فهرست
مقاومتِ بارسلونا، بدشانسیِ اتلتیکو
مقاومتِ بارسلونا، بدشانسیِ اتلتیکو

مقاومتِ بارسلونا، بدشانسیِ اتلتیکو

آی اسپورت بارسلونا شب گذشته در یک بازی مهیج و جذاب موفق شد در نهایت به فینال کوپا دل ری برسد.

بارسلونا در چهارمین فینال پیاپی

به هیچ عنوان راحت نبود، اما بارسلونا از پس اتلتیکو برآمد تا برای چهارمین فصل متوالی به فینال جام حذفی برسد. گل سوارز در نیمه اول توسط گامیرو خنثی شد، اما بارسلونا در نهایت با نتیجه 2-3 در مجموع دو بازی موفق شد به فینال برسد.

اما این بازی هزینه‌های زیادی برای بارسا داشت. سوارز و سرجی روبرتو در نیمه دوم کارت قرمز گرفتند و بازی فینال را از دست دادند، کاراسکو هم از اتلتیکو اخراج شد. هر چند اوضاع می‌توانست خیلی بدتر هم تمام شود. روخی‌بلانکو در لحظات تلف شده بازی فشار زیادی روی دروازه بارسلونا وارد کردند و چیزی با گل دوم فاصله نداشتند. هواداران بارسلونا هم در این مقطع علیه داور سوت می‌زدند و علنا از قضاوت او رضایت نداشتند.

بعد از یک ماراتن 180 دقیقه‌ای، بارسلونا می‌تواند رسیدن به فینال را جشن بگیرد. هیچ تیمی در اسپانیا به اندازه آن‌ها قهرمانی این جام نشده.  بارسلونا با 28 قهرمانی فعلا پرافتخار ترین تیم است و حالا این فرصت را دارد تا یک جام دیگر را به افتخارات خود اضافه کند.

اتلتیکو بازی را با فشار زیادی آغاز کرد. اما بارسلونا باید قدردان دروازبانی سیلیسن و مقاومت خوب مدافعان باشد. یوردی آلبا هم در یک ضد حمله به خوبی خودش را به گریزمن رساند. اتلتیکو با وجود فشار زیاد در نیم ساعت اول بازی، نتوانست راه دروازه حریف را پیدا کند. و با وجود این که به نظر می‌رسید آن‌ها مسی را خوب مهار کرده‌اند، یک لحظه غفلت کافی بود تا او ضربه‌اش را وارد کند. شوت مسی مهار شد اما سوارز در ریباند دروازه را باز کرد.

روبرتو در روز تولدش در نیمه دوم اخراج شد، و گل گریزمن هم به اشتباه آفساید اعلام شد. کاراسکو هم برای اتلتی کارت قرمز گرفت اما آن‌ها همچنان تیم خطرناک تر زمین بودند. به نظر می‌رسید فرصت اتلتیکو برای بازگشت به بازی بعد از خراب شدنِ پنالتی از دست رفته. ضربه‌ای که گامیرو زد بیشتر مناسب فوتبال آمریکایی و بازی سوپربول بود. اما او چند دقیقه بعد گل تساوی را وارد دروازه بارسا کرد. بعد هم سوارز اخراج شد تا اتلتیکو 5 دقیقه فرصت داشته باشد دروازه بارسای نه نفره را باز کند و بازی را به وقت اضافه بکشاند. اما گل اتلتیکو هیچ‌وقت نیامد.

درخشش سیلیسن، مسی باز هم کارش را کرد

تا زمانی که سوارز دروازه اتلتی را باز کرد، بارسلونا در حقیقت می‌توانست با یک یا دو گل عقب باشد. دلیل این که بازی مساوی دنبال می‌شد سیلیسن بود. در شبی که بارسلونا در خط هافبک بوسکتس و اینیستا را نداشت، دروازبان هلندی ضربات زیادی را دفع کرد. کم بازی کردن به هر حال راحت نیست. در زمان حضور براوو، تراشتگن در جام حذفی و لیگ قهرمانان بازی می‌کرد. اما حالا سیلیسن فقط در جام حذفی بازی می‌کند و بقیه رقابت ها با تراشتگن است.

اما سیلیسن دور از آمادگی نبود. احتمالا بازی‌های فشرده حذفی در ژانویه و فوریه به او فرصت خوبی داد تا به صورت هفتگی بازی کند. او سیو‌های کلیدی خوبی برابر کاراسکو و ساویچ در نیمه اول داشت. توپ‌های دیگر را هم خوب جمع کرد.

نکته پراهمیت دیگر، بازی با پای خیلی خوب سیلیسن بود. او قادر بود تحت فشار انواع مختلف پاس‌هارا برای هم تیمی‌هایش بفرستد. در یک صحنه در نیمه دوم انقدر پاسش خوب بود که هواداران ایستاده تشویقش کردند.

و در حالیکه سیلیسن اتلتیکو را مهار کرد، مسی هم در سمت دیگر زمین کار کافی را انجام داد. در شبی که به نظر قرار بود کلافه شود، بار دیگر ثابت کرد فقط به یک ثانیه نیاز دارد تا سرنوشت مسابقه را تغییر دهد. او با یک ضربه ایستگاهی بی نظیر نزدیک بود گل دوم را هم بزند. ضربه ای که با بدشانسی به تیر برخورد کرد.

در کل اما این شب خیلی سختی برای بارسلونا بود. شبی که پر از عملکرد‌های معمولی، کارت های غیرضروری و عصبانیت زیاد به سمت داور بود. با تمام این‌ها، حالا یک فینال دیگر را با لوییز انریکه تجربه خواهند کرد.

اتلتیکو حالا تنها امیدش به لیگ قهرمانان خواهد بود

دیگو سیمئونه در نیوکمپ، پرجرات و شجاع بود. چون تیمش حداقل دو گل نیاز داشت، او کار دیگری هم نمی‌توانست انجام دهد. گابی محروم بود پس کوکه و سائول در وسط زمین کار را آغاز کردند، و چهار بازیکن هجومی یعنی کاراسکو، گایتان، تورس و گریزمن هم جلوی آن ها به میدان آمدند.

این به اتلتیکو اجازه داد تا صاحب موقعیت‌های بسیاری شود. تورس، گریزمن، کاراسکو، ساویچ و گودین همگی موقعیت‌های خوبی برای گلزنی داشتند، اما یا خودشان ضربه بدی زدند و یا سیلیسن مهار خوبی انجام داد. با کمی شانس بیشتر، اتلتیکو می‌توانست یک یا دو موقعیت دیگر را تبدیل به گل کند. سیمئونه حداقل احساس خواهد کرد تیمش باید گل‌های بیشتری می‌زد. اما به جایش، بار دیگر مسی و سوارز ضربه را وارد کردند. درست مانند دور رفت، امید‌های اتلتیکو برای بردنِ جام حدفی همان لحظه محو شدند.

آن‌ها امید خود برای بردن لیگ را در هفته‌های اخیر از دست داده‌اند. رئال با دو کمتر، 7 امتیاز از اتلتی جلوتر است و اتلتیکو در حقیقت بین چهار تیم بالای جدول، ضعیف ترین فرم را دارد.

پس این فقط لیگ قهرمانان را برای آن‌ها باقی می‌گذارد. قهرمانی در جام حدفی برابر رئال بود که عصر سیمئونه را آغاز کرد. بعد هم یک قهرمانی در لیگ بدست آمد. اما یک قهرمانی اروپایی هنوز هم خواسته اصلی آن‌هاست. علی‌رغم شکست برابر بارسلونا و فرم بی ثبات در لیگ، یک بار دیگر ثابت شد در دو بازی حذفی، اتلتیکو می‌تواند با هر تیمی در اروپا برابری کند.

۲    
آی اسپورت
2017-02-08 19:25:00
نظر دهید

به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر