فهرست
راهنمای زنده‌ماندن پس از طوفان
راهنمای زنده‌ماندن پس از طوفان

راهنمای زنده‌ماندن پس از طوفان

آی اسپورت - به زمین برمی‌گردیم. دو روز پس از مناظره طوفانی در نودی که بیشتراز همیشه به آنچه‌که از مفهوم ژورنالیسم در ذهن داریم، نزدیک‌ بود. غبار تک‌سوار در حال فرونشستن است و لایک‌بگیرها و هوراکش‌های شبکه‌های اجتماعی، دنبال سوژه‌های تازه رفته‌اند. پرسش اساسی اما، درباره تکلیف ماست از این به بعد و نکاتی که در پی می‌خوانید، متوجه کسانی است که پرچم را از دست علی کریمی می‌گیرند؛ اگر قرار است چیزی عوض شود، راه سخت اما روشن، از مسیری می‌گذرد که طی آن بی‌‌همراهی عمومی و خواست همگانی ممکن نیست؛ حتی اگر پرچمدارش علی کریمی، سلطان قلب‌ها، جلدها و مانیتورهای امروز باشد:

فدراسیون فوتبال به‌عنوان نهادی که در ساختار فیفا قرار دارد و بالطبع ارگانی مجزا از نهادهای دولتی و حکومتی کشور محسوب می‌شود، مسئول تمامی کاستی‌هایی است که در جزء‌به‌جزء فوتبال ایران می‌بینیم. از نحوه بلیت‌فروشی گرفته تا سیستم برگزاری مسابقات. نکته اما این‌که وقتی چنین نهادی سال‌هاست بدون آن‌که اساسنامه‌اش را به تأیید مرجع مافوق خود برساند، فعالیت می‌کند بیش از هر چیز این موضوع را روشن می‌کند که امید به سلامت ارکان آن بسیار خوش‌بینانه و ای بسا ساده‌لوحانه است. عجیب‌تر این‌که دبیر فدراسیون با تمام سیاست و فن بیانی که از خود در مناظره کذایی نشان می‌دهد، از اهمیت چنین چیزی غافل است و اگر پیگیری علی کریمی نباشد، نوری به این سوی تاریک تابیده نمی‌شود. این ایراد ساختاری، از این لحاظ مهم است که احتمال می‌رود پنهان‌کاری در چنین موضوعی و آن‌هم از چشم نهاد تیزبینی چون فیفا، نوک کوه‌یخی باشد از چیزهایی که نمی‌دانیم.

پس از پایان مناظره، آیتمی از داربی مازندران پخش شد. تصاویر آشنای همیشگی، وقتی بازی مهمی در پیش داریم. خبری از نظم و انضباط نیست. آدم‌ها از سر‌ و ‌کول هم بالا می‌روند تا از دری کوچک بلیت بگیرند و تازه اگر بتوانند، وارد ورزشگاه شهدای هفت‌تیر بابل شوند و روی سکویی بنشینند که علف‌های‌هرز تزیینش کرده‌اند. مهم‌ترین بازی فصل لیگ یک در شرایطی برگزار شد که کوچک‌ترین شباهتی به آنچه‌که لایق آن بود، نداشت. این بی‌شباهتی اما، وقتی دردناک‌تر است که چهره دبیر فدراسیون را در دقایقی پیش‌تر به یاد بیاوریم؛ وقتی که آقای ساکت با حق‌به‌جانب‌ترین ژست ممکن، علی کریمی پرشور را دعوت به رعایت آداب گفت‌و‌گو و رفتار (به مضمون) متمدنانه می‌کند. پرسش این است که چرا این کرامت انسانی جایی در رفتار فدراسیون و نهادهای زیرمجموعه‌اش با مردم عادی ندارد. هزاران هزار مردمی که سرمایه‌های مادی و معنوی‌شان را خرج فوتبال می‌کنند، از ابتدایی‌ترین حقوق خود برای تماشای بازی مورد علاقه‌شان محروم‌اند و از آبخوری تا دستشویی، باید بجنگند برای چیزی که اصلاح آن دقیقا متوجه فدراسیون فوتبال است. کاری که با ارقام هزینه‌های فدراسیون، هزینه‌ای محسوب نمي‌شود و علت انجام نشدنش را احتمالا باید در نگاه از بالایی جستجو کرد که از دریچه دوربین‌90 در نماهای دونفره دیدیم؛ آقای ساکتی که علی کریمی را ریز می‌دید.

مفاهیم انتزاعی، قاتل شفافیت‌اند. چه وقتی که ساکت، تلاش می‌کند علی کریمی را در اوج پاسخ‌خواهی دعوت به آرامش ‌کند و چه وقتی که کارلوس کی‌روش با عبارت‌هایی مثل mr Quiter و «اتهامات بزدلانه» مسیر یک گفت‌و‌گوی نیمه‌شفاف را به بیراهه ببرد. پیام کی‌روش چنان پرت و بدموقع است که مناظره را در غبار ابهام و برداشت‌های انتزاعی گم می‌کند. استفاده از عنوان «آقایی که جا زد» برای خطاب علی کریمی و در اشاره به همکاری نافرجام این دو در تیم ملی، همه آنچه را که می‌توانست دستاورد این مناظره باشد، تحت تأثيرقرار می‌دهد و همه‌چیز به دوگانه دم‌دستی اما لایک‌خور اجنبی‌-هموطن تقلیل می‌یابد. هشداری که باید داد، این است که شفافیت، ستاره سهیلی است که به‌ندرت از آسمان تاریک این فوتبال می‌گذرد و نه کی‌روش و نه هیچ‌کس دیگر حق ندارد با هیچ بهانه‌ای، از جمله «برهه حساس جام‌جهانی» ما را از آن محروم کند. قله جام‌جهانی، بخشی از جهان فوتبال است نه کعبه آمال ما؛ و چه حیف اگر تمام علاقه‌مان به فوتبال را پای یک هفته، ده روزی خرج کنیم که جشن ماست و نه چیزی که زندگی روزمره‌مان را با آن می‌گذرانیم.

تغییر در ساختار فدراسیون اما، الزاما به رستگاری ما و فوتبال نمی‌انجامد. چه، این اتفاق بارهای بار افتاده و جایی که امروز ایستاده‌ایم، تازه پس از چنین تغییراتی است. لازم به یادآوری مکرر ومکرر است که وقتی از تغییر حرف می‌زنیم، منظور ما عینی، روشن و درباره روندهاست نه لزوما افراد. پس، اینک زمین سفت واقعیت و این پرچمی که علی کریمی بلندش کرده. دست ما، همین‌قدر می‌رسد که رسانه پیگیر باشیم و تا می‌توانیم نگذاریم مطالبات شفاف، روی زمین بماند. به امید اصلاح، از تغییر در جزئیات و کلیات فوتبال حرف می‌زنیم و آینه‌ای در برابر علی کریمی می‌گذاریم تا ببیند تنها نيست؛ پرچم بالاست.

۱۶۰ ۴  
آی اسپورت
2018-02-14 15:30:00
همچنین بخوانید:
نظر دهید
۴ نظر
جيم
چهارشنبه ۲۵ بهمن ۱۳۹۶، ۱۷:۵۹
شب كه رفتي خونه نكاه كن ببين عمس كريمي رو تو ماه مي بيني يانه؟

جنون جمعي جامعه .... عصبانيت و حماقت انچنان مثل سيل فرود مياد كه يكي جرات نمي كنه يه بار ديگه فيلم مناظره رو ببينه و ببين تمام اين بكم بگم ها يه كلوم منطق بيدا كنه.

ايراني جماعت عاشق بگم بگم تو مناظره... هزار بار اتفاق بيفته باز هم عاشق كاراكتر ستده ي صادق است كه فقط فحش ميدهد... دل ميدهد به اين احمدي نژاد تا براش قصر بسازه. اب و برق رو نميخواد تو فوتبال مجاني كنه؟
۲ ۳
محمد
چهارشنبه ۲۵ بهمن ۱۳۹۶، ۲۰:۴۷
چی میزنی داداش؟
۴
جيم
چهارشنبه ۲۵ بهمن ۱۳۹۶، ۲۱:۵۲
مردان سرزمين پارس تخصص دارن ديو بيرون كنن فرشته بيارن تو؛ به بار ميرن پشت سر اقاي بگم بگم و در اعتراض به يكه حرفي دادكان و برانكو، ميشن سينه چاك مصطفوي و قلعه خان .... الان هم كيليد كردن موزامبيكي بندازن بيرون تا ببينيم فرشته ي كنوني ميخواد چطور فرو كنه.

شاد باشيد... مردان سرزمين پارس يك اشتباه را هزار بار تكرار مي كنند و دفعه ي هزار و يكم هم انجام ميدهند.

بچاپ حضرت عباسي انقد سانسور نكن
۳
محمد
چهارشنبه ۲۵ بهمن ۱۳۹۶، ۲۲:۰۶
ساقیت کیه ؟؟؟
۱
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر