فهرست

یادداشت: انگلیس، هاجسون، آلردایس و دن کیشوت

جاناتان ویلسون
 
جدال دوباره‌یِ انگلیس و اسلواکی در بافتاری متفاوت نسبت به بازی یورو 2016 در سنت اتین برگزار شد. یان کوزاک، مربی اسلواکی قبل از این بازی ادعا کرد فشاری که روی انگلیس است از فشاری که دو ماه پیش رویشان بود بیشتر است، چرا که انگلیس در سومین بازیش در یورو در حالی مقابل اسلواکی قرار گرفت که صعودش قطعی شده بود. به همین دلیل هم بود که هاجسون شش تغییر در ترکیب تیمش داد.
 
این حرف تا حدی درست است و دلیل نمایش خسته‌کننده‌ی انگلیس در آن بازی را نشان می‌دهد. اما از منظری دیگر یک تساویِ خارج از خانه در اولین بازی مقدماتی جام جهانی، بازی‌ای که سخت‌ترین بازی انگلیس در کل گروه به نظر می‌رسد، خیلی قابل قبول‌تر از تساوی‌ایست که سرگروهی را از انگلیس در یورو می‌گیرد.
 
اسلواکی در بازی یکشنبه شب با سه تغییر نسبت به بازی قبل به زمین آمد، اما فرم این تیم تقریبا ثابت بود. انگلیس هم شش تغییر نسبت به بازی قبل داشت. اما از آنجا که پنج‌تا از آن‌ها تغییراتی بود که هاجسون بعد از پیروزی مقابل ولز ایجاد کرده بود، اهمیت موضوع کمتر می‌شود.
 
آنچه مهم است اما فرم بازیِ انگلیس بود که تقریبا فرقی با تیم هاجسون نکرده بود. با تمام حرف‌هایی که درباره‌یِ بازی وین رونی به عنوان شماره‌یِ 10 می‌شد او نهایتا به عنوان هافبک چپ میانی بازی کرد، چیزی که نقشه‌یِ حرکاتش در زمین به خوبی نشان می‌دهد.
 
حتی خود آلردایس هم از این موضوع شگفت‌زده شده بود، چیزی که نگران‌کننده و عجیب است، به خصوص درباره مربی‌ای که به قدرت سازماندهی بالا مشهور است: «وین همه عمرش یک گلزن بوده و ما دوست داریم بیشتر در موقعیت‌های گلزنی قرار بگیره. اما اون بازیخونی قوی‌ای هم داره و این بازی را اینطور خوند و باعث شد ما بر زمین تسلط پیدا کنیم. باید اعتراف کنم اون کمی با عمق بیشتری از چیزی که فکر میکردم بازی کرد. ولی من از نمایشش راضیم.»
 
رونی البته یکی از بازیکنانی بود که در بازی با سنت اتین استراحت کرد. اما چیزی که بسیار چشم آمد آمار و جریان مشابه دو بازی بود. انگلیس در ترناوا 64.3 درصد مالیکت توپ داشت و در سنت اتین 60.1 درصد. انگلیس در ترناوا 20 شوت به یک شوت مقابل اسلواکی داشت (5 به صفر در شوت درون چهارچوب) و در سنت اتین 29 به 4 (5 به 2). تعداد کرنرها در سنت اتین 11 به صفر و در ترناوا 9 به 4 به سود انگلیس بود و انگلیس در هر دو بازی 89 درصد پاس صحیح داشت. انگلیس در هر دو بازی برای نفوذ به خط دفاعی مستحکم اسلواکی به دردسر افتاد و فقط در بازی دوم بعد از کارت قرمز مارتین اسکرتل و روی اشتباه دروازه‌بان، ماتوس کوزاچیک، بود که در نهایت به یک گل رسید.
 
آیا تیم آلردایس بیشتر از تیم هاجسون از پاس‌های بلند استفاده می‌کند؟ 34 پاس از مجموع 624 پاس، در ترناوا بلند بود. این اعداد در سنت اتین 40 و 639 بودند. پس حداقل این آمار چنین چیزی نشان نمی‌دهند. تعداد سانترها هم در سنت اتین 35 و در ترناوا 33 بود. تنها تفاوت مشخص و مهم تعداد پاس‌های کلیدی بود که از 26 در سنت اتین به 14 در ترناوا رسیده بود.
 
انگار بازی دوم درست جوری طرح‌ریزی شده بود که بازی اول را بازسازی کند. خورخه لوئیس بورخس داستانی دارد که در آن نویسنده‌ای برای تقلید از دن کیشوت، زندگی‌ای درست مثل زندگی سروانتس پیش می‌گیرد. این بازی معادل فوتبالیِ چنین داستانی بود. بازیکنان انگلیسی که مدام بدون نتیجه بر درهای اسلوکای پتک می‌کوبند.
 
اما تفاوت اینجا بود که انگلیس در این بازی در پایان نتیجه گرفت. با اینکه یک بازی اصلا مبنای خوبی برای قضاوت آلردایس نیست، ولی کارنامه‌یِ مربیگری او نشان داده که همیشه به نوعی از شرایط نتیجه‌یِ لازم  را گرفته است.
 
 
 
     
آی اسپورت
2016-09-06 12:52:42
نظر دهید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر