فهرست
پاکو خنتو : 18 سالی که در رئال بودم بارسلونا هرگز یک رقیب جدی برای ما نبود / 12 سال صبر برای لادسیما کافی است
پاکو خنتو : 18 سالی که در رئال بودم بارسلونا هرگز یک رقیب جدی برای ما نبود / 12 سال صبر برای لادسیما کافی است

پاکو خنتو : 18 سالی که در رئال بودم بارسلونا هرگز یک رقیب جدی برای ما نبود / 12 سال صبر برای لادسیما کافی است

آی اسپورت -  پرافتخارتر از این مرد نداریم. کسی که 6 قهرمانی اروپا را با رئال مادرید افسانه ای بدست آورد. او با کاروان رئال به لیسبون سفر کرده تا شاهد فتح لادسیما باشد. فرانسیسکو خنتو در این مصاحبه از خاطرات خود با رئال مادرید دهه 50 و 60 که شش بار به قهرمانی اروپا رسید سخن گفته است.

قسمت اول این مصاحبه را چند ساعت پیش تقدیم شما کردیم قسمت دوم و پایانی مصاحبه AS با پاکو خنتو نابغه دهه 50 و 60 رئال و تیم ملی اسپانیا را اینجا بخوانید :


\"foton\"

گل دقیقه 107 شما به میلان بهترین گل شماست ؟

نه ! نمی توانم بگویم که بهترین گل من بوده است . گل دوم من به فیورنتینا در دومین قهرمانیمان در اروپا تماشایی تر بود. از نیمه رمین دویدم و زودتر از آنکه دروازه بان عکس العملی نشان دهد شلیک کردم.

متاسفانه از آن گل تصاویر کم و بی کیفیتی موجود است. دوست دارم آن بازی ها را داشته باشم و به نوه هایم نشان بدهم که پدربزرگشان چه بازیکنی بوده و چه گل هایی زده است .

 خوشبختانه فیلم با کیفیت بازی 7-3 مقابل اینتراخت فرانکفورت را دیده ام ؛ هرچند به کیفیت تصاویر کنونی نیست . در آن بازی دی استفانو 3 و پوشکاش 4 گل زدند . گل های دی استفانو در آن بازی با پشت پا بود ؛ گل هایی که اکنون فراوان زده می شود ولی در آن زمان بسیار بدیع بود.

 قبل از رسیدن به فینال سوم و بازی با میلان در نیمه نهایی با اتلتیکو روبرو شدید . بازی در زمین ساراگوسا انجام شد درست است ؟

بله . اتلتیکو در آن سال تیم بسیار قدرتمندی داشت مثل تیم امسالش. بازیکنی داشتند به اسم کلار که یک ماشین گلزنی بود همچنین پیرو ، الخاندرو ، لوئیس آراگونس و اوفارته هم فوق العاده بودند. واقعا تیم خوبی داشتند . ما در ان بازی 2-1 پیروز شدیم اما آنها هم می توانستند پیروز میدان باشند.

در آن سالها بارسا هنوز رقیب اصلی شما به حساب نمی آمد ؟

دقیقا . در 18 سالی که من فوتبال بازی کردم بارسا تنها دو لالیگا را بدست آورد. این در حالی بود که من 12 بار با رئال قهرمان اسپانیا شدم.در آن سالها ما قدرت مطلق بودیم.

جام باشگاه های اروپا مشکل ترین جام بود چرا که باید با بهترین تیم های اروپایی مقابله می کردیم اما لالیگا هم بسیار مهم بود. من 15 سال متوالی در جام باشگاه ها بازی کردم. بخاطر اینکه یا قهرمان لالیگا می شدیم یا اگر نمی شدیم سال قبلش قهرمان اروپا شده بودیم.

و شما بیشترین لالیگا را هم برده اید و از این حیث هم رکورددارید 

بله 12 بار . وقتی عده ای به من می گویند که شما 6 بار قهرمان اروپا شده اید به آنها می گویم و اضافه کنید 12 لالیگا را که برای من ارزش بیشتری هم دارند.

می رسیم به چهارمین قهرمانی و حریفی تکراری به اسم استاد ریمس

بله البته ضعیف تر شده بودند. ما در آن رمان سه بار متوالی قهرمان اروپا و اسپانیا شده بودیم. از تکرار این عناوین خسته نبودیم. آنها را شکست دادیم و به میدان سیبلس رفتیم تا جشن بگیریم.

آن زمان در این میدان یک زمین بسکتبال وجود داشت و خیلی رسم نبود که برای جشن گرفتن به آنجا برویم. اما ما وارد خیابان شدیم و همه به آنجا هجوم بردند. از اینکه در کنار مردم بودیم لذت می بردیم.


سال 1960 و قهرمانی پنجم با شکست 7-3 اینتراخت فرانکفورت

این بهترین بازی ما تا آن زمان بود.هم بخاطر نحوه بازی ما و هم بخاطر گل های زیادی که زدیم. بازی در گلاسکو برگزار می شد.دی استفانو سه و پوشکاش 4 گل زدند.

یک پنالتی هم من گرفتم. به پوشکاش گفتم بگذار من بزنم اما گفت نه بهتر است من بزنم. مشکلی نبود. در تیم ما انحصارطلبی جایی نداشت و همه با هم همکاری می کردیم.

پوشکاش اشتهایی عجیب در آن بازی داشت که من از زمانی که از بوداپست به مادرید آمده بود در او چنین چیزی را ندیده بودم. مادرید عالی بازی می کرد . پس از پیروزی و بالابردن جام به رختکن رفتیم تا دوش بگیریم در حالی که مردم در ورزشگاه همچنان انتظار ما را می کشیدند. برنابئو به رختکن آمد و گفت باید بیرون بروید تا به ابراز احساسات مردم پاسخ بدهید.

و در نهایت سال بعد رویای ششمین قهرمانی متوالی ناتمام ماند

بله داستان طور دیگری اتفاق افتاد. نتوانستیم روند قهرمانی های متوالی را در اروپا ادامه دهیم . برنابئو هم از درون ناراحت بود ولی چیزی بروز نمی داد. 

در مقابل بنفیکا در سال 62 و اینتر در سال 64 شکست خوردید و نتوانستید قهرمان شوید

در مقابل بنفیکا 2-0 جلو بودیم اما 5-3 شکست خوردیم. هر سه گل ما را دی استفانو به ثمر رساند.بازیکنان بنفیکا جوان تر از ما بودند . اوزه بیو تماشایی بازی می کرد.

مادرید تحسین شده ترین تیم اروپا بود و آنها ابتدا در مقابل ما جا خورده بودند. اما نیروی جوانی به کمک آنها آمد. شاید در مقابل بنفیکا شایسته پیروزی نبودیم اما در مقابل اینتر به هیچ عنوان لایق شکست نبودیم. فیلم آن بازی را هرگز ندیدم . ناراحتم می کند. ما تیم برتر میدان بودیم اما 3-1 شکست خوردیم.

و بالاخره سال 66 ششمین قهرمانی هم از راه رسید

بله تیم ما جوان شده بود و با انگیزه تر.می دانستیم که این بار ششمین جام را خواهیم برد. هر 11 بازیکن ما در آن بازی اسپانیایی بودند. فکرش را هم نمی توانید بکنید.

رئال مادرید آن سال تیم درخشانی بود. یک تیم مبارز و جنگجو با انگیزه بسیار بالا و قدرت جوانی. گروسو و دی استفانو در آن سال عالی بودند.

ما در فینال از پارتیزان یک گل عقب افتادیم اما در 20 دقیقه پایانی ، آمانسیو و سره نا دو گل زدند و ما قهرمان شدیم. در آن سال لالیگا را هم فتح کردیم. سال فوق العاده خاطره انگیزی بود.

شما 6 بار و مالدینی 5 بار قهرمان اروپا شده است 

بله تقریبا نزدیک بود که مالدینی با رکورد من برابری کند. در فینال استانبول با بوتراگنیو در ورزشگاه بودیم. وقتی میلان در نیمه اول سه گل زد به بوتراگنیو گفتم تمام شد و مالدینی چند سال دیگر به رکورد من رسد. اما نیمه دوم همه چیز عوض شد. دو سال بعد مالدینی پنجمین قهرمانی را بدست آورد اما نتوانست ششمی را فتح کند.

آخرین سوال . فینال فردا را چطور می بینید ؟ 

برای شهر مادرید و همه دنیا این بازی بسیار مهم است . هیجان زیادی دارم ؛ درست به مانند زمانی که خودم در این فینال بازی می کردم.هر تیمی ببرد یک شادی بی پایان در انتظارش است و برای تیم بازنده اشک و اندوه به جا می ماند.

بعد از ششمین قهرمانی ، 32 سال برای هفتمی صبر کردیم. بارها به خودم می گفتم چرا این همه زمان تلف شده است ؟ 32 سال نیمی از یک زندگی است.

حالا 12 سال برای دهمی صبر کرده ایم و به نظر من کافی است. 5 قهرمانی متوالی ما از خوش شانسی نبود. آن زمان رقبایی چون میلان و بایرن و پارتیزان داشتیم که بسیار قدرتمند بودند. امیدوارم مادرید برای دهمین بار قهرمان شود.

قسمت اول مصاحبه پاکو خنتو

منبع : AS

رضا سیف

     
آی اسپورت
2014-05-24 01:38:03
نظر دهید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر