فهرست

بختیاری زاده:خداحافظی؟! هیچ اراده ای نمی تواند انگیزه من را برای بازی کردن کم کند/ خدا کند در جام جهانی با آبرو ظاهر شویم!

آی اسپورت- «خداحافظی» واژه‌ای که سهراب با آن بیگانه است و در قبال شایعاتی مبنی بر خداحافظی‌اش از فوتبال فقط تعجب می‌کند! چند روز پیش لیست مازادی از استقلال خوزستان اعلام شد که نام بختیاری‌زاده هم در بین آن بود اما به دلیل اعتقادات فنی و اخلاقی که ویسی به سهراب دارد به نظر می‌رسید حضور این بازیکن در لیست مازاد فقط یک معنا دارد؛ تصمیم بختیاری‌زاده به خداحافظی. اما وقتی این خبر روی خروجی خبرگزاری‌ها رفت مسن‌ترین بازیکن لیگ را متعجب کرد و برای اینکه به شایعات پایان دهد مصاحبه‌ای در این خصوص با ایران ورزشی انجام داد که در زیر می خوانید: 
 
بالاخره به این نتیجه رسیدی که خداحافظی کنی؟
 خداحافظی؟! هیچ اراده‌ای نمی‌تواند ذره‌ای انگیزه من را برای بازی کردن کم کند.
پس قصد داری باز هم فوتبال بازی کنی؟
 شک نکنید، من امسال هم با قدرت در لیگ حاضر می‌شوم.
چند ساله شدی؟
 40 سال سن دارم و می‌خواهم ادامه دهم.
پیشنهادی هم داری؟
 نه پیشنهاد ندارم. تازه اول فصل نقل و انتقالات است. بازیکنانی که 20 سال از من جوان‌تر هستند هنوز پیشنهاد ندارند چه برسد به من!
گفته می‌شود در لیست مازاد آقای ویسی هستی!
 در سایت‌ها خوانده‌ام. اما این خبری که منتشر کردند یک اشکال دارد.
چه اشکالی؟
 من قراردادم با استقلال خوزستان یکساله بود و برای فصل آینده قراردادی با این تیم ندارم چطور بازیکنی که قرارداد ندارد جزو لیست مازاد قرار می‌گیرد. اما وقتی خبر را در سایت‌ها خواندم حرفی نزدم و موضعی نگرفتم.
شرایط فصل سیزدهم استقلال خوزستان را چطور ارزیابی می‌کنی؟
 به نظرم فصل بدی نبود. تیم ما برای اولین بار به لیگ برتر آمده بود و مهم این بود که بتوانیم تیم را در لیگ برتر حفظ کنیم.
در کل کیفیت لیگ سیزدهم پایین بود و اکثر کارشناسان معتقد بودند لیگ سیزدهم ضعیف‌ترین لیگ بود، نظر تو چیست؟
 به نسبت هزینه، وقت و انرژی که صرف می‌شود آن چیزی که می‌خواستیم به دست نیاوردیم و سرعت پیشرفت در این لیگ پایین بود.
چرا؟
 حتما ضعف‌هایی داریم. به هر حال در این زمینه باید کارشناسان در سازمان لیگ و فدراسیون این ضعف‌ها را بررسی کنند. به نظرم در این زمینه برای پیشرفت کردن باید از کشورهای صاحب فوتبال الگوبرداری ‌کنیم. قبل از برگزاری لیگ هم باید تفکر حرفه‌ای داشته باشیم.
چقدر با رسانه‌ای شدن قراردادهای فوتبالیست‌ها موافق هستی. اکثر فوتبالیست‌ها علاقه‌ای به رسانه‌ای شدن قراردادشان ندارند، تو هم چنین نظری داری؟
 تفکرات و ذهنیت‌هایی که در ورزش و فوتبال خودمان می‌بینیم در هیچ کجای دنیا نمی‌بینیم. از بازیکن مالیات می‌گیرند اما در قبالش هیچ نوع امکاناتی ارائه نمی‌شود. هنوز در فوتبال ما چک‌ها برگشت می‌خورد. مدیران قول می‌دهند اما هیچ‌گاه قولشان عملی نمی‌شود. به جای قرارداد، ساختمان و ماشین می‌دهند. در نهایت با این برنامه‌ای که در فوتبال پیاده می‌کنیم تماشاگر را از فوتبالمان می‌گیریم. مردم دیگر به استادیوم‌ها نمی‌روند و نظرشان نسبت به فوتبالیست‌ها عوض شده. برای قراردادها سقف می‌گذارند این کار مثل این است که برای آرزوهایت سقف بگذاری. من می‌گویم وقتی بازیکنی ستاره‌ است باید به اندازه ستاره بودنش پول بگیرد اما ما مشکل مالی داریم چون باشگاه‌ها هنوز دولتی اداره می‌شوند.
یعنی موافق خصوصی‌سازی هستی؟
 بله، دولتی بودن برای مدت کوتاه مفید است و جواب می‌دهد اینطوری مدیران دغدغه پول دارند و قسمت آموزش تعطیل می‌شود. دیگر کسی به فکر بخش‌های پایه نیست و همین شکوفایی را از بین می‌برد. باید باشگاه‌ها درآمدزایی را یاد بگیرند و بدون نگرانی بابت پول مدیریت کنند.
اما همه جای دنیا مبلغ قرارداد بازیکنان را رسانه‌ای می‌کنند مثلا فوتبالدوستان اسپانیایی می‌دانند مسی چقدر پول می‌گیرد، کجای این کار اشکال دارد؟!
 رسانه‌ای کردن قرارداد چیز بدی نیست ولی مهم این است که بعد از رسانه‌ای شدن، انتقادات شروع می‌شود.
یعنی نباید انتقاد کرد؟
 انتقاد چیز خوبی است اما چطور انتقاد کردن مهم است. حرف من این است که ما دو میلیارد به بازیکن بدهیم اما به اندازه 2 میلیارد از او کارایی بخواهیم. باشگاه‌ها بازیکن یک میلیاردی می‌خرند ولی پنج ساعت هم او را در اختیار ندارند. در بازار نقل و انتقالات دنبال بازیکن میلیاردی هستند اما برای تمریناتشان زمین اجاره می‌کنند. بازیکن میلیاردی را بدون امکانات می‌خرند و در نهایت شاهد این هستیم که لیگ پویایی نداریم. آن وقت انگشت اتهام فقط به طرف بازیکن نشانه می‌رود اما نمی‌گویند به این بازیکن چقدر سرویس دادند و چقدر از او کار می‌خواهند و جالب اینکه مطبوعات هم از بازیکن انتقاد می‌کنند.
پس به نظر تو فقط باید تعریف و تمجید کنند؟
 نه منظورم تعریف و تمجید نیست اما مطبوعات به جای این همه هجمه‌ای که علیه بازیکن راه می‌اندازند باید کمی از نوع باشگاهداری تیم‌ها انتقاد کنند. باید از باشگاه‌ها انتقاد شود که چرا تمرکزشان روی تیم‌های پایه نیست البته شاید بتوان به مدیران هم در این مورد حق داد.
چطور؟
 مدیران فوتبال ما ثبات ندارند چون دولتی اداره می‌شوند، اگر نتیجه نگیرند عوض می‌شوند پس تمام حواسشان صرفا به نتیجه‌گیری است و کسی حواسش به تیم‌های پایه نیست.
اما رسانه ها در این ارتباط کم ننوشته‌اند و بارها به این مساله انتقاد شده!
 همه رسانه ها اینطور نیستند. بعضی از روزنامه‌ها بازیکنی که ارزشش 200 میلیون است را آنقدر بزرگ می‌کنند که قیمتش یک میلیارد می‌شود. مدیر باشگاه‌ها هم مجبورند یک میلیارد بابت آن بازیکن پول بدهند. برای رفع ضعف‌ها نیاز به کار جمعی است حتی رسانه ها هم باید کمک کنند.
بهتر است کمی هم از جام جهانی و حضور ایران در این جام صحبت کنیم. به نظر می‌رسد در اردوی تیم ملی ناامیدی وجود دارد. این را کاملا می‌توان از صحبت‌های کروش استنباط کرد. از طرفی هم کارشناسان برای صعود تیم ملی هیچ شانسی قایل نمی‌شوند. نظر تو در این ارتباط چیست؟
 روی کاغذ شانسمان نسبت به حریفان کم است اما جای نگرانی نیست.
چرا؟
 چون به اندازه کاری که طی چند سال انجام دادیم باید نتیجه بگیریم. من این مساله را ناامیدی نمی‌دانم بلکه نگاهم منطقی به فوتبال است اما خدا کند آبرومندانه نتیجه بگیریم و دنیا فوتبال ما را تا حدودی بپذیرد.
به نظر می‌رسد فوتبالیست‌ها به جام جهانی به عنوان یک ویترین تبلیغاتی برای خودشان نگاه می‌کنند، تعدادی هم می‌خواهند از این جام لژیونر شوند.
 حقیقت همین است. باید منطقی فکر کرد و جاه‌طلب نبود. همراه با این منطق نباید ناامید به جام جهانی برویم. آقای کروش می‌داند چه کار می‌کند.
سال‌ها است که تمام زورمان را می‌زنیم که فقط به جام جهانی برویم اما صرفا رفتن به جام جهانی و همان دور اول حذف شدن چه کمکی به فوتبال ما می‌کند؟
 همه دوره‌ها که موفق نشدیم برویم. اما باید برای موفقیت، فوتبال کشورهای صاحبنام را رصد کنیم. موفقیت در این حرفه، لیگ قدرتمند، باشگاه‌های قوی و پویا و رفع مشکلات مالی را می‌طلبد، اینطوری یک تیم ملی قوی خواهیم داشت اما تا زمانی که با همین شیوه به فوتبالمان ادامه دهیم صرفا تمام انرژی خود را برای رفتن به جام جهانی می‌گذاریم. متاسفانه امروز تمام انرژی‌مان را می‌گذاریم که چرا فوتبالیست‌ها میلیاردی می‌گیرند اما نمی‌دانیم اگر سقف قراردادها را پایین بیاوریم فرار ستاره‌ها را خواهیم داشت. باید یاد بگیریم این فوتبال را با مشاوران فنی قوی اداره کنیم.
یکی از کارشناسان فوتبال معتقد بود که شکست کره مقابل تیم ملی ایران و شش گلی که دریافت کرد باعث پیشرفت کره شد و ما از این لحاظ به کره‌ای‌ها خدمت کردیم.
 دقیقا همینطور است. بروید ژاپن و به مسوولان فوتبال ژاپن بگویید برای تیم‌های ایرانی سقف قرارداد گذاشتیم، باورشان نمی‌شود. متوجه نمی‌شوند چه حرفی زده‌اید. این قانون‌های من‌درآوردی فقط در فوتبال ما است. زمان مرحوم حجازی یادتان هست گفتند بازیکن بالای 28 سال نمی‌تواند در فوتبال بازی کند، بعد دیدند که نمی‌توانند این قانون را پیاده کنند. چند سال بعد گفتند مربیان بالا 65 سال نمی‌توانند مربیگری کنند!
خلاصه هر دفعه یک قانون اشتباهی گذاشتند و نتوانستند آن را اجرایی کنند. نظر من این است که به جای این قانون‌های اشتباهی از کشورهای صاحب فوتبال الگوبرداری کنند تا بتوانند موفق شوند. به نظرم تعیین سقف قرارداد فقط نگاه حسودانه به فوتبال است. نمی‌خواستم این حرف را بزنم اما به نظرم به فوتبالیست‌ها حسادت می‌کنند و این نگاه حسودانه، فوتبال ما را بدبخت کرده. برای رفع اشکالات باید از جای دیگری شروع کنند.


مهدیه دریابیگی 

     
آی اسپورت
2014-05-06 18:22:15
نظر دهید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر