فهرست
یادداشت فرزاد حیبب اللهی : مشکل از سرعتِ اتوبوسِ مورینیو است
یادداشت فرزاد حیبب اللهی : مشکل از سرعتِ اتوبوسِ مورینیو است

یادداشت فرزاد حیبب اللهی : مشکل از سرعتِ اتوبوسِ مورینیو است

فرزاد حبیب اللهی - نویسنده و آنالیست

آی اسپورت-
1- این یک اتفاقِ نادر است. آرین روبن پس از بازی رفتِ یونایتد-بایرن مصاحبه کرد و گفت: «مثلِ تیمِ هندبال دفاع می‌کردند. روبروی چنین تیمی، سخت می‌شود بازی». و اشتفان افنبرگ پیش از بازی برگشت بایرن-رئال مصاحبه کرد و گفت: «این بایرن فوتبال را مثلِ هندبال بازی می‌کند». این یک اتفاق نادر است که یک تیم حریفان‌اش را به هندبالی بازی کردن متهم کند و در همان باشگاه، خودی‌ها تیم‌شان را متهم کنند به هندبالی بازی کردن.
2- درباره‌‌ی بایرنِ گواردیولا باید مفصل نوشت. گواردیولا هم تیمِ خودش را در فشار و عجله می‌گذارد و هم حریف‌اش را مجبور به اجرای بالاترینِ حدِ محافظه‌کاری می‌کند. اشتایگر در دقیقه 30 بازی رفت، دوان-دوان می‌رود پشتِ دروازه‌ی رئالِ میزبان و توپ را برمی‌دارد، می‌آورد می‌گذارد جلوی کاسیاس. این تصویر را فقط تیمِ گواردیولا می‌تواند بسازد. متهم شدنِ طرفینِ بازی به هندبال بازی کردن هم در چنین شرایطی ایجاد می‌شود. فوتبالِ پپ گواردیولا را می‌توان دوست نداشت. نمی‌توان دستاوردش برای فوتبال را نادیده گرفت. او به توتال-فوتبال، قاعده ی «پرس در 6 ثانیه» را افزود. 
3- فشار رسانه‌ها روی مورینیو زیاد شده است. تاکید روی اتوبوسِ پارک شده جلوی دروازه‌ی چلسی. کار به جایی رسیده که برندن راجرز مصاحبه کرده و گفته که هرگز شبیه این چلسی بازی نخواهد کرد. دیه‌گو سیمئونه پیش از بازی امشب گفته: «هیچ حقیقتی در فوتبال وجود ندارد. استراتژیِ هر مربی برای هر بازیِ خاص، می‌تواند متفاوت از بازیهای دیگر باشد. هم خوب دفاع کردن سخت است و هم خوب حمله کردن». راجرز در دور رفتِ لیگ برتر، مقابل حریفان بزرگ از 5 مدافع استفاده می‌کرد؛ نمونه‌اش بازی با آرسنال در لندن. راجرز با سه مدافع میانی و دو مدافع کناری بازی را آغاز کرد؛ اشکرتل و ساخو و توره در قلب دفاع، فلنگن و سیسوخو در کناره‌های خط دفاع. برنامه‌‌ی راجرز دفاعِ عمیق و ضدحمله بود. لیورپول اما گلِ اول را خیلی زود در دقیقه 19 از کازورلا خورد. راجرز مجبور شد سیستم تیم‌اش را به 2-4-4 تغییر دهد. این مجادله‌ها بیشتر رسانه‌یی است، تا متاثر از واقعیت‌های فنیِ فوتبال.

http://english.ahram.org.eg/Media/News/2014/4/22/2014-635337976415874785-587.jpg


4- فوتبالِ چلسی مقابل اتلتیکو در مادرید و برابر لیورپول در آنفیلد چشم نواز نبود. نه به دلیلِ استراتژیِ «دفاع عمیق و ضدحمله» و نه به دلیلِ پارکِ اتوبوس. چلسی در نبودِ ادین آزارد، نیروهای مناسب برای ضدحمله ندارد. آنچه در فوتبال «دفاع-ضدحمله» ایجاد زیبایی می‌کند؛ همراه شدنِ دفاعِ سازماندهی شده، با سریع باز شدن در ضدحمله و البته استفاده از پاس‌های طولی تا مرحله‌ی پایانیِ ضدحمله است. گلِ سومِ رئال به بایرن را به یاد بیاوریم. اتوبوسِ چلسی پس از توپ-گیری با دنده یک حرکت میکند. اینجاست که باید از مورینیو انتقاد کرد. او در تابستان زمانِ کافی برای تیم بستن داشت. او برای ویلیان که بازیکنِ خوبی است؛ دستِ کم 10 میلیون یورو بالاتر از کیفیت‌اش پرداخت کرد، نتوانست مهاجم مرکزیِ مناسب جذب کند و در زمستان ماتا را به یونایتد فروخت(اگر ماتا را نگه داشته بود؛ چه بسا اکنون صدرنشین لیگ برتر بود). مورینیو در چند ماه اخیر هر بار در فشار قرار گرفته؛ با طعنه و کنایه به اتوئو و تورس تاخته است. رفتارهایی که در این کلاسِ فوتبال، باورنکردنی است. مورینیو در این فصل، اشنایدر 26 ساله و اتوئو و «میلیتو»ی آماده را در تیم‌اش ندارد. از این رو زمانی که در زمین خودی، پس از دقایقی دفاعِ توپ‌گرا و عمیق؛ توپ را از حریف می‌گیرد، نمی‌تواند به سرعت و از بهترین مسیر به دروازه‌ی حریف برسد: نمی‌تواند ایجاد زیبایی کند. مشکلِ چلسی نداشتنِ مکمل برای استراتژیِ اصلی است. دفاعِ عمیق، بدونِ ضدحملاتِ سریع جذابیت ندارد، همان جور که فوتبالِ مالکانه، بدون پرسِ شدید پس از لو دادنِ توپ، یک فوتبالِ شلخته، زشت و ناقص می‌شود. مورینیو در این فصل جای انتقاد دارد اما نه به دلیل پارک کردن اتوبوس جلوی دروازه‌ی چلسی؛ که این کار را بسیاری تیم‌های بزرگ در طول فصل، در بازیهای خاص، اجرا می‌کنند. مورینیو در این فصل جای انتقاد دارد؛ چون تیم‌اش را جوری بسته که توانِ واکنشی‌اش در سطحِ مطلوب نیست. و البته بابتِ تحقیرِ نیروهای خودش؛ کاری که خطرِ به هم ریختنِ رختکن و شوراندنِ بازیکنان علیه کادرفنی را دارد. 

http://images.dailystar-uk.co.uk/dynamic/58/photos/212000/620x/jose_mourinho_chelsea-375473.jpg


5- من فکر می‌کنم اتلتیکو به فینال برسد. اتلتیکو یک تیمِ متعادل میان کار دفاع و حمله است. و مربی‌ای که ظرفیتِ روانیِ مطلوبی دارد. اما اگر این چلسیِ نامتعادل به فینال برسد؛ از یک سو باید به مسیرِ چلسی در مراحل حذفی فکر کنیم که تا نیمه‌نهایی با تیم‌های متوسط که اعتماد به نفسِ پایین داشتند؛ روبرو شد. و از سوی دیگر به مورینیو باید تبریک گفت که گذشته از تمامِ نکاتِ فنیِ ریز و درشت، این چلسی را تا روزهای پایانی فصل امیدوار به فتح لیگ قهرمانان و لیگ برتر نگه داشته است.

     
آی اسپورت
2014-04-30 18:23:46
نظر دهید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر