فهرست
بایرن Vs رئال: قهرمانان، ضد قهرمانان و معنای زندگی
بایرن Vs رئال: قهرمانان، ضد قهرمانان و معنای زندگی

بایرن Vs رئال: قهرمانان، ضد قهرمانان و معنای زندگی

آی‌اسپورت – در فیلمِ "شکست‌ناپذیر" از ام. نایت شیامالان، الایجا پرایس (با بازی ساموئل ال. جکسون) که از بیماری عجیبی با استخوان‌هایی بسیار شکننده رنج می‌برد، از راهی خونین و خشونت‌بار دیوید دنبال  دان (با بازی بروس ویلیس) می‌گردد و در نهایت پیداش می‌کند، قهرمان فیلم که بدنش دقیقا نقطه‌ی مقابل اوست. پرایس بر این باور است که وجود دان در این جهان به دلیل وجودی خودش هم معنا می‌دهد: «حالا که فهمیدم تو کی هستی، فهمیدم خودم کی هستم.» این دیالوگ آخر جکسون با ویلیس در فصل پایانی فیلم است.

بایرنی‌ها هم، با اینکه به شدت باید تاکید بکنم به هیچ وجه در حد و اندازه‌های کاراکتر جکسون شیطانی و ضد قهرمان نیستند، در سال‌‌های اخیر دنیال دلیل خارجی برای معنا دادن به هویت خودشان بوده‌اند و اغلب تلاش کرده‌اند خودشان را در مقایسه با تنها دشمن فوتبالی واقعی‌شان قرار دهند: رئال مادرید.

رئالی‌ها در واقع جای خالی یک رقیب داخلی جدی را برای بایرن پر می‌کنند، تیمی که در شرایطی عجیب قرار گرفته و بعد از سقوط مونیخ 1860 و نابودی‌اش (آن‌ها در حال حاضر در دسته‌ی چهارم هستند) عملا رقیبی همشهری، هم منطقه‌ای و یا حتی هم‌وطن نداشته که انگیزه‌ی از خشم و نفرت را برای هوادارانش فراهم کند. یک باشگاه فوتبال نیاز به رقیبی هم‌اندازه دارد، درست همانطور که هر قهرمانی نیاز به یک ضد قهرمان دارد. و این نقشی است که رئالی‌ها برای بایرنی‌ها بازی می‌کنند، تیمی که باوارایایی‌ها ازشان متنفرند و عاشق شکست دادنشان هستند.

روایت بر این است که این قصه از سال 1980 شروع می‌شود، وقتی در بازی‌ای دوستانه بایرن 1-9 رئال را شکست می‌دهد. یک سال بعد دو تیم در نیمه نهایی جام باشگاه‌های اروپا مقابل هم قرار می‌گیرند، جدالی که با درگیری فیزیکی کلاوس اوگنتالر و هوگو سانچز همراه شد و سه کارت قرمز به همراه داشت و در نهایت با نتیجه‌ی 2-4 در مجموع دو بازی بایرن را به فینال برد، فینالی که در آن مقابل پورتو شکست خوردند. یک سال بعد دو تیم یک بار دیگر در جام باشگاه‌های اروپا به جدال هم رفتند، این بار در مرحله یک چهارم نهایی، و این بار نوبت رئال بود که در مجموع دو بازی با نتیجه 3-4 بایرن را حذف کند.

بعد از تغییر شکل و نام جام باشگاه‌های اروپا به چمپیونز لیگ تعداد دفعات رویارویی این دو تیم بیشتر هم شد. بایرن و رئال در این تورنمنت 18 بار مقابل هم قرار گرفته‌اند، بیش از هر جدال دیگری در تاریخ چمپیونز لیگ. و به جرات می‌توان ادعا کرد هر کدام از این نبردها اهمیتی تاریخی از خود به جای گذاشته.

در دور گروهیِ فصل 2000-1999 بایرن رفت و برگشت رئال را با نتایج 1-4 و 2-4 شکست داد تا مرهمی بر آن باخت تاریخی فصل پیش در فینالِ نوکمپ مقابل منچستر یونایتد باشد. با این وجود تنها دو ماه بعد این رئال بود که خنده‌ی آخر را داشت و بایرن را در نیمه نهایی حذف کرد.

فصل بعد نوبت انتقام بایرن رسید، باز هم در نیمه نهایی. پیش از این بازی بود که اولی هوینس سیاست باشگاه مادریدی و فلورنتینو پرز را به سخره گرفت: «دیگه دارن شبیه یک سیرک میشن.» بایرنی‌ها در این جدال خودشان را در وضعیت جدید و غریبی پیدا کردند، وضعیتی که دیگر دست بالا را نداشتند و بدل به تیمی بدون ستاره، در قیاس با کهکشانی‌های مادرید، و سخت‌کوش و زحمت‌کش شده بودند. در نهایت بایرنی‌ها با گذشتن از سد فیگو و دوستان راهی فینال شدند و جام قهرمانی را هم بالای سر بردند.

در ادامه اولین دهه از هزاره‌ی جدید جدال‌های بایرن و رئال همچنان ادامه داشت و با پیروزی‌ و شکست برای هر دو تیم در چمپیونز لیگ همراه بود. اما وقتی وارد دهه‌ی جدید شدیم تفاوتی در این رویارویی ایجاد شد. بایرنی‌ها حالا نیمچه کهکشانی‌های برای خودشان داشتند و با استخدام لویی ون گال فلسفه فوتبالی‌شان را تغییر داد بودند. برای همین نیمه نهایی 2012 مقابل رئال، به رهبری ژوزه مورینیو، رنگ بوی دیگری داشت. بایرن در این جدال، به رهبری یوپ هاینکس در نهایت در ضربات پنالتی پیروز شد تا البته یک فینال تروماتیک دیگر را تجربه کند، این بار با شکست در خانه، مقابل چلسی، در ضربات پنالتی. با این وجود بایرنی‌ها یک بار دیگر از شکست پلی برای پیروزی ساختند و فصل بعد سه‌گانه‌ی رویایی خودشان را فتح کردند.

یک فصل بعد، بعد از بازنشستگی هاینکس و ورود پپ گواردیولا به آلیانتس آرنا، بایرن در نیمه نهایی در مجموع دو بازی 0-5 مقابل رئال به رهبری کارلو آنچلوتی شکست خورد. این جدالی بود که در آن آنچلوتی با متودهایی ساده ضعف‌های پنهان ماشین به نظر بی نقصی که پپ ساخته بود را آشکار کرد.

آخرین باری که رئال و بایرن در چمپیونز لیگ به جدال هم رفتند همین فصل پیش بود و این بار کارلتو مربی بایرن بود و دستیار سابقش در مادرید، زین‌الدین زیدان، روی نیمکت رئال نشسته بود. نتیجه‌ی نهایی این بازی هم با دو کارت قرمز برای خاوی مارتینز و آرتورو ویدال و دو گل آفساید از کریستیانو رونالدو در نهایت به سود مدافع عنوان قهرمانی به پایان رسید، تیمی که یک بار دیگر به فینال رسید و بدل به اولین تیم در تاریخ چمپیونز لیگ شد که دو بار پیاپی این تورنمنت را فتح کرد.

حالا هاینکس به بایرن بازگشته تا شاید فصل رویایی خودش و تیمش را یک بار دیگر تکرار کند. قهرمانی ساده‌ی بایرن در بوندسلیگا تنها موضوعیت این فصل برای هواداران باواریایی را در همین بازی امشب و رسیدن به فینال چمپیونز لیگ خلاصه می‌کند.

«میدونی ترسناک‌ترین چیزِ دنیا چیه؟» جسکون از ویلیس می‌پرسد. «اینکه جایگاه خودت را تو دنیا ندونی، ندونی اصلا واسه چی اینجایی.» خوشبختانه از منظر بایرنی‌ها، رئال یک بار دیگر به این سوال‌شان پاسخ خواهد داد و به فصلشان معنا خواهد بخشید. فقط باید منتظر بمانیم و ببینیم در این جدال "شکست‌ناپذیران"، فولاد پیروز می‌شود یا شیشه.

۵    
آی اسپورت
2018-04-25 11:05:00
همچنین بخوانید:
نظر دهید

به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر