فهرست
کاسیاس؛ دست‌های او هدیه خدا به اسپانیا بود
کاسیاس؛ دست‌های او هدیه خدا به اسپانیا بود

کاسیاس؛ دست‌های او هدیه خدا به اسپانیا بود

آی اسپورت - قهرمان، اسطوره، الگو؛ این واژه‌ها برای شما چه معنی‌ای می‌دهند؟ به راستی در دنیای امروزی، جایگاه این واژه‌ها کجاست؟ 20 می سال 1981 بود که پسربچه‌ای در موستولس شهر مادرید چشم به جهان گشاد. راستش را بخواهید شاید پس از آن روز 20 می تبدیل به مقدس‌ترین روز سال در اسپانیا شد. او عادی نبود؛ در روزگاری که چسباندن توپ به تور دروازه لبخند را به صورت کودکان عاشق فوتبال می‌آورد، درون دروازه ایستاده بود. ایکر عاشق توپ نبود؛ او عاشق دروازه شده بود و از همان بچگی عهدی با آن بست تا تبدیل به محافظ همیشگی آن شود.

در نوجوانی با دوچرخه‌ای به تمرینات رئال مادرید می‌رفت و مدتی نگذشت تا سریالی از اتفاقات باعث شد مرد اسپانیایی به عنوان دروازه‌بان سوم راهی تیم اصلی شود. سال 2002 بود، فینال لیگ قهرمانان اروپا برابر بایرن لورکوزن که ناگهان اتفاقی رخ داد. همه می‌گویند شانس اما قطعا مصدومیت سانچز در آن مسابقه و در دقایق پایانی چیزی جز تقدیر نبود. در لحظاتی که تپش قلب مادریدی‌ها هر لحظه بیشتر می‌شد، سن‌ایکر با خونسردی قابل توجهی پا به میدان گذاشت. سوال اصلی این نبود که آیا موفق خواهد شد یا نه، بلکه همه متحیرانه می‌گفتیم او کیست؟ کاسیاس به بازی آمده بود تا قلب میلیون‌ها نفر را به دست آورد.

هرچه فصول می‌گذشت، کاسیاس بیش از پیش در قلب هواداران رئال مادرید جا باز می‌کرد. همه چیز خوب بود، او قهرمان تمام جام‌های ممکن شده بود و سال‌ها بود جایزه بهترین دروازه‌بان جهان را به دست می‌آورد اما به یکباره با آمدن مورینیو همه چیز عوض شد. آقای خاص که آن روزها زیر فشار شدید رسانه‌ها بود، به یکباره انگشت اتهامات را به سمت دروازه برد. هواداران نمی‌خواستند چیزی که گفته شده، حتی اگر حقیقت داشت هم باور کنند. شاید تمام سوال آن روزهای هواداران چنین چیزی بود: «کاسیاس و جاسوس بودن!؟»

اول متن سوالی پرسیدیم و حالا شاید وقت جواب دادن به آن است. این روزها قهرمان‌های نوجوانان و جوانان در دنیای فوتبال، شاید فوتبالیست‌هایی باشند که هرروز با یک مدل مو وارد زمین می‌شوند یا هرروز به یک بهانه‌ای از زیر بار مسئولیت‌ها در می‌روند اما کاسیاس در آن زمان چه کرد؟ شاید هرکس دیگری جای او بود کوله‌بارش را می‌بست و به تیم دیگری می‌رفت یا حداقل تا می‌توانست برای آقای مربی حاشیه درست می‌کرد. اسطوره‌ها، الگوها یا قهرمانان کسانی هستند که هم در زندگی کاری و هم در زندگی شخصی مثال زدنی هستند. کسانی که در روزهای سختی که همه سعی در تخریب آنان دارند، به راهی که فکر می‌کنند درست بوده و تمام عمر آن را پیموده‌اند، ادامه می‌دهند. سن ایکر هم سکوت کرده و به چارچوب‌های دروازه مادرید خیره شد. آنجا تنها جایی بود که به آن فکر می‌کرد و برای رسیدن به آنها لحظه‌شماری می‌کرد.

آنقدر به این کار ادامه داد تا دوباره به دیدار معشوقه‌اش برود. این بار با کارلتو و این بار با جامی بر دست که از اروپا آورده بود. پس از قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا، فصل بعد و با رفتن مرد ایتالیایی، کاسیاس هم از رئال مادرید جدا شد. اشک‌هایش در کنفرانس خداحافظی غریبانه‌ای که برای او گرفته شده بود، قلب فوتبال را به درد آورد.

سیلوستر استالونه در فیلم راکی جمله ای ماندگار را به زبان آورد: فکر می‌کنم اگر در یک مکان زیاد زندگی کنی، تبدیل به آن مکان می‌شوی. کاسیاس پس از 25 سال از شهر مادرید می‌رفت. وقتی رفت گویی قلب مادرید از جسمش جدا شده بود. چندین سال از آن روزها می‌گذرد، هنوز وقتی توپی که مهارش غیرممکن است به سمت دروازه رئال مادرید می‌آید، هواداران این تیم منتظر مردی هستند که دوباره با دست‌هایش معجزه کند. شاید دست‌های او هدیه‌ای از سوی خداوند برای اسپانیایی‌ها بود. حالا دوباره 20 می شده است؛ همان روز مقدس در اسپانیا!

طرفداری

     
آی اسپورت
2020-05-22 19:08:00
همچنین بخوانید:
نظر دهید

به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر