فهرست
یادداشت ویژه : آغاز پروژه پپ!
یادداشت ویژه : آغاز پروژه پپ!

یادداشت ویژه : آغاز پروژه پپ!

آی اسپورت - دیوید پیس کتابی دارد به نامِ یونایتدِ نفرین شده درباره ی حضور چهل و چهار روزه ی برایان کلاف در لیدز یونایتد، در روزهایی که این تیم بهترین تیمِ جزیره و قهرمانِ فصل قبل بوده است.
کتاب درباره ی مصائبِ مربیِ بزرگی است که به رختکنِ یک تیمِ قهرمان پا می گذارد و چهل و چهار روز بیشتر دوام نمی آورد و از کارش برکنار می شود. آنچه که این فصل بر دیوید مویس در منچستر یونایتد رفت، بیشتر شبیهِ اتفاقاتی است که پیشتر برای برایان کلاف افتاده است؛ پا کذاشتن به رختکن تیمِ قهرمان، رختکنی که همه جایش رنگ و بوی سر آلکس را گرفته است و کار کردن با تیمی که او شکل داده است و اختلاف با بعضی از بازیکنانِ کلیدی بر سر متدهای تمرینی و بی اعتمادی طرفداران و رسانه ها و شکست هایی که یکی پیِ دیگری می آمدند و آخرِ سر باعثِ برکناری اش شدند.
 اما آنچه که برای پپ گواردیولا در بایرنِ قهرمان اتفاق افتاد متفاوت از این بود. او که با هدفِ بازسازی کردن تیمی که چهار سال از عمرش می گذشت از طرفِ مدیرانِ بایرن استخدام شد، بدشانس بود که بایرن چند ماه بعد از اعلامِ خبرِ سرمربی گری اش، سه گانه را بُرد و این چنین او می بایست به رختکنِ تیمی پا می گذاشت که بازیکنانش لبریز از مدال های قهرمانی ای بودند که یکی یکی بر سینه شان می نشست.


http://up.rossoneri.ir/privete/uploads/a9579acc4d1.jpg



پروژه بازسازی کردنِ بایرن همین جا منحرف شد. مربی تیم نمی توانست به تیمِ قهرمان خیلی دست بزند و تیمِ خودش را بسازد، آن چنان که قبلا در بارسا این کار را با خرید پیکه و دنی آلوس و آوردن بوسکتس از تیمِ بی و تغییر پست مسی و استفاده از ژاوی و اینیستا در ترکیبِ ثابت و فروش رونالدینیو و دکو که جزو بهترین بازیکنانِ بارسا بودند، انجام داده بود و این برای مربی ای مثل گواردیولا که فلسفه اش – چه خوب، چه بد- با فوتبالِ ری اَکشن و تغییر تاکتیک های تیمی بر اساسِ توانایی های بازیکنان و نیز سبک بازی حریف، مغایرت دارد، کُشنده بود.
 با این همه گواردیولا در اولین فصلِ حضورش موفق بوده و نه فقط بوندس لیگا را با رکورد شکنی فتح کرده، که تیم را به فینالِ جامِ حذفی هم رسانده و تا نیمه نهایی لیگِ قهرمانان هم بالا آورده و این در حالی است که به قول رومنیگه نباید فراموش کرد یوپ هاینکس دو سالِ قبل در اولین فصلِ حضورش هیچ جامی نبرده بوده است، آن هم برای مربی ای که بدون یک روز حتی تجربه ی بازی در بوندس لیگا، از یک فرهنگِ کاتالانی به فرهنگِ باواریایی قدم نهاده است و زبانِ آلمانی را جسته و گریخته حرف می زده است.
اتفاقی که برای بایرن مونیخ در بازیِ دیشب افتاد البته از همین تفاوتِ فرهنگی و شکستِ گواردیولا در آماده کردنِ تیمش از نظرِ روحی و روانی و تمرکز برای چُنین بازی دشواری شروع می شود، و با تیکی تاکای بدونِ خلاقیت لازم برای این سبک بازی که با قهرمانیِ زود هنگامِ بایرن در بوندس لیگا و اشتباه پپ در استفاده از سیستمِ چرخشی از ریتم و شور و سرعت هم افتاده بوده است، ادامه می یابد و با دستگیری اولی هوینس و حملات طیفِ بکن باوئر و تلاطمِ رختکنِ بایرن و زمزمه های تردیدآور در رختکنِ تیم در نبودِ مدیرِ قدرتمندِ باشگاه به آخر می رسد.

http://up.rossoneri.ir/privete/uploads/b59a8fa12c1.jpg


فراموش نکنیم که دفاع از عنوانِ قهرمانی در اروپا کارِ ساده ای نیست، که اگر بود، پیش از گواردیولا، فن خال و لیپی و فرگوسن و هیتسفیلد و دل بوسکه و آنچلوتی انجامش داده بودند، و هم چنین گام نهادن به رختکنِ تیم قهرمان هم چنان که به نظر می آید آسان نیست آنچنان که دیده ایم چه بلایی سرِ رافا بنیتس وقتی مربی اینتر مورینیو شد آمد و نیز اتفاقاتی که همین فصل برای دیوید مویس افتاد پیشِ چشممان است.
با شکست در بازی دیشب پروژه گواردیولا تازه شروع است و آن هم بازسازی کردنِ تیم و شکل دادنِ تیمی جوان و آینده دار برای پنج سالِ آینده است، البته اگر بکن باوئر و رفقا اجازه اش را بدهند. عیارِ کار یک مربی بزرگ در بلند شدنِ بعد از شکست به چشم می آید.

     
آی اسپورت
2014-04-30 18:48:13
نظر دهید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر