فهرست
دست مریزاد پسرانِ شجاع
دست مریزاد پسرانِ شجاع

دست مریزاد پسرانِ شجاع

یک/ سال‌ها گذشته اما در شب تولدش هم روبرتو باجو دست‌بردار نیست، گوشه چشمش را می‌گیرد، خیره می‌شود و می‌گوید : «آن مسابقه بدترين کابوس من است. هنوز با خاطره تلخ آن زندگی می‌کنم و می‌دانم که هميشه هم اين خاطره در ذهن من باقی خواهد ماند. شوت کردم. آرام بودم، بعضی وقت‌ها با خودم فکر می‌کنم شايد يک نفر دروازه را پايين آورد... مثلِ يک قتل بود.»


دو/ ایتالیا-هلند بود. اوج حساسیت. بازی به پنالتی کشیده شده بود. فرانچسکو توتی در کورانِ التهاب به یارانش گفت بچه‌ها من می‌خوام برم چیپ بزنم. و رفت و زد. یا روزی که مایکل اوون مقابل آرژانتین تمارض کرد تا بکهام پس از سال‌ها راحت بخوابد. حالا چه فرقی دارد پیرلوییجی کولینا (تولدش مبارک) هم فریب بخورد و سال‌ها بعد در برنامه زنده بگوید: «اعتراف می‌کنم اشتباه کردم». آرژانتین باخت و بکهام هنوز جلوی چشم‌های مردانِ آلبی سلسته همان گوشه کرنر دارد فریاد می‌کشد. اصلا خودمان را بگو؛ وقتی در نصفه‌های شب قرآن باز کردیم محمد دعایه شیرجه‌ای زد که نه آغازی داشت نه انتهایی؛ پنالتی‌مان را گرفت و از دیرک دروازه آویزان شد. یا بازی با چین که یحیی گل‌محمدی آرزوهای‌مان را بر باد داد. انگار نه انگار؛ آهسته قدم میزد. پنالتی پنالتی است. یک لحظه، یک تصمیم، یا اشک یا خاطره. حالا می‌خواهد محمد نوازی بایستد و هربار، هربار، هربار بزند به آن گوشه بالایی دروازه؛ فقط جز آن روزِ بارانی مقابلِ آنیانگ. همان روزی که علی پروین هم «دستور» داد ارتش سرخ برای حمایت استقلال به آزادی بروند. اما حالا طاقت نداریم برای یک بار بشویم تیتر مارکا و خبرگزاری‌های جهانی. طاقت نداریم برای یکبار عطرِ یوهان را به آزادی بیاوریم.


سه/ بعضی کارشناسان می‌گویند پنالتی باید تکرار می‌شد، یا پنالتی به دلیل ضربه با کفِ پا و حضور مهدی در محوطه خطا بوده و باید ضربه آزاد غیرمستقیم به سود سپاهان اعلام می‌شد، این بحثی دیگر است. تا اینجای کار مساله را با اختلاف نظرهایی که شنیده می‌شود می‌سپارم به صاحب نظران. اما اینکه این ریسکِ شجاعانه را زیر سایه ببریم زشت است، توهین است. اگر پنالتی بود، قشنگ بود. اگر پنالتی درست نواخته شد، دلبرانه بود. ریسکِ شجاعانه رامین تحسین برانگیز بود. آنقدر تحسین برانگیز که نه از عواقبِ لجبازی‌های برانکو ترسید و نه از بیتابی 80 هزار هوادار. رامین به خوبی می‌دانست اگر این پنالتی از پرسپولیس سلب می‌شد دیگر هیچ رحمی از برانکو در کار نبود. یک بلیط می‌گرفت و روانه‌اش می‌کرد تا با تانکی سلفی بگیرد. همه این اتفاقات، قهر و اداهای مهدی طارمی در پنالتی دوم را به سایه نمی‌برد. خدا کند مهدی طارمی این‌بار این ادا اطوارها, این لوس‌بازی‌ها را قبل از ورود به زمین داخلِ پورشه‌اش بیرونِ ورزشگاه پارک کند. بیشتر نوشتن از مهدی و کش دادنِ آن؛ لذتِ این پنالتی را لوث می‌کند. لذتِ این ریسکِ شجاعانه را می‌رباید.

چهار/ چندباره صحنه پنالتی را ببینید. رامین دورخیز می‌کند و به طرفِ توپ می‌رود. اما از قدمِ دومی که برمی‌دارد حواسش به مهدی است. نیم‌نگاهی به سایه زمین می‌اندازد که مهدی پشتِ سرش هست یا که نه. سنگینی سایه را که احساس کرد توپ را قِل داد و مهدی رسید و شوت کرد.یک گلِ کم‌نظیر. ریسکی که اگر کسی هم دوستش نداشته باشد آنچنان اهمیت ندارد. حقیقت اینجاست ریسک‌های اینچنینی همان اندازه که برای حریف نفرت‌برانگیز است همان اندازه هم یک نیرویی دارد که فشار روانی را از دوش برمی‌دارد و این فشار همان دردی بود که چهارروز روی تک تکِ سرخپوشان سنگینی می‌کرد. بیرانوند می‌گفت: «دو روز خواب نداشتم انگار در کما بودم». مهدی طارمی در این سه چهار روز تحتِ فشاری قرار داشت که یک شب در میان یا او به پیشکسوتانِ باشگاه حمله می‌کرد، یا بزرگان به پسر جنوبی بی‌رحمانه می‌تاختند. رامین هم طبق عادت استثنا نبود، تک تعویضِ دربی که مچ‌بندهایش را باز کرد، انداخت روی زمین و دست‌های پیرمرد باشگاه را که به سویش دراز شده بود را ندید. این فشار چهار روزه چنین فریادی را می‌خواست، چنین سه امتیازی را طلب می‌کرد. چنین بردی فقط آرامش‌دهنده بود. اصلا حرف و حدیثش هرچقدر بیشتر بهتر! بگذار از یاد برود آن چهار روز نکبت و دردناک. اصلا به درک که احسان و دوستان ریسک‌شان را دوست نداشتند.

۴۲ ۱۴  
آی اسپورت
2017-02-18 17:05:00
نظر دهید

۱۴ نظر
پرسپولیس واقعی
شنبه ۳۰ بهمن ۱۳۹۵، ۱۷:۲۵
همان که برانکو گفت . از نظر جوانمردی و استرس و ریسک راضی به این پنالتی نبودم.
Majid
شنبه ۳۰ بهمن ۱۳۹۵، ۱۷:۲۵
بنظرمن که بهتره رضاییان و طارمی بفرستیم ناسا برای طراحی ایده های ناب حیفه واقعا استعدادشون داره هدر میره ...فک کردین واسه چی اینجا جهان سومه
۶
مهدی
شنبه ۳۰ بهمن ۱۳۹۵، ۱۷:۲۸
عالی بود. کاش همه مقاله های سایت اینقدر دقیق و درست باشن.
Pooyan
شنبه ۳۰ بهمن ۱۳۹۵، ۱۸:۳۶
ابتدا عرض كنم اين كامنت اصلا كري نيست و بيشتر يه احساس خطره پس اگه با علايق رنگي ميخونيدش جوابي واسه كامنتهاتون ندارم
فصل قبل پرسپوليس بسيار متنوع بود و يك تيم كامل
ولي چيزي كه اين فصل ممكنه تو آسيا خطرناك باشه سبك بازي اين فصله
ابتداي فصل پرسپوليس با همون سبك سال گذشته متنوع بازي ميكرد ولي رفته رفته الان تو شش تا بازي آخر سبك بازي تبديل شده به يه سري پاسكاريهاي فانتزي و تركيبي عالي ولي بيهدف
پرتاب اوت
سانت از جناحين و البته حركات عمقي ولي خيلي كم خيلي خيلي كم راههاي رسيدن به گل تو چند بازي آخر بوده
اگه ملامتم نميكنيد با احترام بايد بگم اومدن سروش علاوه بر مزايا معايب زيادي هم داشته كه داره خودشو نشون ميده
اميدوارم برانكو براي اسيا طرحي جديدتر بيفكنه
ناگفته نمونه خراب شدن موقعيتهايي كه با پاسهاي هدفمند توسط طارمي اتفاق ميفته مزيد برعلته
موفق باشيد
۷
Pooyan
شنبه ۳۰ بهمن ۱۳۹۵، ۱۸:۳۹
چون فكر كردم شانس آسيايي شما قرمزها زياده اين كامنت رو گذاشتم
نه كه فكر كنيد ايرادي به سبك بازي تيم خودم ندارم
وحدت تيمي استقلال هنوز خيلي نوپاست
شايد تو ادامه برسه به جاييكه بشه درموردش تحليل داشت
با احترام
يه ايراني كه اصلا دوس نداره هيچ تيمي تيمهاي باشگاهي كشورشو تو زمين شكست بده
Amirreza
شنبه ۳۰ بهمن ۱۳۹۵، ۱۸:۵۴
من يه پرسپوليسيه شيش آتيشم
كاري به تحليل فني ندارم كه درسته يا غلط....
ولي انصافا باريكلا به ادبت به فهم و شعورت
كاش همه فوتبالدوست هاي ايراني به جاي توهين به هم و خيلي چيزاي ديگه اين ادبياتو تو كامنتاشون داشتن
22
شنبه ۳۰ بهمن ۱۳۹۵، ۱۹:۳۶
مرسی از نظر محترمانه‌ات. من پرسپولیسی‌ام و بیشتر با نظرت مخالفم. همین الانم پرسپولیس خیلی متنوع بازی می‌کنه ولی متاسفانه تو پاسکاری یه کم مغرورانه و مبالغه ‌آمیز کار می‌کنه. همون غرور توی دربی زمینش زد و تیمی که مغرور می‌شه حقش باخته. امیدوارم تو آسیا حواسشون جمع باشه. استقلال هم هنوز به بلوغ ناکتیکی نرسیده و باید تا فصل آینده صبر کرد
saeed
شنبه ۳۰ بهمن ۱۳۹۵، ۱۹:۰۳
پر از بغض و کینه،پر از حسرت،حسرتی که با ناداوری در آرزوی تحقق اون هستید
۴
قباد
شنبه ۳۰ بهمن ۱۳۹۵، ۱۹:۰۵
فازت چیه خانم اشک ریز؟
۳ ۱
حمید
شنبه ۳۰ بهمن ۱۳۹۵، ۲۲:۰۳
فازش اشک ریختنه! برای همه چی! چه بخواد در مورد کیروش بنویسه چه برانکو به صورت کاملا اشک ریزانه ای این کار رو انجام میده.
۱
آرش 6
شنبه ۳۰ بهمن ۱۳۹۵، ۱۹:۲۲
من فکر میکنم فضاییها شقایق اشک ریز رو دزدیدند دارند باهاش مقاله میدند

بعیده از خانم اشک ریز تعریف کردن از پرسپولیس

تو اون یکی مقاله از مهدی مهدوی کیا که برای زدن سید جلال بود و این یکی از دوقلوهای افسانه ای
حمید
شنبه ۳۰ بهمن ۱۳۹۵، ۱۹:۲۵
شقایق ازت متنفرم! شقایق عاشقتم! و این کاریه که تو مدام داری با ما می کنی! و برای همینه که معتقدم تو عشق و نفرت رو بهتر از همه درک کردی! و البته این حرف همون قدر که تعریفه انتقاد هم هست!
۳
حمید
شنبه ۳۰ بهمن ۱۳۹۵، ۱۹:۳۲
دیوونگی این دو تا بچه منطق سرد و کم هیجان برانکو رو جبران می کنه. امیدوارم با همه حواشی که دارن بازم بمونن تو تیم! چون به تیم برانکو از نظر انگیزشی یه ویژگی های میدن که خود برانکو با شخصیت خودش نمی تونه اونها رو به تیم منتقل کنه!
۶
Afshin
شنبه ۳۰ بهمن ۱۳۹۵، ۲۳:۰۲
خوووب میشی شقایق جوون
همین مونده تو از اینا بنویسی بابا اگر داور داور بود که داغ این مسخره بازیشونو به دلشون میذاشت
۲
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر