فهرست
یادداشت: آیا یووه را دست بالا گرفتیم؟
یادداشت: آیا یووه را دست بالا گرفتیم؟

یادداشت: آیا یووه را دست بالا گرفتیم؟

جیمز هورنکاسل
 
سوالاتی از این دست عمق اسکواد یوونتوس را نادیده می‌گیرند. دانیله روگانی را در نظر بگیرید، بهترین مدافع جوان ایتالیا که در هر تیم دیگری در سری آ بود در ترکیب ثابت بازی می‌کرد، اما در یووه گزینه‌یِ پنجم خط دفاعی است.
 
مکس آلگری در دو بال می‌تواند از وینگرهایی دفاعی‌تر مثل پاتریس اورا و استفان لیش‌اشتاینر استفاده کند، یا دنی آلوس و الکس ساندوری تکنیکی‌تر و هجومی‌تر را به بازی بفرستد. آلگری فصل پیش حتی گاهی با استفاده از خوان کوادرادو به عنوانِ وینگر راست، و استفاده از یک وینگ‌بک چپ تقارن تیمش را به هم می‌زد و بار هجومی را روی بال راست می‌انداخت، کاری که این فصل با داشتن مارکو پیاتسا در بال چپ می‌تواند انجام دهد. پیاتسا در حال حاضر، غیر از بازی به عنوان وینگر، در حال آماده شدن برای بازی در مرکز زمین و به عنوان مهاجم دوم هم هست.
 
شک نکنید. این یوونتوس برای جنگیدن در سه جبه بیش از سال‌های قبل آماده است. مقابل فیورنتینا یووه بازی را با 145 میلیون بازیکن جدید روی نیمکت شروع کرد و وقتی گل تساوی را خورد آلگری گونزالو هیگوایین را به زمین فرستاد تا تنها بعد از پنج دقیقه و با سومین ضربه‌اش به توپ گل پیروزی را بزند.
 
مخالف‌خوانیِ این عمق اسکواد، به شکلی نه چندان دقیق، بعد از تساوی یووه در چمپیونز لیگ مقابل سویا مطرح شد. یووه فصل پیش در جی استادیوم این بازی را با گل‎های آلوارو موراتا و سیمونه زازا 0-2 برده بود، مهاجمینی که این تابستان تیم را ترک کردند. با اینکه موراتا و زازا هر دو به نحوی بازیکنان بازی‌های بزرگ بودند، اما اغراق است اگر بگوییم یووه جای خالیشان را احساس خواهد کرد.
 
از منظر ترنسفرها این تابستان همان الگوی تابستان پیش را دنبال کرد؛ در کل مثبت اما با شکست برای به دست آوردن قطعه‌یِ آخر پازل. این قطعه تابستان پیش جولین دراکسلر بود و این تابستان اول بلز ماتویدی و بعد اکسل ویتسل.
 
با اینکه نمایش‌های متوسط پل پوگبا در منچستر یونایتد از نظرها دور نمانده، اما یووه جای خالی او و همه‌کاره بودنش در مرکز زمین را حس می‌کند. کوادوو آساموا با اینکه سورپریز بازی مقابل فیورنتینا بود و به عنوان بهترین بازیکن زمین انتخاب شد، اما نمایشش مقابل اینتر محدودیت‌هایش را نشان داد. بدون پوگبا احساس می‌شود پائولو دیبالا مجبور است برای بازیسازی عقب‌تر بیاید، به خصوص وقتی میرالم پیانیچ در زمین نیست.
 
نکته‌ای که نباید فراموش کنیم بازیکنی است که یوونتوس بیش از بقیه غیبتش را حس می‌کند. کلودیو مارکیزیو یک ماه دیگر بالاخره بعد از مصدومیت شدید زانویش باز می‌گردد و می‌تواند نقشی حیاتی در تعادل خط میانی یووه بازی کند، خط میانی‌ای که با او و پیانیچ و سامی خدیرا خیلی قدرتمندتر به نظر می‌رسد.
 
پس مشکل یوونتوس یکشنبه چه بود؟
 
برای دومین بازی پیاپی انتخاب ترکیب انتخابیِ آلگری مورد انتقاد قرار گرفت. آلگری مقابل سویا پیانیچ را روی نیمکت نشاند و مقابل اینتر هیگوایین را، کاری که با توجه به اینکه خودش از این بازی به عنوان جدال قهرمانی یاد کرده بود عجیب بود. بازیکنی که 90 میلیون یورو برایش پول داده‌اند را در بازی‌های بزرگ روی نیمکت قرار نمی‌دهند.
 
یکی از مشکلات داشتن اسکوادی پر مهره راضی نگه داشتن تمام بازیکنان است. بازی دادن به ماریو مانزوکیچ در دربیِ ایتالیا راه خوبی برای حفظ روحیه‌یِ او و تکرار نشدن اتفاقی است که در بایرن بعد از خرید رابرت لواندوفسکی افتاد. اما یک نکته‌یِ نگران کننده اینجاست که نه مانزوکیچ و نه دیبالا هنوز این فصل گل نزده‌اند.
 
در خط میانی تجربه‌یِ استفاده از پیانیچ در نقشِ آندره‌آ پیرلو (نقشی که برایش جدید است) هنوز نتیجه‌یِ لازم را نداده و البته تصور می‌شود وقتی مارکیزیو به تیم باز گردد او این نفش را به عهده بگیرد و جلوی مدافعین بازی کند.
 
خط دفاعی یووه این فصل در سه‌تا از پنج بازیش گل خورده است. گل تساوی اینتر سومین بار بود که یووه این فصل از روی ضربات کرنر گل می‌خورد، اتفاقی که فصل پیش تنها دو بار افتاد. جورجو کیلینی یکی از بازیکنانی است که این فصل را خوب شروع نکرده است. نارضایتی بزرگ آلگری بعد از شکست مقابل اینتر این بود که یووه با زحمت کم از حریفش پیش افتاد اما کاری که همیشه تخصصش است، یعنی بستن بازی، را انجام نداد و به جای بالا رفتن تمرکزش بعد از تنها دو دقیقه گل مساوی را خورد.
 
بعد از خریدهای تابستانی این فصل بعضی از هواداران یووه انتظار داشتند تیمشان تمام بازی‌ها را این فصل 0-4 ببرد. این هواداران خودشان را لایق شامپاین و خاویار می‌دانستند. اما همانطور که آلگری در دوران حضورش در میلان گفت، گاهی باید با همبرگر ساخت.
 
این فشار جدید و عجیبی است که بازیکنان یوونتوس حس می‌کنند، بازیکنانی که سه بازی از چهار بازی در لیگ، همه مقابل تیم‌های رده‌یِ هفتم به بالای جدول، را برده‌اند و مقابل سویا پنج فرصت صد در صد گل خلق کرده‌اند، بدون اینکه حتی یک فرصت به حریف بدهند.
 
این تیم هنوز برای کامل شدن جا دارد، اما اینکه بگوییم آن‌ها را دست بالا گرفتیم، دست کم گرفتنشان است.
 
 
 
 
  ۲  
آی اسپورت
2016-09-20 09:03:55
نظر دهید
۲ نظر
محمد لامعی
سه شنبه ۳۰ شهريور ۱۳۹۵، ۱۱:۵۰
مرسی واسه ترجمه یادداشتاتون، واقعا خوبن
-
سه شنبه ۳۰ شهريور ۱۳۹۵، ۱۳:۲۱
مافیایی ترین کثیفترین تیم تاریخ. مایهه ننک ایتالیا. فورزاواینتر
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر