فهرست

یادداشت: جنگ فلینی برای بقا در اولدترافورد

سام والاس
 
 
وقتی دیوید مویز در سپتامبر 2013 از بازیکنِ جدیدش در منچستر یونایتد استقبال کرد مرتکبِ این اشتباهِ کشنده شد که به جایِ تعریف و تمجیدهایِ همیشگی، دقیقا از چیزی که در سرش می‌گذشت حرف زد. البته مویز از قدرت و تواناییِ بازیِ فلینی در پست‌هایِ مختلف هم حرف زد، اما در ادامه اعلام کرد ترجیح می‌داده چه بازیکنانی به جایِ او در مرکزِ خطِ میانیِ تیمش بازی کنند: «این منطقه‌ایه که میگن ما توش ضعف داریم. با توجه به اینکه پل اسکولز و دارن فلچر آماده‌یِ بازگشت و بازی کردن نیستن، خوشحالم که فلینی را گرفتیم، چون باید این منطقه را تقویت می‌کردیم.»
 
استقبالی که از فلینی شد شباهتِ زیادی به استقبالی که از پل پوگبا شد نداشت. وقتی پوگبا به یونایتد بازگشت، تنها چیزی که ورودش از یک دیدارِ ریاست جمهوری کم داشت ایستادنِ اد وودوارد پایینِ در جتِ شخصی‌اش بود. سال پیش اما می‌توان تصور کرد که فلینی چمدان‌هایش را خودش از تاکسی بیرون آورده و اسمش را چند بار برایِ دربانِ کرینگتون تکرار کرده تا اجازه‌یِ ورود پیدا کند.
 
سه سال از زمانی که فلینی به عنوانِ آخرین راهِ حلِ باقی مانده از سویِ مویز خریده شد گذشته و فلینی هنوز در ترکیبِ اصلیِ یونایتد بازی می‌کند و حاضر است خودش را به هر کسی که به این حقِ او شک دارد ثابت کند. فلینی در این سه سال آنقدر برایِ بقایش در اولدترافورد جنگیده که حالا به بلوغ رسیده و این جنگ جزوی از کاراکترِ بازی‌اش شده است.
 
بعد از پیروزیِ جمعه شب مقابلِ ساوتهمپتون که فلینی در آن نقشی کلیدی در مرکزِ خطِ میانی، کنارِ پوگبا داشت، از مورینیو درباره‌یِ دلایل رشد و تغییرِ بازیِ فلینی پرسیدند. شاید بعضی از شما تعجب کنید اما مورینیو خودش را پشتِ این پیشرفت می‌دانست و اعلام کرد فردایِ روزی که به کرینگتون آمد تکستی برایِ فلینی فرستاده و گفته به چیزهایی که می‌خوانی و میشنوی اصلا اهمیت نده. با اینکه مورینیو به فلینی قول داده که جایی مهم در برنامه‌هایش دارد، اما هافبکِ سابقِ اورتون به اندازه‌یِ کافی تجربه دارد که بداند اولین نظرِ مربی خیلی وقت‌ها نظرِ نهایی‌اش نیست. با این حال مورینیو تا اینجا به قولش وفا کرده و فلینی را جلوتر از مایکل کریک، آندر هررا و مورگان اشنایدرلین در ترکیبِ اصلیِ یونایتد به زمین فرستاده است.
 
از جهتی علاقه‌یِ مورینیو به فلینی 194 سانتیمتری تعجبی ندارد چون او سالهاست علاقه‌یِ خودش به هافبک‌هایِ دفاعیِ بلند قد و قدرتمند که قادرند بازیِ حریف را خراب کنند نشان داده است. مورینیو بعد از بازگشت به چلسی و بازگرداندنِ نمانیا ماتیچ گفت اصلا باور نمی‌کند چطور یک مربی از یک هافبکِ چپ‌پایِ 195 سانتی‌متری به این سادگی گذشته است.
 
اما از جهتی دیگر فلینی در سه سالِ اخیر بدل به نمادی از دورانِ متوسطِ پسا-سر الکس فرگوسن شده بود، بازیکنی که وقتی تیم در جریانِ بازی نتیجه نمی‌گرفت در دقایقِ پایانی فقط با اتکا به فیزیکالیته‌ِیِ بالایش ازش برایِ پدید آوردنِ موقعیتی در باکسِ حریف استفاده می‌شد، طرحِ دومی نامحبوب و نخ‌نما برایِ تیمی که طرحِ اولِ درستی نداشت، راهِ حلی مقطعی برایِ مسئله‌ای عمیق. تیم‌هایِ فرگوسن هم همیشه از هافبک‌هایِ فیزیکی بهرمند بودند، اما این فقط یکی از سلاح‌هایِ مختلفشان برایِ غلبه بر حریفان بود. در سه سالِ اخیر اما چیزی که قبولش برایِ هودارانِ یونایتد خیلی سخت بود تبدیل شدن به فلینی به بهترین و گاهی تنها راهِ حل بود.
 
هنوز برایِ قضاوت زود است، اما نکته‌ای که حالا جایِ فلینی در یونایتدِ جدید را طبیعی‌تر و مناسب‌تر از هر وقتِ دیگر جلوه می‌دهد، موجِ فوق ستاره‌هاییست که به این تیم پیوسته است، از جمله گران‌قیمت‌ترین و با اعتماد به نفس‌ترین بازیکنِ جهان. وظیفه‌یِ فلینی در این تیم انجامِ کاری است که در آن تخصص دارد، خراب کردنِ بازیِ حریف و پر کردنِ فضاهایِ خالیِ اطرافِ پوگبا در مرکزِ زمین. هر تیمِ خوبی به چنین بازیکنی نیاز دارد.
 
فلینی ممکن بود مثلِ خیلی دیگر از بازیکنانِ یونایتد در سال‌هایِ اخیر به ساندرلند فروخته می‌شد. اما با چنگ و دندان جنگیدنِ او در حفظِ رویایش برایِ بازی در یونایتد قابلِ تقدیر و احترام است. فلینی می‌داند بازیکنانی مثلِ او تنها یک بار شانسِ بازی در بهترین تیم‌هایِ انگلیس را پیدا می‌کنند. هنوز دو سال از قراردادِ رویایی‌ای که مویز برایِ فلینی در یونایتد نوشت باقی مانده و با اینکه پیش از این اصلا قابلِ تصور نبود، شرایط حالا به شکلی پیش می‌رود که شاید او حتی بیشتر از این دو سال هم ساکنِ اولدترافورد بماند.
 
     
آی اسپورت
2016-08-22 10:34:45
نظر دهید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر