فهرست
مانچینی روی نیمکت ایتالیا: مأموریت غیرممکن؟
مانچینی روی نیمکت ایتالیا: مأموریت غیرممکن؟

مانچینی روی نیمکت ایتالیا: مأموریت غیرممکن؟

آی اسپورت - جیکوب یوهانسون در دقیقه ۶۱ پس از آن اوت بلند، دروازه بوفون را در استکهلم باز کرد و آسمان برای ایتالیایی‌ها به زمین آمد. لاجوردی‌پوش‌ها دنبال توپ دویدند و به در بسته کوفتند. بی‌خلاقیت، بدون نیش. جیان پیرو ونتورا کنار زمین به چپ رفت و به راست. فریاد کشید، بی‌اثر، بی‌نتیجه. ایتالیا به شکل رقت‌باری در باتلاق سوئد گرفتار شده بود و تقلا می‌کرد. به ایتالیایی‌ها نگاه می‌کردیم و آنها را پیر و از کارافتاده می‌یافتیم. متوسط سن دروازه‌بان و چهار مدافع ایتالیایی در آن دیدار ۵/۳۴ سال بود و همه چیز از پایان یک عصر خبر می‌داد.

ایتالیا طی دو دیدار برابر سوئد زانو زد و در پایان راه برای نخستین‌بار از ۱۹۵۸ از حضور در جام جهانی بازماند. وقتی روزنامه‌های ایتالیایی به تیتر «آخر زمان» روی آوردند باور کردیم خشتی نمانده که بتوان روی آن تیمی نو بنانهاد.

انتخاب ونتورا بزرگ‌ترین خطای فدراسیون فوتبال ایتالیا بود و با ورود او لاجوردی‌پوش‌ها مسیر سقوط را تندتر پیمودند. ایتالیا بیش از یک‌دهه، از ۲۰۱۲ به بعد به نفس‌نفس افتاده بود و نتایج قابل قبول یورو ۲۰۱۶ – پیروزی برابر اسپانیا و حذف برابر آلمان طی ضربه‌های پنالتی – برتافته از درخشش احتمالا دور از انتظار آنتونیو کونته روی نیمکت  بود. با این وصف ایتالیا حتی به نیمه‌نهایی هم نرسید.

حضور خفت‌بار جیان پیرو ونتورا روی آن نیمکت و سقوط برابر سوئد برای عاشقان فوتبال ایتالیا دردناک بود، با این وصف راهیابی ایتالیا به جام جهانی بر حفره‌های خالی سرپوش می‌گذاشت  و همان خفت و همان ناکامی، ضربه‌ای برای بیدار شدن از خواب شد. اخیرا فدراسیون فوتبال ایتالیا اعلام کرد تیم‌های دوم همه باشگاه‌های سری‌آ طی فصل ۱۹-۲۰۱۸ در لیگی تحت عنوان ” Lega Pro ” بازی خواهند کرد تا جوانان ایتالیایی ویترینی برای نمایش استعدادهایشان پیدا کنند.

1
1

گام بعدی معرفی روبرتو مانچینی به عنوان مربی تیم ملی ایتالیا بود. جایی که انتظار طولانی تمام شد و ایتالیایی‌ها سرانجام شش‌ماه پس از سقوط برابر سوئد و ناکامی در راهیابی به جام جهانی، مربی جدیدشان را معرفی کردند. مانچو گزینه اول رهبری تیم ملی نبود و انتخابش خیلی‌ها را حیرت‌زده کرد. فابیو کاپلو گزینه بهتری به نظر می‌رسید، همین‌طور کارلو آنچلوتی و حتی آنتونیو کونته، با این وصف نمی‌توان سابقه پر رنگ و آب مانچو را نادیده گرفت. او مهاجم بزرگی بود که سی‌وشش بار پیراهن ملی را بر تن کرد. او همان مربی است که با اینتر دو بار اسکودتو را به چنگ آورد، با منچسترسیتی لیگ برتر را فتح کرد و در ترکیه هم جام حذفی را بالا برد. شاید نتوان مانچو را مربی کاملی قلمداد کرد، ولی نمی‌توان او را مربی باتجربه‌ای نخواند. حقیقت این است مانچو با هر معیاری در مقایسه با ونتورا طلیعه خوش‌بینی را در تیم ملی ایتالیا دمیده.

مانچو باید تیمی نو برپاسازد. باید از صفر شروع کند. سنت ایتالیایی همیشه گفته «تیم‌ها را از دفاع سامان ببخش.» چنان که جمله کلیدی مانچو «پیروزی‌های یک صفر را دوست دارم» بوده. در حقیقت او یکی از همان مربی‌های مصلحت‌گرا بوده که اول به پیروزی اندیشیده و سپس به بازی تماشایی. ولی همان مصلحت‌گرایی برای مانچو معمای بزرگی به نظر می‌رسد. حالا پیروزی‌های یک صفر هم برای ایتالیا دشوار شده، چنان که با همان نتیجه برابر سوئد سقوط کرد.

مدافعان کنونی ایتالیا صلابت گذشته را ندارند. یووه در لیگ قهرمانان چهار گل از رئال مادرید دریافت کرد و رم، هفت گل از لیورپول. دروازه ناپولی هم در مرحله گروهی یازده‌بار فرو ریخت. بوفون کبیر دروازه را ترک کرده و باید دید ماتیا پرین جایش را خواهد گرفت یا جیانلوییجی دوناروما. لئوناردو بونوچی سی‌ویک ساله آزموده‌ترین مدافع کنونی تیم با میلان فصل نومیدکننده‌ای را سپری کرد. متیو دارمیان (منچستریونایتد)، روگانی و ماتیا دی سیلیو(یووه)، جیان مارکو فرری (سامپدوریا)، آنجلو آگبونا (وستهام)، داویده زاپاکاستا (چلسی) و آلساندرو فلورنزی (رم)، ترکیب یکپارچه‌ای نیستند.

بهترین مرد میانی تیم ملی، مارکو وراتی (پاری‌سن‌ژرمن) است و سایرین به جهش بزرگ می‌اندیشند: جیاکومو بوناونتورا (میلان)، یورگینیو (ناپولی)، روبرتو گالیاردینی (اینتر) و برایان کریستانته (آتالانتا)…مهاجمان کنونی با استعداد هستند ولی هیچ‌کدامشان نه الساندرو دل پیرو را به یاد می‌آورند و نه روبرتو باجو: چیرو ایموبیله (لاتزیو)، استفن الشراوی (رم) و لورنزو اینسینیه (ناپولی). فوتبال ایتالیا مدتها است ستاره‌ای معرفی نکرده. آخرین ستاره‌های لاجوردی‌پوش فرانچسکو توتی و بوفون بودند که به پایان راه رسیدند.

حقیقت تلخ، نزول بدنه فوتبال ایتالیا است و نمی‌توان هجوم بازیکنان خارجی که ۵۲ درصد بازیکنان سری‌آ را تشکیل دادند دلیل آن نزول قلمداد کرد. چنان که ۵۶ درصد بازیکنان لیگ پرتغال خارجی هستند و پرتغال یورو ۲۰۱۶ را فتح کرد، یا ۳۵ درصد بازیکنان بوندسلیگا خارجی هستند و آلمان جام جهانی ۲۰۱۴ را به چنگ آورد. حتی انگلیس که در لیگ برترش ۶۴ درصد بازیکن خارجی بسر می‌برند به آسانی جواز سفر به روسیه را کسب کرد.

اولین بازی ایتالیا به رهبری مانچو آخر ماه می برابر عربستان خواهد بود و سپس رویارویی با فرانسه و هلند از راه خواهد رسید. مانچو جای پای بزرگانی گذاشته که همیشه تحسین‌شان کرده: انزو بیرزوت، آزلیو ویچینی و آریگو ساچی. ولی برخلاف آنها دستانش خالی است، خیلی خالی.

فرهنگستان فوتبال

۳    
آی اسپورت
2018-05-16 16:20:00
همچنین بخوانید:
نظر دهید

به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر