فهرست
دیگر فایده ندارد پسر!
دیگر فایده ندارد پسر!

دیگر فایده ندارد پسر!

آی اسپورت - اگرچه حذف نام سروش رفيعی از فهرست پرسپولیس یك اتفاق شوكه‌كننده و غیرمنتظره بود، اما به هر حال باید آن را به عنوان بخشی از اصول فوتبال حرفه‌ای پذیرفت. طبیعی است كه بازیكن خط خورده، از این اتفاق ناراحت شود و واكنش نشان بدهد؛ با این وجود مطالبی كه سروش در هنگام بازگشت به تهران بیان كرد اصلا جالب نبود. او البته محبوبیت زیادی دارد و سعی می‌كند با مانور روی همین محبوبیت كارش را پیش ببرد؛ اما منطق او در دفاع از خودش بسیار سست و متزلزل بود.

یك- «قبلا یك بار صادقانه گفتم باید از پرسپولیس بروم، اما این بار برگشته بودم كه فوتبالم را در این تیم تمام كنم»؛ این بخشی از صحبت‌های سروش رفیعی است كه به هیچ وجه مبنای منطقی و حرفه‌ای ندارد. شما یك روز پیشنهاد تمدید قرارداد پرسپولیس را رد كردی و گفتی دوست داری درآمد بیشتری داشته باشی، امروز هم پرسپولیس مایل است با شما خداحافظی كند و بازیكنان دیگری را در تركیب نگه دارد. آیا جای گله‌ای هست؟ چطور بازیكن حق دارد باشگاهش را انتخاب كند، اما باشگاه حق ندارد بازیكنش را انتخاب كند؟ شما الخور را به پرسپولیس ترجیح دادی و پرسپولیس ربیع‌خواه و فرشاد احمدزاده را به شما؛ به همین سادگی!

دو- «متاسفم برای مدیران باشگاه كه هنوز نمی‌دانند تیم فقط می‌تواند 18 بازیكن بزرگسال داشته باشد»؛ این قسمت از اظهارات رفیعی هم كاملا مردود است. در مورد شلوغ‌كاری بیهوده مدیران باشگاه و برگرداندن امثال احمدزاده و كنعانی به اندازه كافی مطالب انتقادی نوشته شده، اما سروش به عنوان یك بازیكن در جایگاهی نیست كه راجع‌به چنین مسایلی نظر بدهد. حتی اگر لیست بزرگسالان پرسپولیس فقط پنج جای خالی داشت و پنجاه نفر برای حضور در آن بسیج می‌شدند، باز سروش باید طوری كیفیت فنی‌اش را به سرمربی نشان می‌داد كه جزو پنج انتخاب نهایی كالدرون باشد. او اما در این مسیر ناكام بود و بقیه انتقادات هم زاید است. وقتی سرمربی (ولو به خاطر كمبود ظرفیت) شما را از لیست تیم خط می‌زند، یعنی اگر ماندگار می‌شدی هم باید به نیمكت می‌چسبیدی؛ درست همان اتفاقی كه در دوره برانكو رخ داد و رفیعی نیمكت‌نشین محض بشار شد. ایوانكوویچ تا وقتی واقعا ناچار نمی‌شد سروش را فیكس نمی‌كرد و هر بار هم كه این اتفاق رخ می‌داد، او به عنوان تعویضی اول یا دوم از زمین خارج می‌شد. بهتر است سروش لابه‌لای گلایه‌هایش نیم‌نگاهی هم به كیفیت عملكردش در پرسپولیس نیم‌فصل دوم، فولاد نیم‌فصل اول و حتی الخور بیندازد تا برخی مسایل برایش روشن شود. حتی از پیش از حضور كالدرون در تهران، با ترجمه اظهارات قدیمی او به فارسی روشن شده بود كه مربی آرژانتینی از بازیكن تكرو و كسی كه توپ را بیخودی و زیاد از حد نگه دارد خوشش نمی‌آید. آیا جز این است كه همه اینها دقیقا آدرس سروش رفیعی بود؟

سه- «من هیچ؛ شایان مصلح كه پشت پنجره‌های بسته با تیم به فینال آسیا رسید را فقط ۱۰ روز قبل از شروع لیگ آزاد كرده‌اند»؛ این تلاش كور رفیعی برای بازی با احساسات مردم و قرار دادن افكار عمومی در مقابل باشگاه پرسپولیس هم قابل پذیرش نیست. نخست اینكه وقتی پنجره بسته شد، خود سروش پشت آن ماند، چون قبلا ترجیح داده بود پرسپولیس را رها كند و به تیم قعرنشین لیگ قطر برود. دوم اینكه در ماجرای به تاخیر افتادن اعلام اسم مصلح به عنوان بازیكن مازاد هم باشگاه مقصر نیست. به هر حال سرمربی تیم عوض شده بود و كادرفنی جدید باید كیفیت شایان را ارزیابی می‌كرد. آیا كالدرون می‌توانست بدون دیدن مصلح در تمرینات، راجع‌به او نظر بدهد؟ طبیعی بود كه این پروسه قدری به طول بینجامد. در مورد شایان اگر كسی مقصر باشد، او ایرج عرب است كه بدون توجیه فنی و پیش از تعیین سرمربی قرارداد منقضی شده این بازیكن را تمدید كرد.

روزنامه گل

۱۴ ۱  
آی اسپورت
2019-07-20 01:31:00
همچنین بخوانید:
نظر دهید

۱ نظر
شاهین ممسنی ❤❤
شنبه ۲۹ تیر ۱۳۹۸، ۰۴:۵۰
#امیرهوشنگ_سعادتی دلال دوزاری تیم می بنده
خلیلی و رضا خداداد سردبیر گل هم بنا به سیاست باشگاه بازیکن معترض را تخریب میکنن
سخنگوی جدید باشگاه هم رابط روزنامه گل و باشگاه پرسپولیس است و اسرار تیم رو در روزنامه با جزییات پخش میکنه!

باشگاه عرب و نبی به یک ویرانه شبیه که هر لحظه امکان فروریختنش وجود داره!
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر