فهرست

منطق گواردیولا برای نیمکت‌نشینی هارت

با اینکه هارت تابستانِ خوبی را در یورو 2016 سپری نکرد و اجازه داد دو توپ از سمتِ چپ و زیرِ دستش رد شود از خط بگذرد، مشکلِ بزرگ‌تر پپ گواردیولا با او ضعفش در بازی به عنوانِ یک سوئیپر-کیپر و شروعِ بازیسازیِ تیم است. اما واقعا هارت چقدر در بازیسازی و پاس دادن ضعیف است؟
 
فصلِ پیش در لیگِ برتر هارت تنها 52.6 درصد پاسِ صحیح داشت. با اینکه این آمار وحشتناک به نظر می‌رسد (البته باید در نظر بگیریم که این درصد شامل توپ‌هایی که دروازه‌بان زیرِ فشار و برایِ دفع کردن به آن ضربه می‌زند هم می‌شود)، اما در مقایسه با دیگر دروازه‌بان‌هایِ لیگِ برتر می‌بینیم که در فصلِ پیش تنها شش دروازه‌بان آمارِ پاسِ صحیحِ بهتری از هارت داشتند که بالاترینشان سیمون مینیوله با 60.1 درصد، و بعد از او پتر چک، تیم هاوارد، لوکاژ فابیانسکی، داوید دخئا و آرتور بروچ.
 
پس آمارِ هارت در مقیاسِ لیگِ برتر قابلِ قبول است، اما گواردیولا چیزی فرایِ آن می‌خواهد. فصلِ پیش مانوئل نویر در بوندسلیگا 80.8 درصد پاسِ صحیح داشت و بعد از او دیگو بنالیو با 77.2 درصد نفر دوم بود. حتی بعد از نویر و بنالیو هشت دروازه‌بانِ دیگر هم در بوندسلیگا آمارشان از مینیوله بالاتر بود. در لا لیگا هم کلودیو براوو آمارِ خیره‌کننده‌یِ 84.2 درصد پاسِ صحیح داشت (بالاترین در پنج لیگِ اولِ اروپا) و پس از او خوان کارلوس، دروازه‌بانِ رایو وایکانو (64.6) و کیلور ناواس (63.4) قرار داشتند.
 
چرا دروازه‌بان‌هایِ لیگِ برتر اینقدر در پاس دادن بد هستند؟ شاید دلیلش سرعتِ فوتبال در انگلیس باشد که فشار بیشتری رویِ آن‌ها می‌آورد، و این فشار باعثِ بالاتر رفتنِ طولِ پاس‌هایشان می‌شود و هرچه به طولِ پاس اضافه شود امکان نرسیدن به هدفش هم بیشتر می‌شود. مثلا فصلِ پیش براوو 31.7 درصد پاس‌هایش بلند بود، نویر 34 درصد و هارت با اختلافی زیاد 72.1 درصد پاس‌هایش. البته این حقیقت هم کاملا هارت را تبرئه نمی‌کند. فصلِ پیش 52 درصدِ پاس‌هایِ بلند براوو به هدف رسید. این آمار برایِ نویر 47 درصد بود و برایِ هارت فقط 35 درصد. اما شاید باز هم دلیلِ این اختلاف، تفاوتِ فشاری که رویِ براوو و نویر بوده، باشد.
 
در هر صورت نکته اینجاست که گواردیولا که به دروازه‌بانی که بیشتر از 80 درصد پاس‌هایش سالم بوده عادت داشته، حالا دروازه‌بانی دارد که به سختی نیمی از پاس‌هایش را به مقصد می‌رساند. درصدِ پاس‌هایِ سالمِ ویکتور والدس در بارسلونایِ گواردیولا هم همیشه بینِ 75 تا 78 درصد بود. بنابراین کاملا منطقی است که گواردیولا دنبالِ دروازه‌بانی باشد که به ساختار و قالبِ فوتبالش بیاید.
 
حالا اینکه ویلی کابایرو واقعا این گزینه باشد یا نه بحثِ دیگری است. کابایرو در بازیِ اول فصل مقابلِ ساندرلندی که فشارِ زیادی رویش نمی‌آورد 80 درصد پاسِ صحیح داشت و البته یک پاسِ نادرست هم داد که دانکن واتمور را در موقعیت گل زدن قرار داد. با اینکه کابایرو در دو فصلِ گذشته خیلی بازی نکرد و به همین دلیلش بررسیِ آماریِ عملکردش چندان نمی‌تواند روشنگر باشد، اما به هر حال او در هر فصل میانگینِ به ترتیب 52.9 و 62.6 درصدِ پاسِ صحیح داشته است. فصلِ آخرِ او در مالاگا، قبل از پیوستن به سیتی هم با 62.1 درصد پاسِ صحیح به پایان رسید.
 
این آمار دو نکته را نشان می‌دهد. یک اینکه شرایط برایِ پاس دادن و بازی با پایِ دروازه‌بان‌ها در لا لیگا ساده‌تر است و دو اینکه حق با گواردیولا بود و کابایرو برایِ نوعِ بازیِ او با خطِ دفاعیِ بالایش مناسب‌تر از هارت است. و البته براوو یک کلاس از کابایرو هم بالاتر است.
 
 
  ۲  
آی اسپورت
2016-08-17 13:05:23
نظر دهید
۲ نظر
اصغر
يكشنبه ۲۱ شهريور ۱۳۹۵، ۱۴:۰۵
سلام
لطفا این یادداشتاتونو خیلی بیشتر کنید
این دقیقا مزیت رقابتی شما نسبت به بقی سایتاس
اصغر
دوشنبه ۲۲ شهريور ۱۳۹۵، ۰۸:۲۲
مرسی که کامنتو تائید کردید.
خودتون در جریان سایتای بزرگ دیگه که رقیباتونن هستید. من خودم شخصا به خاطر یادداشتایی که ترجمه میکنید میام آی اسپورت، و فکر میکنم مزیت رقابت خیلی خوبیه در مقام مقایسه با رقیباتون اگه بیشترش کنید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر