فهرست
موفقیت‌های میلان با مونتلا/ شیاطین و جن‌گیر
موفقیت‌های میلان با مونتلا/ شیاطین و جن‌گیر

موفقیت‌های میلان با مونتلا/ شیاطین و جن‌گیر

آی اسپورت- با نتایج امیدوارکننده‌ی میلان در سری آ طرفداران روسونری بعد از سه فصل رویای بازی در اروپا را در سر می‌پرورانند. هوادارانِ قرمز و مشکی این رویاپردازی را بیش از همه مدیون وینچنزو مونتلا هستند که به شکلی اعجاب‌آور میلان را از نوسان‌های بی‌پایانِ فصل پیش دور کرده و اعتماد به نفس را به بازیکنان و به ویژه به جوانان تیم برگردانده است. هنگامی که پیش از بازی با ساسولو از مونتلا پرسیده شد آیا در حال ساختن آینده‌ی میلان است، با فروتنی به مدت زمان دو ساله‌ی قراردادش اشاره کرد و از بی‌ثبات‌بودنِ حرفه‌ی مربی‌گری حرف زد. بیایید این پاسخ محافظه‌کارانه را فراموش کنیم و به یاد بیاوریم که «فروتنی بخشی از نبوغ است.[1]»

هشت هفته از سری آ گذشته و تیم مونتلا هم‌امتیاز با تیم دوم جدول در جایگاه سوم ایستاده است. این در حالی است که میلان به جز یوونتوس و رم و اینتر با تمام رقبای مستقیم خود برای صعود به رقابت‌های اروپایی (تورینو، ناپولی، لاتزیو، فیورنتینا، ساسولو و کیه‌وو) بازی کرده و به جز ناپولی از تمام آن‌ها امتیاز گرفته است. آن‌ها در این هشت هفته تورینوی جنگنده را به لطف هت‌تریک باکا و درخشش دوناروما شکست داده‌اند، با یک نمایش دفاعی قابل‌قبول فیورنتینا را در ورزشگاه آرتمیو فرانکی متوقف کرده‌اند، در یکی از هیجان‌انگیزترین بازی‌های فصل برابر ساسولو با زدن سه گل در هشت دقیقه شکست 3-1 را به پیروزی 3-4 بدل کرده‌اند و نوار شکست‌ناپذیری کیه‌وو در خانه را بعد از ده ماه پاره کرده‌اند. پرسش اصلی این است که مونتلا چه‌گونه روحیه‌ی پیروزی را به تیم تزریق کرده؟

کلیدی‌ترین عبارت‌ها در توصیف میلانِ مونتلا در درون زمین «جوانان» و «اعتماد به نفس» و در روی نیمکت «واکنش‌های به‌هنگام» هستند. از 21 بازیکنی که در این فصل برای میلان به میدان رفته‌اند، دو بازیکن، 23 ساله و شش بازیکن زیر 23 سال بوده‌اند. 47 درصد از کل زمان‌هایی که بازیکنان روسونری در سری آ به میدان رفته‌اند، به این هشت نفر اختصاص داشته. مونتلا مزد اعتمادش به جوانان را گرفته است. هیچ تیمی در سری آ به اندازه‌ی قرمز و مشکی‌های میلان از طریق شوت‌های پشت محوطه به گل نرسیده است (6 گل). نیمی از این گل‌ها را بازیکنان زیر 23 سال وارد دروازه‌ی حریفان کرده‌اند. رومانیولی 21 ساله در تعداد دفع توپ در میان مدافعین سری آ دومین نفر است و دونارومای 17 ساله نیز علاوه بر ثبت سه کلین‌شیت، ششمین دروازه‌بان موفق لیگ در مهار توپ بوده است. حضور پررنگ و تاثیرگذار جوانان در تیم مونتلا باعث شده تا هواداران میلان رویاهای خود را تنها به این فصل از سری آ محصور نکنند و بعد از مدت‌ها به آینده خوش‌بین باشند.

در ابتدای حضور مونتلا در میلان و با قطعی‌شدن خبر فروش باشگاه به یک گروه چینی طوفانی از شایعات و حواشی میلان را درنوردید. «هواپیمای کوچک» اما بی‌توجه به این طوفان، بال‌هایش را برای پرواز امتحان می‌کرد. مونتلا نیانگ را در بال چپ به بازی گرفت، در سمت راست هوندا را که یکی از عناصر اصلی میلانِ میهایلویچ بود، به نیمکت فرستاد و سوسو فرناندز 22 ساله را از تبعید به جنوا بازگرداند. بال‌های مونتلا در کنار هم چهار گل و چهار پاس گل به ثبت رسانده‌اند و از محورهای اصلی تیم بوده‌اند. رویکرد تنش‌گریزِ مونتلا در مصاحبه‌هایش نیز به چشم می‌آید؛ موجز و مختصر و با آرامش حرف می‌زند و تلاش می‌کند فاصله‌اش را با حواشی حفظ می‌کند.

عملکرد دور از انتظار میلان در این فصل علاوه بر نمایش خیره‌کننده‌ی بازیکنان جوانش و جسارت مونتلا در استفاده از آن‌ها، وام‌دارِ واکنش‌های به‌هنگامِ مونتلا به اتفاقات درون زمین بوده است. برگردیم به دقیقه‌ی 56 بازی برابر ساسولو؛ میلان در دو دقیقه دو گل خورده و در خانه 3-1 عقب افتاده و مونتولیووی باتجربه نمی‌تواند سازماندهی را به خط میانی برگرداند. مونتلا بی‌درنگ لوکاتلی 18 ساله را به جای کاپیتانِ خسته به زمین می‌فرستد. 17 دقیقه بعد لوکاتلی با اولین گل باشگاهی‌اش بازی را به تساوی می‌کشاند و مسیر پیروزی روسونری را در آن بازی هموار می‌کند. مونتلا بعد از بازی درباره‌ی این تعویض گفت: «تصمیم گرفتم یک بازیکن جوان را به میدان بفرستم تا خیلی تحت فشار قرار نگیرد.» بازی ناامیدکننده با اودینزه را که کنار بگذاریم، میلان در تمام بازی‌های فصل در نیمه‌های دوم بهتر ظاهر شده و 11 گل از 15 گلِ زده‌اش را در نیمه‌های دوم به ثمر رسانده. این تفاوت تا حدی برجسته بوده که خود مونتلا در یکی از مصاحبه‌هایش به آن اشاره کرده و گفته: «بعد از آنالیز متوجه شدیم که همیشه بازی را بهتر از حریف تمام می‌کنیم.»

فهرست نشانه‌های نبوغ مونتلا می‌تواند مفصل‌تر هم باشد، اما نمی‌توان از کنار ضعف‌های تیم او ساده گذشت؛ میلان در سمت راست خط دفاعی آسیب‌پذیر نشان داده و در خط حمله نیز بیش از اندازه به نیانگ و باکا متکی بوده، زوج‌های رومانیولی در مرکز خط دفاعی نامطمئن بوده‌اند و مجموعه‌ی تیم در قطع توپ ضعیف‌ترین عملکرد را در میان تمام تیم‌های حاضر در سری آ داشته است.‌ در کنار فاصله‌ی غیرقابل انکار بازیکنان اصلی و ذخیره، مصدومیت‌ها و تیره‌روزی‌های ادامه‌دارِ مونتولیوو و برتولاچی نیز نفسِ خط هافبک میلان را به شماره انداخته. با این حال نشانه‌هایی وجود دارد که روسونری بعد از گذراندن سه فصل کابوس‌وار به مسیر درست بازگشته؛ هواداران بار دیگر رویا می‌بافند و وینچنزو مونتلا هر روز و هر هفته، رج به رج از میلانِ آینده را می‌سازد. اکتبر سال پیش میهایلویچ گفت اگر نتواند مشکلات روسونری را حل کند، میلان باید به دنبال یک جن‌گیر باشد. دوازده ماه گذشته و به نظر می‌رسد شیاطین (دیاولو)، جن‌گیر را پیدا کرده‌اند.

 

[1] جمله‌ای که آنتونیو کونته در یکی از مصاحبه‌هایش در جام ملت‌های گذشته به زبان آورد.

۲۶ ۲  
آی اسپورت
2016-10-19 14:39:00
نظر دهید
۲ نظر
الیماه
چهارشنبه ۲۸ مهر ۱۳۹۵، ۲۱:۲۲
عالی بود آقا سجاد. دست مریزاد. لذت بردیم !
۱
نیما
شنبه ۱ آبان ۱۳۹۵، ۱۴:۵۲
البته باید در نظر داشت که یکی از دلایل اصلی جایگاه کنونی میلان، نتایج ضعیف سایر مدعیان همچون اینتر و ناپولی است.
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر