فهرست
چرا نام «وب الیس» روی جام جهانی راگبی است؟
چرا نام «وب الیس» روی جام جهانی راگبی است؟

چرا نام «وب الیس» روی جام جهانی راگبی است؟

آی‌اسپورت- هر چهار سال یک بار، مسابقات مهمی در راگبی برگزار می‌شود با عنوان «جام وب الیس» که بیش از صد میلیون نفر در سراسر جهان آن را تماشا می‌کنند. کسانی که به طور اتفاقی این مسابقات را تماشا می‌کنند، شاید تصور می‌کنند وب الیس موجه‌ترین چهره این ورزش است که نامش روی باارزش‌ترین جام این رشته حک می‌شود. یک جست‌وجوی سریع در گوگل نشان می‌دهد او کسی است که در قرن نوزدهم راگبی را پایه گذاشته. با اعتباری که جام جهانی پیدا کرده نام او را به عنوان کسی که این ورزش را ابداع کرده، روی این مسابقات گذاشته‌اند اما یک مشکل وجود دارد و آن اینکه در واقع او چنین کاری را انجام نداده است. 

تردیدها درباره معمای ویلیام وب الیس موضوع جدیدی نیست. در عین حال، گاردین فاش کرده شواهد جدیدی به دست آمده که نشان می‌دهد الیس اولین کسی نیست که با توپ دویده. این اطلاعات براساس کتابی است که اخیراً در مورد راگبی در قرن بیست و یکم منتشر شده با عنوان «اتحاد نامقدس: وقتی راگبی با دنیای مدرن برخورد کرد». 

احتمال می‌رود الیس در سال ۱۸۲۳ در یک مسابقه فوتبال در مدرسه راگبی توپ را با دست برداشته و شروع به دویدن کرده در حالی که آن موقع این رسم نبوده. بیش از ۵۰ سال بعد برای نخستین بار یک نفر از این ماجرا نوشت. متیو بلاکسام عتیقه شناس راگبی بوده. او هم‌عصر الیس بوده اگرچه یک سال و نیم کوچکتر بوده. او در یک نامه به استاندار در سال ۱۸۷۶ نوشت عمل دویدن با توپ در بین سال‌های ۱۸۲۸-۱۸۴۲ در دوران ریاست توماس آرنولد توسعه یافته است. چند ماه بعد، به خاطر اینکه با سؤال‌های بیشتری مواجه شد، داستان ویلیام وب الیس را برای نخستین بار رو کرد. 

او ابتدا سال ماجرا را ۱۸۲۴ عنوان کرد، چهار سال بعد مقاله‌ای نوشت و آن را در سال ۱۸۲۳ دانست. دوباره چهار سال بعد آن را در سال ۱۸۲۵ دانست یعنی وقتی که الیس از آن مدرسه رفته بود. بیشتر، احتمال آن را ۱۸۲۳ می‌دانند اما هیچ کس مطمئن نیست. 

در این فاصله، اتحادیه فوتبال در سال ۱۸۶۳ و اتحادیه فوتبال راگبی در سال ۱۸۷۱ تأسیس شد و البته در سال ۱۸۷۲ الیس مرد. کتاب‌های قطوری درباره تاریخ هر دو ورزش نوشته شد اما هیچ کس هیچ جا نامی از الیس نبرد. حتی بعد از آنکه بلاکسام دانسته‌هایش را علنی کرد، موضوع مسکوت ماند تا اینکه ناگهان در سال ۱۸۹۵ ورزش راگبی خودش را در میانه یک شرایط بحرانی دید. مدارس عمومی کنترل خود را از دست دادند چون مردان کارگر شمال زمزمه جدایی سر دادند و می‌خواستند کد جدیدی را شکل بدهند. 

یک ماه قبل از جدایی بزرگ، کمیته «راگبی بازهای قدیمی» در نهایت تصمیم گرفت برای معمای اصل این رشته یک راه حل پیدا کند. آنها می‌دانستند در زمین مسابقه این تحول صورت گرفته اما درباره شایعاتی که ۲۰ سال درباره پسری که ۵۰ سال قبل بوده، منتشر شده بود، چه باید می‌کردند. علاوه بر آن، بلاکسام هم که بیشتر عمرش را صرف راگبی کرده بود، آن موقع دیگر نبود. او بعد از نخستین یادش از الیس ۱۲ سال زندگی کرد که زمانی کافی برای پاسخ هر سؤالی درباره ریشه‌های این داستان بود. 

اما کمیته ما موضوع را متروک گذاشت تا آن سال فاجعه‌باری که همه چیز را تغییر داد. آنها شروع کردند به تماس گرفتن با همه بچه‌های قدیمی آن دوران و تا جایی که می‌توانستند اطلاعات جمع کردند. همه جز یکی در دهه ۱۸۳۰ بازی کرده بودند و در یک چیز مشترک بودند؛ هرگز چیزی از الیس نشنیده بودند. اما یکی از پاسخگویان او را به خاطر می‌آورد. توماس هریس پنج سال کوچکتر از الیس بود. او تأیید کرد الیس را یک جورهایی متقلب می‌دانستند. هریس تأکید می‌کند وقتی در سال ۱۸۲۸ این ورزش را کنار گذاشته هنوز حمل توپ با دست کاملاً ممنوع بوده. 

بنابراین حتی اگر الیس برای اولین بار توپ را با دست برداشته باشد، او کسی نیست که ورزش جدیدی را ایجاد کرده باشد اما آیا او واقعاً اولین نفر بود؟ هریس ادامه داد: «یادم هست وقتی بچه‌های مدرسه در رده پایین‌تر لیگ اگر کسی توپ را با دست برمی‌داشت، همه فریاد می‌زدند با لگد او را بزن.» 

معنای این حرف این است که در دهه ۱۸۲۰ بچه‌ها توپ را با دست برمی‌داشتند و می‌دویدند در حالی که مجاز نبوده اما دقیقاً چه زمانی؟ براساس آرشیو اتحادیه راگبی، هریس در سال ۱۸۲۲ یعنی سه سال بعد از رفتن به مدرسه راگبی به مدرسه بالاتر رفت. این یعنی حداقل یک تا چهار سال قبل از تاریخی که می‌گویند الیس برای نخستین بار توپ را با دست برداشته، بچه‌ها در این مدرسه با توپ می‌دویده‌اند. 

معماسازان مدرسه راگبی و همه کسانی که در این موضوع دست اندرکار بوده‌اند، به این جزییات توجه نکرده‌اند. آنها به یک شخصیت یا یک داستان نیاز داشتند تا بگویند این بازی مال ما است. این تلاش از سوی مدارس عمومی برای به دست آوردن مالکیت ورزش در برابر انقلاب طبقه کارگری بود. معمای ویلیام وب الیس عصاره گرفتن نخبه‌سالاران راگبی در قرن بیست و یکم از ماجرای این رشته به شکل مطلوبشان است. 

چه کسی اهمیت می‌دهد که چرا بزرگترین جام راگبی به نام الیس نامگذاری شده است؟ حالا که راگبی همه سنت‌های گذشته را کنار گذاشته، وقتش رسیده که الیس بازنشسته شود. اجازه بدهید نیوزیلند جام وب الیس را حفظ کند، شاید راگبی یک نفر دیگر را پیدا کند که تناسب بیشتری داشته باشد. مثل جام یونا لومو. حالا نام کسی روی ورزش است که قطعاً توپ را با دست برداشته و دویده اما یک نفر هست که راگبی را برای همیشه متحول کرده. 

منبع: گاردین

۴    
آی اسپورت
2019-09-20 17:45:00
نظر دهید

به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر