فهرست

یادداشت: مروری بر هفته دوم لا لیگا؛ جنگ اتلتی برای بقا؟

گیوم بلگه
 
هوادارانِ اتلتی اندکی نگران شده‌اند. این هواداران تیمی می‌بینند با مهره‌هایِ هجومی زیاد و جذاب، اما تیمی که در عین حال حتی مقابل تازه‌واردین لا لیگا هم با احتیاط زیاد بازی می‌کند و فقط در نیمه‌یِ دوم دست به حمله کردن می‌زند. اینکه چرا دیگو سیمئونه از ابتدایِ بازی تیمش را چنین به زمین نمی‌فرستد را من نمی‌دانم.
 
سیمئونه مدام از تفکرات و بررسی‌هایش درباره‌یِ اینکه اتلتی باید چطور باشد و چطور بازی کند حرف می‌زند. فکر می‌کنم منظورش این است که اتلتی بدل به تیمی بشود که با ریسکِ بیشتر حمله کند و از همان ابتدایِ بازی برای گل زدن بازتر بازی کند، در حالیکه غریزه‌اش چیزی دیگر می‌گوید و فوتبالی محتاطانه‌تر می‌خواهد، کاری که در چهار سال و نیم اخیر با تیمش کرده است.
 
این می‌تواند جذاب‌ترین داستانِ فصل باشد. آیا سیمئونه تغییر می‌کند و باعثِ ایجادِ پیشرفت در سبک بازیِ تیمش می‌شود؟
 
بعد از تساوی مقابلِ لگانس، سائول نیگز و آنتوان گریزمن هر دو خسته و ناراحت بودند، تا جایی که گریزمن گفت اگر اینطور ادامه بدهند باید برایِ بقا در لا لیگا بجنگند. البته که این اغراقی بیش از او نبود، اما مشخص است که رختکنِ اتلتی هم با نارضایتی روبرو شده است.
 
شگفتی در صدر جدول
 
بعد از بازی مقابلِ گرانادا، کیکه ستین، مربیِ لاس پالماس گفت تیمش 80 دقیقه خوب بازی کرد و 10 دقیقه بد. در موردِ تیمی در اندازه‌یِ لاس پالماس همین بیش از کافی است. لاس پالماس در دو بازیِ اولش 9 گل زده، 4 گل به والنسیا و 5 گل به گرانادا، و دقیقا فلسفه و روحِ باشگاه را نشان داده است.
 
لاس پالماس تیمی بوده که همیشه اعتقاد به فوتبالی هجومی با بازیکنانی بومی داشته و البته هیچوقت انتظار بردن جامی را هم نداشته است. تیمِ این فصل لاس پالماس پر است از بازیکنانِ بومی و با فوتبالی تهاجمی در پایانِ هفته‌یِ دوم در صدر جدول لا لیگا قرار گرفته است. شاگردانِ ستین بعد از زدنِ گلِ دوم دنبالِ گل سوم بودند و بعد از گلِ سوم دنبال گل‌هایِ دیگر. نبیل الزهر، بازیکنِ سابقِ لیورپول نمایشی عالی در این بازی داشت و دو گل زد و یک پاسِ گل داد.
 
با وجودِ این شروعِ شگفت‌انگیز، لاس پالماس می‌داند که هدفِ اصلیش در این فصل بقا در لا لیگاست.
 
دو مهره‌ی کلیدی بارسا
 
بارسا مقابلِ اتلتیک بیلبائو بازیِ سختی را سپری کرد. دو بازیکن در این بازی بیش از بقیه به چشم آمدند. اول مارک-آندره تراشتگن بود که چهارمین تعداد پاس بین تمامِ بازیکنانِ حاضر در زمین را داشت، آماری که برایِ یک دروازه‌بان بسیار چشمگیر است. تراشتگن البته یک اشتباهِ بزرگ داشت که نزدیک بود دروازه‌اش را باز کند. با این حال او به سبکِ خودش ادامه می‌دهد، این سبکی است که بارسا می‌خواهد و البته باید پیشرفت کند تا به 100 درصد پاسِ درست برسد.
 
اسمِ دوم ایوان راکیتیچ است. بارسا وقتی فرصتش را پیدا می‌کند ضدحمله‌هایِ سریع می‌زند. بدین ترتیب وقتی در این ضدحملات توپ را از دست می‌دهند به لحاظِ فرمِ تیمی شرایط بازپس‌گیریش را بالایِ زمین حریف ندارند. به این دلیل حرکاتِ باکس تو باکسِ زیادی دیده می‌شود و کنترل بازی سخت می‌شود. در این شرایط وقتی سه مهاجمِ بارسا روزِ خوبی را پشتِ سر نمی‌گذارند و برایِ رسیدن به گل درست با هم ترکیب نمی‌شوند، نقشِ راکیتیچ به عنوان نیرویِ کمکی اصلی اهمیت زیادی پیدا می‌کند. او مقابل بیلبائو نمایشی عالی داشت، چه با توپ و دریبل‌هایش و چه بدونِ توپ و تکل‌هایش.
 
موراتا بالاخره گل زد
 
آلوارو موراتا بالاخره در بازگشت به مادرید در یک بازیِ رسمی برایِ رئال گل زد. موراتا که روز به روز فشار رویش و وظیفه‌اش بیشتر می‌شود، با دیگر مهاجمین رئال فرق دارد و بعدِ جدیدی به این تیم می‌دهد. موراتا در حفظِ توپ تحت فشار خیلی خوب است، در 10 متر اول که صاحب توپ می‌شود خیلی قوی حرکت می‌کند و به رئال کمک می‌کند تا پرس بالا را حفظ کند.
 
دیدنِ این نوع بازیِ رئال جذاب است. اما وقتی کریستیانو رونالدو و کریم بنزما برگردند آیا رئال باز هم قادر خواهد بود به این سبک بازی ادامه دهد؟ رونالدو برایِ بازیِ آینده، دهم سپتامبر، آماده است، اما بنزما هنوز معلوم نیست کی برمی‌گردد. و در ضمن با بازگشتِ این دو سرنوشتِ موراتا چه خواهد شد؟
 
 
     
آی اسپورت
2016-08-30 15:35:28
نظر دهید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر