هم با جادوی خود نتوانستند تیم را نجات دهند. اشتباهات مدیریتی و تاکتیکی مایفردی با بی‌رحمی مورد انتقاد قرار گرفت. اسکیلاچی گفت: «یک الاغ می‌تواند وانمود کند اسب است اما بالاخره هویتش معلوم می‌شود.»

بین 17 فوریه و 17 مارس از پنج بازی تنها دو امتیاز گرفتند و رویای قهرمانی به باد رفته بود، بدترین نتایج باخت دربی به تورینو و تساوی بدون گل با کالیاری بود. همه تیم مقابل مربی جبهه گرفته بودند. فقط روبرتو باجو طرف مایفردی بود چون مربی به او اجازه داده بود از تمرینات عجیب و غریب دور بماند و به شکار برود.

استفانو تاکونی دروازه‌بان و کاپیتان تیم که اهل رودربایستی نبود، به خاطر رفتار تبعیض آمیز با باجو با مربی درگیری مفصلی پیدا کرد. روحیه تیم به شدت افت کرده بود.

تیمی که سرمایه هجومی فوق‌العاده‌ای داشت، باجو، اسکیلاچی، هاسلر به علاوه ستاره‌های جوانی مثل پائولو دی کانیو و پیرلوییجی کاسیراگی، در رده هفتم فصل را به پایان رساند. برای نخستین بار بعد از 27 سال به رقابت‌های اروپایی نرسیدند و مایفردی و استراتژی‌های پیچیده‌اش بیرون رانده شدند و صفحه تاریکی در تاریخ بیانکونری رقم خورد.

خانه‌تکانی فعلی از موضع قدرت انجام شده. آمدن مائوریتزیو ساری به دوران نتیجه‌گرایی اما ایمن ماسیمیلیانو آلگری پایان داد. وظیفه مربی سابق چلسی این است که تیم را جذاب‌تر کند. مدیران یوونتوس به دنبال فوتبال مالکانه و زیبایی هستند که ناپولی او را خاص کرده بود.

آندره‌آ آنیلی رئیس باانگیزه‌ای است و می‌داند راه گسترش پایگاه هواداری بین‌المللی علاوه بر کسب جام، ارائه فوتبال زیبا و هیجان‌انگیز است، برنامه جذب هواداران جوان از توکیو گرفته تا میامی و لندن است و راه رسیدن به این هدف فوتبال روان و زیبای «ساریسمو» است.

آریگو ساکی که تیم میلان را در اواخر دهه 80 متحول و به قدرتی جهانی مبدل کرد، در این باره گفته: «این را یک انقلاب کوچک ندانید. این یک تحول هوشمندانه است از سوی یک رئیس شجاع و کسی که شخصیتی قوی دارد. این پایان نگرش ایتالیایی به فوتبال است، امیدوارم یک روز همه بفهمند پیروزی بدون بازی زیبا ارزشی ندارد.»

ساری به نیروهای مناسب برای اجرای فلسفه‌اش نیاز دارد. معلوم نیست از سیستم 3-3-4 ناپولی و چلسی که با آن به قهرمانی لیگ اروپا رسید، استفاده می‌کند یا 2-1-3-4 که در امپولی ابداعش کرد.

بازیکنان جدید مثل آدرین رابیو و آرون رمزی برای تیم فوق‌العاده هستند. اگر مائورو ایکاردی که متخصص محوطه جریمه است، هم اضافه شود، یوونتوس با آن تیم پرستاره‌ای که قهرمان جام بین قاره‌ای سال 1996 شد، برابری می‌کند اما اضافه کردن ماتیس دلیخت به خط دفاعی ضدآب یوونتوس همین حالا سؤالاتی را به وجود آورده است.

بیانکونری معمولاً مدافع میانی وارد نمی‌کند. این تیم سال‌هاست که وزارت دفاع ایتالیا را بر عهده دارد.

دلیخت که با 5/67 میلیون پوند از آژاکس خریداری شده، از کار با مربی‌های یوونتوس و هم‌تیمی‌های جدیدش، جورجو کیلینی و لئوناردو بونوچی چیزهای زیادی خواهد آموخت. او در مراسم معارفه‌اش گفت: «ایتالیا خانه مدافعان است.» ترکیب ظرفیت او با فوت و فن یووه ترسناک است.

ساری مدافع میانی سنگالی ناپولی، کالیدو کولیبالی را به یکی از پرمشتری‌ترین بازیکنان دفاعی جهان تبدیل کرده، باید دید چقدر مسئولیت و وظیفه بازیسازی بر عهده دلیخت می‌گذارد.

نابغه هلندی پیراهن شماره 4 را به تن می‌کند. پائولو مونترو یکی از آخرین مدافعان بزرگ یوونتوس این پیراهن را با افتخار می‌پوشید؛ وجوه تشابه همینجا به پایان می‌رسد. مدافع اروگوئه‌ای یک قصاب ساده بود دلیخت اما یک جراح ظریف است.

آمدن بازیکنان جدید مستلزم فروش است. احتمالاً سامی خدیرا و ماریو مانجوکیچ مثل ژوائو کانسلو راه خروج را در پیش می‌گیرند. ماتیا پرین که با بازگشت جان‌لوییجی بوفون دروازه‌بان سوم شده هم خواهد رفت. بلای ماتوییدی، قهرمان جام جهانی 2018، هم شاید پیراهن جدیدی به تن کند.

کاملاً مشخص است که یوونتوس بعد از خریدن کریستیانو رونالدو اهداف بلندی در سر دارد. آنها می‌خواهند به دو قهرمانی‌شان در اروپا بیفزایند که آخرین آنها در سال 1996 برابر تیم سابق دلیخت در رم به دست آمده.

آلگری دو بار در سال‌های 2015 و 2017 تیم را به فینال لیگ قهرمانان برد اما هر دو را باخت. نوسازی فاجعه‌بار سال 1990 بعد از افت داخلی بود؛ این روزها اما یوونتوس سلطان بلامنازع سری A است و به موفقیت اروپایی می‌اندیشد.

فوتبال مایفردی بعد از کریسمس بیراهه رفت. ساری، دلیخت و CR7 امیدوارند در پایان فصل خاطره خوشی در تاریخ باشگاه پرافتخار ایتالیایی بر جای بگذارند.

۱    
آی اسپورت
2019-08-16 02:03:00
همچنین بخوانید:
نظر دهید

به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر