فهرست

یادداشت: ماشین جنگ کونته

میگل دیلینی
 
 
در نگاهِ اول چلسی شرایطِ خوبی برایِ جنگیدن برایِ قهرمانیِ لیگ برتر دارد. چلسی یکی از بهترین مربی‌هایِ جهان را به خدمت گرفته، مربی‌ای که تاثیرش رویِ تیم‌هایِ گذشته‌اش چشمگیر بوده و به کار کردنِ فشرده با بازیکنانش معروف است. کونته برایِ اینکه بازیکنانش ایده‌هایِ تاکتیکی‌اش را کاملا درک کنند، آن‌ها را در زمین تمرین مدام از این سو به آن سو می‌برد.
 
علاوه بر عاملِ کونته، چلسی این فصل درگیرِ رقابت‌هایِ اروپایی نیست، عاملی که در چند سالِ اخیر نشان داده می‌تواند تاثیر زیادی در جنگ برایِ قهرمانیِ لیگ داشته باشد (لیورپول در 2014-2013 و لستر سال گذشته). بنابراین کونته فرصتِ خوبی برایِ بیشتر تمرین کردن با بازیکنانش پیدا می‌کند، فرصتی که به بهترین شکل ازش استفاده خواهد کرد.
 
اما مشکلِ اصلیِ کونته در حالِ حاضر نداشتن بازیکنانِ لازم و کافی برایِ سبکِ فوتبالش است. او در ابتدایِ ورودش قصد داشت با سیستمِ 4-2-4 بازی کند، با دو وینگرِ بالا و دو هافبکِ میانی بسیار دونده. برایِ همین بود که کونته تلاش کرد راجا ناینگولان را از رم بخرد. اما بدونِ ناینگولان، او در حالِ حاضر تنها یک هافبک دارد که بتواند چنین نقشی بازی کند. این هافبک انگولو کانته است که از لستر به چلسی پیوست و تنها 9 روز با تیم تمرین کرده است.
 
کونته در مرکزِ خطِ دفاعی هم مدافعینی ندارد که قادر باشند بالا و با عمقِ کم بازی کنند. در خطِ حمله هم کونته با کمبودِ مهاجمِ درجه یک مواجه است. اهدافِ اصلیِ کونته برای پر کردن این پست‌ها لئوناردو بونوچی از یوونتوس و کاستاس مانولاس از رم و آلوارو موراتا از رئال مادرید و روملو لوکاکو از اورتون بودند. اما به دلیلِ قیمتِ بالا و به قولِ خودِ کونته "دیوانه‌وارِ" این بازیکنان، هیچکدام از ترنسفرها انجام نشد.
 
شرایطِ حالِ حاضرِ چلسی به شرایطِ ایتالیایش قبل از شروعِ یورو شباهت دارد. ایتالیا در دورِ مقدماتی تیمی نه چندان قدرتمند و عادی به نظر می‌رسید. نمایش‌هایِ نگران‌کننده در بازی‌هایِ دوستانه، از جمله شکست مقابلِ بلژیک، این حس را بیشتر کرد. گفته می‌شد کونته نه بازیکنانِ مناسبی دارد و نه وقتِ کافی برایِ درست کردنی تیمی از آن‌ها. بعد ایتالیا پا به یورو گذاشت و در اولین بازی بلژیک را با نمایشی عالی 0-2 شکست داد، نمایشی که دقیقا تصویری از توصیفِ کونته از تیمش داشت: یک ماشینِ جنگِ کوچک.
 
کونته با رسیدن به بهترین ترکیب برایِ بردنِ بیشترین استفاده از بازیکنانش، جوابی که می‌خواست را گرفت. ایتالیایِ کونته هم به لحاظِ تاکتیکی و هم به لحاظِ دوندگی در بالاترین سطح بود. حالا به نظر می‌رسد کونته در حالِ ساختنِ چنین تیمی از چلسی است.
 
او روزِ جمعه در کنفرانسِ قبل از بازیِ هفته‌یِ اول گفت: «من در گذشته‎ام هم با چهار دفاع بازی کردم و هم با سه دفاع. برایِ یک مربی خیلی مهمه که بفهمه چه سیستمی مناسبِ تیمشه. من با 4-2-4 بازی میکردم. به یوونتوس که رفتم هم اول 4-2-4 بازی کردم، بعد 3-3-4 و بعد 2-5-3. با تیم ملی هم دو سال سیستم‌هایِ مختلف را امتحان کردم تا به راهِ حل برسم. یک مربی باید بازیکنانش را بشناسه و راهِ حل‌هایِ درست را پیدا کنه. ما در پیش‌فصل دو راهِ حل پیدا کردیم، و در آینده شاید باز هم این اتفاق بیفته.»
 
منابعی که تمرین‌هایِ چلسی را دیده‌اند خبر از انتخاب سیستمِ 1-3-2-4 و 1-4-1-4 می‌دهند. اگر کونته موفق نشود در نهایت یکی از موراتا یا لوکاکو را بخرد، به استفاده از همین سیستم ادامه خواهد داد. نقشِ سسک فابرگاس در برنامه‌هایِ کونته جالب است. او نمی‌تواند جوری که مربیِ جدیدش ازش می‌خواهد بدود، اما قدرت و دیدِ پاسوریِ بسیار بالا دارد. پس می‌تواند نقشی که آندره‌آ پیرلو برایِ یوونتوسِ کونته بازی کرد را داشته باشد. در ضمن به نظر می‌رسد خریدِ کالیدو کولیبالی، مدافعِ ناپولی هم به زودی نهایی شود.
 
کونته در ادامه‌یِ کنفرانسِ مطبوعاتی‌اش درباره‌یِ خریدِ بازیکنانِ جدید و کار کردن با بازیکنانی که دارد هم گفت: «قبل از اینکه مربیِ تیم ملی بشم خیلی‌ها که منو میشناختن فکر نمیکردن بتونم روحیه و ایده‌یِ فوتبالیِ درست را در تیم بسازم. من بهشون نشون دادم که میشه. داشتن شرایط خوب مهمه. مهمه که به کارت اطمینان داشته باشی و روحیه درست را در تیم جا بندازی، روحیه‌ای که همه‌یِ بازیکنها به هم کمک کنن. انجامِ این کار بعد از 20، 30 روز کار ساده‌ای نیست. ولی من دیدم که بازیکنانم رفتار و رویکردِ درست دارن و امیدوارم در آینده با استفاده از همین پیشرفت کنیم.»
 
بازیِ امشب مقابلِ وستهام نشان می‌دهد پروسه‌یِ ساختنِ ماشینِ جنگ چلسی توسطِ کونته تا کجا پیش رفته است.
 
 
     
آی اسپورت
2016-08-15 11:59:13
نظر دهید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر