فهرست

یادداشت: ما نگران این کی روش جدید هستیم

آی اسپورت- به ندرت یک پیروزی مهم و دراماتیک ورزشی این چنین احساسات ناخوشایند در سطح ملی به وجود آورده است. ۴۸ ساعت بعد از شکست دادن قطر آن هم با گل‌های دقایق ۹۴ و ۱۰۰ ، افکار عمومی کشور ما آزرده‌تر از همتای قطری است. این اتفاق عجیبی است. این که یک موفقیت در مسابقه‌ای مهم در مقدماتی جام جهانی این چنین نامتقاعدکننده و منفی باشد. آیا افکار عمومی حق دارد؟ فکر کنم نشانه‌هایی در بازی پنجشنبه بود که موجد چنین موج منفی‌ای بوده است. موجی حاصل از ناامیدی از کارلوس کی روش حتی وقتی پیروز یک مسابقه حساس شده است. اول بگوییم کی روش چرا برای ما مهم بود:


۱- کی روش برای فوتبال ما همیشه نماد نوعی نگاه علمی و با تشخص بوده که از فضای لمپنی حاکم بر این فوتبال به دور بوده است. نوع لباس پوشیدنش ،‌ادبیاتش ، برنامه ریزیش و دقتش در جزییات، با همه چیزهایی که در فوتبالمان به آنها خو گرفته بودیم فرق داشت. او یک برند بین‌المللی بود در فضای بسته و رانتی و فاسد فوتبال کشورمان. طناب اتصال ما بود به دنیای مدرن و روشن. مایی که از شگردهای مایلی‌کهن و جلالی و دایی و قلعه نویی و فیروز کریمی خسته شده بودیم و خوشحال بودیم که یک مرد کاربلد سکاندار تیم کشورمان است. مردی که از جنس عصبیت نابه‌هنجار روی سکوها و زد و بندهای پنهان فوتبال ما نبود. ۲- خوشحالی ما از آن سمت مضاعف می‌شد که تعصب و جوش و خروش کی‌روش را بر سر منافع تیم ملی هم می‌دیدیم. این که چگونه با پرچم ایران در مجامع ظاهر می‌شود، بر سر پیدا کردن حریفان تدارکاتی از جان مایه می‌گذارد و به هنگام رجزخوانی مثلا مربی کره‌ای، او هم واکنش‌های خشمگینانه‌ای نشان می‌دهد. این که خودش شخصا دست به کار شد و رضا قوچان نژاد و اشکان دژآگه را از آن سوی دنیا به تیم کم‌بنیه ایران در سال‌های ۲۰۱۲ و ۲۰۱۳ اضافه کرد .

۳- خوشحال بودیم چرا که در تاکتیک‌ها و ترکیب‌های انتخابی‌اش ، همیشه نشانه‌های تعقل و انصاف را می‌دیدیم. این که مثل یک مربی حرفه‌ای ، حواسش به آماده‌ترین و بهترین بازیکن‌ها بود و ترسی از به کارگرفتن بازیکنان جوان اما مستعد در ترکیب تیم خود نداشت. این که سعید عزت‌اللهی ،‌مهدی ترابی ،میلاد محمدی، سردار آزمون، سروش رفیعی و داریوش شجاعیان را به تیم ملی راه داد و کشف کرده بود که مهاجم کم حاشیه تیم نفت تهران می‌تواند مهم‌ترین ستاره برنامه‌های هجومی تیمش باشد. آن‌قدر دقیق بود که مثلا هافبکی که از سوئد آورده بود (امین نظری) و یا آن مدافع راست شاغل در آمریکا و یا دروازه‌بان چشم آبی بوندس لیگایی را بعد از چند بار آزمودن، از تیم ملی خط زد . می‌دانستیم که عاقل است و جوگیر نیست و دنبال به راه انداختن دار و دسته شخصی خود نیست.

۴- خوشحال بودیم که او استحکام تاکتیکی را به تیم کشورمان تزریق کرده است. با تیم ملی‌ای روبه رو بوده‌ایم که از آن فراز و نشیب‌های سابق کمتر نشانی داشت. چه می‌باخت و چه می‌برد یک فرم استاندارد از فوتبال را به نمایش می‌گذاشت. بی‌فراز و نشیب. بین تیمی که دو بر صفر شیلی را برد و سه روز بعد سه بر یک به سوئد باخت فاصله تاکتیکی چندانی مشهود نبود. یک ایران مطمئن داشتیم که حداقل در آسیا تیمی از پسش بر نمی‌آید.

۵- خوشحال بودیم مربی‌ای داریم که بر سر اصول خود می‌ایستد و به کسی باج نمی‌دهد. آن‌قدر اصولگرا هست که وقتی بهترین دروازه‌بان دو دهه اخیر ایران در سخت‌ترین شرایط به او پشت می‌کند دیگر فاتحه رفاقتش را با او می‌خواند و دیگر هرگز او را به تیم ملی دعوت نمی‌کند.

۶- خوشحال بودیم مربی‌ای داریم که جنگیدن تا آخرین نفس را به بازیکنانمان یاد داده است. هنوز یادمان نمی‌رود گه چگونه در اوج ناامیدی به جام جهانی صعود کردیم و چگونه ده‌نفره دوبار بازی باخته به عراق را برگرداندیم.
*****
این‌ها همه دلایل روشن و کافی برای علاقه ما به کارلوس کی روش بود. برای این‌که علی‌رغم حملات همه جانبه اتحادیه مربیان پرسر و صدای وطنی، از قلعه نویی گرفته تا مایلی کهن و جلالی، پشت او بایستیم و از دستمزد هنگفتش دفاع کنیم. راستش در تونلی بودیم که روشنایی آن ته را می‌دیدیم . در حال حرکت بودیم. اما بازی پنجشنبه شب و حوادث آن ناگهان ما را در تاریکی فرو برد. رفتار کادر فنی تیم ملی دیگر هیچ تمایزی با آن لیزراندازان روی سکوها نداشت. کادر فنی ما انگار در فضای لمپنی روی سکوها غرق شده بود. صحنه دویدن و هجوم کادر فنی به سوی داور در بین دو نیمه، در یک کلام تهوع‌آور بود. حرکات جواد نکونام به عنوان کمک مربی و یکی از ده بازیکن برتر بعد از انقلاب، فاقد هرگونه پرستیژ و کلاس بود. انگار نه در یک بازی ملی که در مسابقه تیغی در زمین‌های خاکی به سر می‌بریم. آن‌هم در دوره‌ای که همه حتی نوجوانان مناطق دور افتاده می‌دانند که چه فشاری بر فوتبال ایران برای گرفتن حق میزبانی وجود دارد. حرکت دستیاران کی‌روش در همان پازلی قرار می‌گرفت که ما سال‌ها به آن خو کرده‌ایم . در کنار تصویر مشت‌های گره کرده مایلی‌کهن که به سمت داور می‌دوید ،‌در کنار تصویر شلوغ‌کاری‌های مدل مجید جلالی در کنار زمین، در کنار شانتاژهای مدل امیر قلعه‌نویی روی خط و در کنار آن شادمانی کردن‌های متظاهرانه علی دایی. از کادر فنی کی‌روش چنین انتظاری نمی‌رفت و از همه بدتر آن رژه پیروزمندانه‌اش در کنار دار و دسته خود در وسط زمین چمن در انتهای بازی.

اما فقط این نبود. در بازی پنجشنبه چراغ‌های خردمندی خاموش شده بودند. حاج صفی، رضاییان و طارمی که همه می‌دانند در شرایط بازی نیستند در ترکیب قرار گرفتند. آیا این نشانه‌های محافظه‌کاری جدید کی روش است؟ نتیجه این خرق عادت و بازی دادن به بازیکنانی که مدت‌هاست در شرایط بازی ۹۰ دقیقه‌ای حرفه‌ای قرار نگرفته‌اند در بازی با قطر مشهود بود. نمایش ضعیف همین سه نفر، تیم را در وضعیت بحرانی فرو برده بود .تاکتیک‌ها درست انجام نمی‌شدند و حاج صفی و رضاییان – که حتی تیمشان هم تا همین یکی دو هفته پیش مشخص نبود- از یک سانتر عادی نیز ناتوان بودند و طارمی هم با همان ضعف روحی همیشگی و چهره درمانده‌اش، کوچکترین شباهتی به آن بازیکن همه فن حریف سال قبل نداشت. حضور این سه نفر در ترکیب اصلی نشانه واضح بی‌خردی بود. اگر کی‌روش همان کی‌روش سابق بود و همان‌گونه مثل قبل، شجاعانه آماده‌ترین بازیکنان را در ترکیب قرار می‌داد میلاد محمدی در سمت چپ به جای حاج صفی، وجید امیری ستاره این فصل پرسپولیس به جای طارمی و خسرو حیدری بهترین بازیکن امسال استقلال به جای رامین رضاییان باید در ترکیب قرار می‌گرفتند. اما این‌گونه نشد(خسرو حتی دعوت هم نشده بود) اگر کی‌روش همان کی‌روش قدیم بود مهدی ترابی سرحال و آماده را به نیمکت پیچ نمی‌کرد و همان ابتدای بازی او را به جای اشکان دژاگه تحلیل‌رفته وارد ترکیب اصلی می‌کرد. اما هیچ‌کدام از این کارها را کی‌روش نکرد تا ما با شک و تردید ظهور یک کی‌روش محافظه کار و دار و دسته عوام‌فریب و بی‌کلاسش را از نزدیک مشاهده کنیم.

بی‌انصاف نیستیم. این تیم هنوز تا آخرین لحظه برای برد تلاش می‌کند .هنوز به سختی گل می‌خورد و ساختار دفاعی کم‌نقصی دارد. مطمئن هستیم همین تیم قطر یقه کره و ازبکستان را خواهد گرفت و با مهره‌های بین‌المللی‌اش برای همه مدعیان شاخ و شانه خواهد کشید و آن‌وقت ارزش این سه امتیاز بیشتر مشخص خواهد شد. اما نمی‌توانیم نگرانی خود را انکار کنیم. از نفوذ محافظه‌کاری،‌عصبیت ، کاهش پرستیژ و همین‌طور کم‌خردی در تمام ارکان تیم ملی. ما نگران این کی‌روش جدید هستیم. کی‌روشی که فاصله‌اش با لیزر اندازها و بطری پرت‌کن‌های روی سکوها را با سرعتی عجیب پیموده است.

آرش خوشخو، فرهنگستان فوتبال
  ۱۷  
آی اسپورت
2016-09-03 16:27:56
نظر دهید
۱۷ نظر
-
شنبه ۱۳ شهريور ۱۳۹۵، ۱۷:۲۷
بابا بیخیال شین دیگه . اصلا تیم ملی غلط کرد قطرو برد . ول کنین بابا دیگه .
ali
شنبه ۱۳ شهريور ۱۳۹۵، ۱۷:۴۳
چه مطلب مزخرفی.کجای افکار عمومی ایران آزرده خاطر هست؟برعکس خیلی هم خوشحالیم.زنده باد ابران.ماشالا به کیروش
-
شنبه ۱۳ شهريور ۱۳۹۵، ۱۸:۱۷
تحلیلی کاملا منطقی ... جای تعجب داره که این سایت بلده از این تحلیلها بکنه ...
-
شنبه ۱۳ شهريور ۱۳۹۵، ۱۸:۱۸
نکونام جزو ده بازیکن برتر پس از انقلابه؟ این بابا که مطلب رو نوشته فوتبال می دیده؟
1-شاهرخ بیانی
2-مجتبی محرمی
3.سیروس قایقران
4-سیدمهدی ابطحی
5-جواد منافی
6-رضا شاهرودی
7-علی دایی
8-کریم باقری
9-علی کریمی
10-مهدی مهدوی کیا
11-خداداد عزیزی
12-مهرداد میناوند
13-مجید نامجومطلق
14-ناصر محمدخانی
15-حمید علیدوستی
16-امیر قلعه نویی
17-حمید درخشان
میخوام ببینم نکونام از کدوم از این بازیکنا بهتر بوده؟
محسن
شنبه ۱۳ شهريور ۱۳۹۵، ۱۹:۰۲
من اصولا آدمی نیستم که چشم بسته از کسی حمایت کنم یا تخریبش کنم اما شما الارقم فرمایش چند بارت بی انصاف هستی
اگه هنوز بهت ثابت نشده که کارای کیروش حساب و کتاب داره اگه هنوز بهت ثابت نشده رفتار کیروش مقابل قطر رو هرگز مقابل چین نخواهی دید اگه نمیدونی که این رفتار استادانه ی کیروش درمقابل قطری هایی که خودشون اسنتاد این برنامه هان بهترین روش برای کنار زدن و به گوشه ی رینگ بردن قطری ها بود تا بازی برگشت قطر خیلی مونده و ما همه عجولیم اما از الان میدونم که از یه ماه قبل اون بازی از آنچه اینجا کاشه درو خواهد کرد و چنان فشاری به قطر بیاره که باز همه کیف کنیم
مجتبی
شنبه ۱۳ شهريور ۱۳۹۵، ۱۹:۰۹
واقعا حسی که بعد از بازی تو طرفداری فوتبال بعد از بازی بود رو خ ب بیان کردی....
احسنت ..... امیدوارم همون کیروش قبل رو شاهد باشیم البته بدون لمپن جدید آق جواد نکو چی چی !!!!
-
شنبه ۱۳ شهريور ۱۳۹۵، ۱۹:۲۲
اولاً دلیل ایجاد تغییر در کیروش مشخصه. اون دیگه پادشاه افکار عمومی نیست و در خوش بینانه ترین حالت حداقل نصف فوتبالی ها که طرفداران پرسپولیس هستند بخاطر درگیری های با برانکو و مسائل پشت پرده ای که برملا شد اگر نگوییم از کیروش متنفر هستند حداقل منتقد کیروش هستند. بخش بزرگی از دلزدگی مردم به رفتار کیروش و مصاحبه بعد از بازی و موضع گیری غیرمستقیم علیه برانکو برمیگرده. کیروش به دنبال محوبیت از دست رفته و آدم کوچیکی مثل نکونام به دنبال خودنمایی است. اما تحلیل در مرد تیم ملی باید فارغ از فضای رنگی و باشگاهی باشد.
1- اولاً به عنوان یک پرسپولیسی میگم، برد تیم ملی تحت هر شرایطی و با هرکسی دلچسب است و در بازیهای حساس انتخابی جام جهانی مهم ترین چیز نتیجه است که خدا را شکر در اولین بازی حاصل شد و در این مقطع زیاد انتقاد کردن جایز نیست
2- دلیل بازی کردن بازیکنانی مثل آندو و حاج صفی ناآماده تجربه ملی و بین المللی زیاد آنهاست و دلیل بازی کردن طارمی در پستی که هرگز بازی نکرده یک سورپرایز برای قطری ها بود.
3- فضای احساسی که پیرامون بازی ایران قطر توسط رسانه ها و کیروشی پور به وجود آمد فضای بازی را احساسی کرد و این فضای احساسی بیش از آنکه تیم قطر را تحت تأثیر قرار دهد بازیکنان جوان تیم ملی خودمان و افراد بی جنبه ای مثل نکونام را تحت تأثیر قرار داد
4- تجربه نشان داده مهم تر از بازیکنان و استعداد تیم ملی، اتحاد ملی برای موفقیت تیم ملی لازم است برای همین شما در مقاطع مختلف نگاه کنید تیم ملی که بهترین بازیکنان را داشته مثل سال 2002 موفق به صعود نشده و این بخاطر همون اختلافاته. پس بخاطر تیم ملی باید اختلافات را کنار گذاشت و از تیم حمایت کرد.
5- ما پرسپولیسی ها هم علی رغم رفتارهای نابهنجار تیم ملی از کیروش حمایت می کنیم و اون را بهترین گزینه برای تیم ملی می دانیم چون در صورت عدم نتیجه گیری تیم ملی و احیاناً اخراج کیروش، قطع به یقین برانکو را از پرسپولیس خواهند گرفت و سرمربی تیم ملی میشه. پس ما تحت هر شرایطی از کیروش و تیم ملی حمایت می کنیم و انصافاً هم کیروش برای مسئولیت سنگینی که پذیرفته قابل درک خواهد بود که سر امکانات و تمامی مسائل بجنگد. والسلام
-
شنبه ۱۳ شهريور ۱۳۹۵، ۲۰:۰۷
اولا حتی مورینیو هم موقعی که داوری بد کار میکنه به سمت داور میره و سر و صدا میکنه! البته اینبار مشکلی که شاید بود این بد که کادر فنی همه همراه کیروش بودند و کمی ظاهر خوبی نداشت و چیز خیلی غیر معمولی نیست و همین باعث شد نیمه دوم داور بهتر عمل کنه.
دوما وقتی اردوهای تیم ملی یکی یکی کنسل شد مشخصه کیروش نمیتونه درست ترکیب تیمش رو انتخاب کنه و تیم هماهنگ نیست
علت دلخوری و حمله به برانکو بعد از بازی هم همین بود چون دید تیم ملی واقعا شانسی قطر را برد و به خاطر همین هم گفت ما قطر را نبردیم. این جمله خیلی معنی داره. منظورش این بود که ما شانسی بردیم و دلیل بد بازی کردن همه بازی کنها عدم هماهنگی بود که باعث و بانیش قلعه نویی و برانکو بودند
آرش
شنبه ۱۳ شهريور ۱۳۹۵، ۲۱:۵۰
مقاله خوبی بود
امید م
شنبه ۱۳ شهريور ۱۳۹۵، ۲۲:۱۳
بازی با قطر در ورزشگاه آزادی، جلوی صدهزار نفر تماشاگر برگزار می‌شد و کیروش کلیدواژه‌هایی مثل غیرت و چندملیتی رو تو ناخودآگاه بازیکنا کاشته بود (عطف به مصاحبه آزمون بعد از بازی) و چون به فاصله خیلی کم یه بازی تو چین داشت، از تمام توان تاکتیکی و بازیکنی‌ش استفاده نکرد و با حرفه‌ای‌گری و بدون حربه خاصی قطر رو برد. ریسک بالایی کرد که گرفت.
همین آقای کیروش اگر ترابی رو نمی‌آورد تیم ملی، نه ما مخاطبین و نه شما منتقدین اسمی ازش نمی‌دونستین. صبر کنید تا بعد بازی با چین، اگر اون بازی هم همینطور بود، بعد شروع کنید به تازوندن
-
شنبه ۱۳ شهريور ۱۳۹۵، ۲۲:۱۸
البته اینکه مردم از برد خوشحال نشدند واقعاً غیر واقع بینانه و بى انصافى است در بالاترین سطح فوتبال دنیا هم الان خیلى از تیم ها صرفاً نتیجه گرا هستند قطعاً مردم خیلى هم خوشحال بوده و هستند یعنى اگه سه امتیاز رو نمى گرفتیم الان همه خوشحال بودند بعکس وقتى گوچى روى اشتباه مرگبار دفاع و دروازه بان قطر که البته اونهم بنوبه خود نتیجه پرس از جلو توسط تیم ایران و تاکتیک کلیدى کیروش بوده تمامى ایران از شادى منفجر شد ( ضمن اینکه در اسیا نیز همانند اروپا مخصوصاً در کشورهاى جنوبى خلیج فارس با سرمایه گذارى ناباورانه روى فوتبال فاصله رو با سطح اول فوتبال کم کرد اند نمونه اش بأخت همانروز ژاپن مدعى شماره یک صعود به إمارات در توکیو بوده، عزیز جان گذشت اون زمان که از قبل نتایج قابل پیش بینى بود ) اما نقد به رفتار خام نکونام واقعاً وارده ضمن اینکه شخصاً با مقاله نویس موافقم که حاج صفى به علت فقدان حضور در شرایط بازى براى مدت طولانی با شرایط ارمانى فاصله معنادار داره و حتى یه سانتر درست نداشت و حق بود میلاد محمدى در ترکیب قرار میگرفت همچنین شخصاً بازى ترابى رو بسیار مى پسندم و نیز امیرى رو البته در مورد رضاییان معتقدم بهترین وینگر راست فعلى فوتبال ایران است و إحساسم اینه در بازى با قطر روزش نبوده در خاتمه و جهت مزید اطلاع از هزینه ها و تدارکات گسترده اى که براى همین تیم قطر شده غافل نشوید ادامه مسابقات کیفیت واقعى قطر را نشان خواهد داد باز هم جهت اطلاع عربستان در ریاض به لطف داور تایلند را در دقیقه ٨٤ با یه پنالتى برد ولى همین تایلند ده روز پیش در یه بازى یه طرفه سه گل از قطر دریافت کرد ضمن اینکه تأکید میکنم فاصله تیم ها کم شده به نحویکه اگه بازى کره جنوبى و چین پنج دقیقه بیشتر ادامه پیدا میکرد چین در سئول با زدن گل سوم از کره با امتیاز برمیگشت. فراموش کنید زمانیکه ایران مقابل إمارات و قطر قرار میگرفت و بازى یکجانبه انجام میداد
فرشته ف
شنبه ۱۳ شهريور ۱۳۹۵، ۲۲:۲۲
من نگران خود شما هستم که توهم زدید از کدام مردم و کدام افکار عمومی صحبت میکنید اصلا شما تو ایران زندگی میکنید من کسی را که ناراحت باشد ندیدم دقیقا کجایید ؟؟!!
می شود اینقدر مایلی کهن و جلالی و ....به رخ جهانیان نکشید
جیم
شنبه ۱۳ شهريور ۱۳۹۵، ۲۲:۳۲
مزخرفگویی رسانه ای ... مد شده شر و ور تحویل بدن دوباره ورزشی نویس های دوزاری.


یادمه اخرهای برانکو هم تو تیم ملی همین شر و ور نویسی ها مد شد تا اخرش همان شد که تو جام جهانی شد

انتظار معجزه داشتید؟ وقتی تمام برنامه های تیم ملی بهش ترکمون خورد، وقتی بیست و خورده ای بازیکن ملی پوش با بدنسازی علی منصور و حسین فرکی و و مجید جلالی میباس برن جلو تیمی وایسن که سه ماهه اردوی شبانه روزی داشته انتظار بیشتری میرفت؟
اون موقع که مربی که مربی تیم ملی جلز ولز میکرد که نصف بازیکن های تیم ملی هنوز باشگاه ندارن، اجازه بدید لااقل تو اردوی تیم ملی بدنسازی کنن، امسال همین دوزاری نویس بالایی می گفتن: چرا لیگ برتر انگلیس سه روز تعطیل میشه؟ بخاطریکه مربی های لیگ برتر انگلیس مورینیو و گواردیولا و کلوپ هستن، یا انجلوتی و امثالهم نه امیر قلعه نوعی و علی منصور و حسین خان فرکی ... تفاوت اینه عقل کل های ابله

شانس اوردیم بردیم و واقعا شانس اوردیم. میباس میباختیم ...
-
شنبه ۱۳ شهريور ۱۳۹۵، ۲۳:۴۰
آفرین جیم
-
يكشنبه ۱۴ شهريور ۱۳۹۵، ۰۶:۰۶
متن خوبی بود با دو ایراد کوچک اول اینکه نکونام به هیچ وجه جزو ده بازیکن برتر بعد از انقلاب نبوده دوم اینکه خوشحالی علی دایی کنار زمین به هیچ وجه متظاهرانه نیست
-
يكشنبه ۱۴ شهريور ۱۳۹۵، ۰۹:۳۰
تحلیل منطقیو خوبی بود ما این کی روش رو زیاد دوست نداریم . نباید رضاییان و حاج صفی و طارمی فیکس میشدند.
محمد
سه شنبه ۱۶ شهريور ۱۳۹۵، ۰۷:۴۶
جمعش کن با این مطلبی که نوشتی...
تخیلات خودت از کی روش رو به کل جامعه بسط نده
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر