فهرست
میلان مرکز جهان، اما نه فوتبال
میلان مرکز جهان، اما نه فوتبال

میلان مرکز جهان، اما نه فوتبال

آی‌اسپورت – در چنین روزهایی، مثل دیروز، شهر میلان بدل به مرکز جهان می‌شود. من هشت ساعت قبل از شروع بازی در سن سیرو به میلان رسیدم. نسیم خنکی در میدان‌ها و کوچه‌های باریک شهر می‌وزید. هوا عالی بود. تکه‌ای پنیر تند مانوئلینا خوردم و تندی‌اش را با یک فنجان قهوه شستم و دو کارت پستال نوشتم. مردی نزدیک دوئومو (کلیسای جامع میلان) نشسته بود و با آمپلیفایری کوچک و گیتار فندری سولوهایی سایکدلیک از قطعات پینک فلوید می‌نواخت. این هفته مد در میلان است، یعنی خیابان‌ها و پیاده‌روها پر است از موجودات زیبایی که واقعا شبیه آدمیزاد نیستند. نمایشگاهی از آثار پیکاسو هم در شهر بر پاست و ارکستر فیلهارمونیک میلان هم اجرایی در تئاتر " لا اسکالا" دارد. خلاصه شهر پر است از جشن و شور و پایکوبی.

نزدیک‌های ساعت چهار و نیم به سن سیرو می‌رسم، استادیومی که همیشه تماشایش نفسم را بند می‌آورد، استادیمی که انگار فقط زاده شده برای بازی‌های بزرگ، رسمی که البته در گذشته اینجا بر پا بود. میلان در چنین هفته‌هایی واقعا می‌تواند مرکز جهان‌های زیادی باشد، از غذا و مد گرفته تا فرهنگ و هنر. اما جهان فوتبال دیگر جزوی از این جهان‌ها نیست. روسونری یک بار دیگر می‌لغزد و یک سه امتیاز ساده خانگی دیگر را در تساوی 2-2 با آتالانتا از دست می‌دهد.

بازی که به پایان رسید تماشاگران آتالانتا شروع کردند به سرود خواندن و خوشحالی کردن. با اینکه اولتراهای میلان در "کوروا سود" تلاش کردند با سوت کشیدن و هو کردن جشن آن‌ها را خراب کنند، اما آتالانتایی‌ها به کارشان ادامه دادند و صدایشان خاموش نشد. حالا پنج هفته است از سری آ می‌گذرد و میلان فقط و فقط یک بازی را برده و به نیمه پایین جدول سقوط کرده است.

آخرین باری که میلان سری آ را برد به هفت سال پیش باز می‌گردد. از این سال به بعد هیچ تیمی غیر از یوونتوس اسکودتو را به دست نیاورده. آخرین باری که میلان فاتح اروپا شد هم یازده سال پیش بود. بهترین بازیکن میلان در حال حاضر گونزالو هیگوایین است، مهاجمی که به خاطر ورود کریستیانو رونالدو به یوونتوس مجبور شد تورین را ترک کند. در واقع این جستجوی ناخدا ایهب‌وار بیانکونری برای فتح چمپیونز لیگ باعث شده تا عملا تیم‌های دیگر در سری آ فقط برای دوم شدن بجنگند. در میان میلان هم هنوز موفق نشده خودش را با نظم جدید این لیگ تطبیق دهد.

میلان در این تابستان از دست مالکین چینی که موفق نشدند قرض خودشان را به موقع پرداخت کنند درآمد و موسسه مالی آمریکایی الیوت کنترل باشگاه را در اختیار گرفت. پل سینگر، رئیس این موسسه قول داد سرمایه‌گذاری لازم برای بازگرداندن میلان به سطح اول فوتبال اروپا را انجام دهد. اما با توجه به وضعیت اقتصادی‌ای که باشگاه یوونتوس پیدا کرده و فاصله زیادی که با دیگر رقبا گرفته، میلان هم باید مثل رم، به رهبری جیمز پالوتا، این تاجر جادوگر، راهی غیر از صرفا پول خرج کردن برای رقابت با بانوی پیر تورین پیدا کند.

به این میلان اما همچنان امید هست، تیمی که یکی از مستعدترین دروازه‌بان‌های اروپا یعنی جانلوئیجی دونارومای 19 ساله را در اختیار دارد و به نظر می‌رسد شرایط مالی‌اش هم در آینده نزدیک بهبود چشمگیری پیدا کند. اما این امید در نگاه هوادارانی که دیروز سن سیرو را ترک می‌کردند دیده نمی‌شد.

من این مطلب را در جایگاه خبرنگاران استادیوم تمام می‌کنم، جایی که چشمم می‌خورد به یکی از مدیران باشگاه که با نارضایتی سرش را تکان می‌دهد. بعد از ترک سن سیرو وقت پیوستن دوباره به شهر می‌رسد. یکشنبه شب است، هفته مد و البته جشن ویژه‌ای هم برای اینگه فلترینلی بر پا شده، عکاس و روشنفکری محبوب مردم میلان، رفیق قدیمی ارنست همینگوی، که همین چند روز پیش درگذشت.

در این جشن‌ها اما اثری از هواداران روسونری دیده نخواهد شد. شهر میلان لایق تیمی است در حد و اندازه نامش، تیمی که بتواند پا به پای دیگر جهان‌ها، جهان فوتبال را هم یک بار دیگر متمرکز به خودش کند و فرصت جشن و پایکوبی برای هوادارانش فراهم کند.

۴    
آی اسپورت
2018-09-24 12:35:00
همچنین بخوانید:
نظر دهید

به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر