فهرست
وزارت ورزش و واگذاری استقلال و پرسپولیس/ بیت المال، بیت المال!
وزارت ورزش و واگذاری استقلال و پرسپولیس/ بیت المال، بیت المال!

وزارت ورزش و واگذاری استقلال و پرسپولیس/ بیت المال، بیت المال!

آی اسپورت- رفتاری که وزرات ورزش با پرسپولیس و استقلال پیش گرفته، مصداق همان حکایت قدیمی است که مردی به بازار رفت و به کارگری گفت: «مردک فلان فلان شده! یک پول سیاه به تو می دهم، بیا برویم بالای کوه برایم چاه بکن.» کارگر هم جواب داد: به زبان خوشت بیایم؟ به مزد زیادت؟ یا راه نزدیکت؟
موضع مدیران وزارت ورزش درباره دو تیم تهرانی روشن است؛ پول نمی دهیم. چرا؟ چون خلاف مصوبه مجلس است. دنبال احقاق حقوق مسلم باشگاه ها مثل افزایش حق پخش تلویزیونی هم نیستیم. چرا؟ چون زورمان به صدا و سیما نمی رسد. درآمدزایی از روش های مرسوم در همه جای دنیا مثل فروش پیراهن را هم فراموش کنید. چرا؟ چون کپی رایت در ایران فقط یک جوک خنده دار است. وزرات ورزش قانوناً مالک دو باشگاه پرسپولیس و استقلال است اما نه هزینه این مالکیت را تقبل می کند و نه تلاشی برای تحقق درآمدهای این باشگاه می کند. فقط وزیر این وزارت خانه و معاونش، خط قرمز تعیین می کنند، «باید و نباید» ترسیم می کنند و انتقادهایی عوام پسندانه مطرح می کنند اما خودشان هم راهکار روشن و مشخصی برای سامان دادن به وضعیت این دو باشگاه ندارند.

در این سال ها آنقدر بحث خصوصی سازی مطرح شده که موضوع لوث شده و کمتر کسی است که باور داشته باشد وزارت ورزش عزمی جدی برای واگذاری این دو باشگاه به بخش خصوصی به معنای واقعی آن داشته باشد.
 
مرور حرف های امیرخادم در برنامه دوشنبه شب نود هم همین موضوع را اثبات می کند. وزارت ورزش ظاهراً چاره ای جز واگذاری ندارد اما نگاه امنیتی ای که همیشه درباره این دو باشگاه وجود داشته، مانع از آن می شود که این واگذاری به سادگی انجام شود. انگار باید به جز تمکن مالی، فاکتورهای دیگری را نیز در نظر داشت. در واقع از تحلیل اظهار نظرهای وزیر ورزش و معاون حقوقی اش، می توان به این نتیجه رسید که شکل ایده آل وزارت ورزش برای اداره این دو باشگاه، آن است که یک نفر با جیب پرپول بیاید و همه بدهی را بپردازد اما در عین حال گوش به فرمان وزارت خانه هم باشد و به هر دستور و توصیه ای از بالا صادر می شود، «نه» نگوید. طبعاً چنین امکانی برای وزارت ورزش فراهم نخواهد شد، چرا که فعالان بخش خصوصی حتی اگر صاحب پول بادآورده باشند، باز هم حاضر نیستند چنین شرایط تحمیلی را بپذیرند.
 
این روزها فضایی در رسانه ها ایجاد شده که انگار نقد عملکرد وزارت ورزش، به معنای حمایت از رویانیان و فتح الله زاده است. اتفاقاً عملکرد این دو مدیر انتصابی به شدت جای تحلیل و نقد دارد اما آنچه که این روزها از سوی وزارت ورزش درباره استقلال و پرسپولیس منتشر می شود، یادآور افکار و ادبیات حاکم بر دولت پیشین است. تاکید مداوم بر صرفه جویی و ترجیع بند «بیت المال، بیت المال»، بدون اینکه راهکاری ارائه شود. مثل همان دولتمردی که برای افشای بدهکاران بانکی با چشمانی گرد شده می گفت: چرا فلانی برای کارخانه اش «ده میلیارد تومان» وام گرفته است و البته کسی نبود یادآور شود در صنعت، «میلیارد» حکم پول خرد در سوپر مارکت هاست.  فعلاً فغان وزارت ورزش از میلیارد و بیت المال بلند شده اما کسی نمی گوید اگر این فوتبال با ساز و کاری که در دنیا مرسوم است، در اختیار بخش خصوصی قرار گیرد، فوتبال فی نفسه یک صنعت چند هزار میلیارد تومانی است اما نه تا وقتی که دولت بر همه ارکان آن تسلط داشته باشد. اگر امیر خادم راه پول درآوردن از ورزش را بلد است و با خونسردی می گوید: «استقلال و پرسپولیس باید خرج بقیه تیم ها را هم بدهند» چرا خودش آستین بالا نمی زند و این دو باشگاه را با همین حق پخش تلویزیونی تحقیرآمیز، بدون بودجه دولتی اداره نمی کند؟
در فقه قاعده ای است که می گوید: «من له الغنم فعلیه العزم». یعنی آنکه منافع را می برد، زیان را هم باید تحمل کند. اما وزارت ورزش علاقه ای به تحمل زیان ندارد و فقط می خواهد منافع استقلال و پرسپولیس را همراه داشته باشد.
     
آی اسپورت
2014-04-22 18:18:17
نظر دهید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر