فهرست
یادداشت روز: در ستایش دیه گو سیمئونه....وقتی همه باید ایستاده او را تشویق کنند
یادداشت روز: در ستایش دیه گو سیمئونه....وقتی همه باید ایستاده او را تشویق کنند

یادداشت روز: در ستایش دیه گو سیمئونه....وقتی همه باید ایستاده او را تشویق کنند

آی اسپورت- نوشتن از تیم برنده کار ساده ای است اما این بار بازنده نیز لایق بهترین ستایش هاست. شما می توانید از لادسیما بنویسید، می توانید از بازی بی نظیر دی ماریا یاد کنید، می توانید غرور و تعصب راموس را ستایش کنید، اما من قصد دارم در مورد بازنده بنویسم. در مورد دیه گو سیمئونه. مردی که می تواند سر بلند ترین بازنده ی تاریخ باشد. او حق دارد \"ناراحت\" نباشد. کاری که او و مجموعه اش در فصل جاری انجام داده اند، به راحتی در تاریخ فوتبال اسپانیا و اروپا ثبت شده است. برای پر رنگ تر شدن این کار تاریخی، هیچ نیازی به قهرمانی در اروپا نبود.

پس از شلیک راموس در دقیقه ی 93، سیمئونه در نمایی به خوبی همه ی خصوصیات خودش را «وصف» کرد. زمانی که به جای در شوک فرو رفتن، دست هایش را به آسمان بلند کرد و هواداران تیمش را در آن لحظه ی مرگبار وادار به تشویق تیم می کرد. فلسفه ی او همین است، جنگ و جنگ و جنگ. چه آن زمان که با بازوبند کاپیتانی در میانه ی میدان جانش را فدا می کرد، و چه اکنون که این کار را کمی آن ور تر کنار نیمکت ذخیره ها انجام می دهد.

دیه گو سیمئونه شایسته ی بهترین هاست، بدون آردا و کاستا دو تن از بهترین مهره های هجومی اش تنها 1 دقیقه با قهرمانی فاصله داشت. صحبت از بازی اتوبوسی و خشن می کنید؟ کمی جدی تر باشید، نباید انتظار داشت سیمئونه با تیمی که بودجه ی 5 سال اخیرش نصف قیمت بیل هم نمی شود، دروازه ی رئال را به توپ و تانک ببندد. البته فلسفه ی سیمئونه هم این چنین نیست.



همه ی مربیان دنیا می توانند دیه گو سیمئونه و سبک کاری او را الگو قرار دهند، ساختن تیمی با 11 بازیکن نیرومند که بتوانند 1 فصل تمام در 3 جبهه 90 دقیقه با برنامه «پرس» کنند، کار هر فردی نیست. حتی استاد بزرگ این سبک ژوزه مورینیو هم می تواند نکاتی را از سیمئونه بیاموزد. اتلتیکو فقط 1 دقیقه کم آورد، و برای 1 دقیقه کم آوردن نمی شود 1 فصل هنرمندی را زیر سوال برد.

دی ماریا لایق ستایش است، راموس، رونالدو، کارلتو همه و همه لایق ستایش هستند، رئال با شایستگی توانست قهرمان اروپا شود. اما این سیمئونه و مردان پولادینش هستند که شایستگی بیش ترین تشویق ها را دارند. دیشب تا صبح دنیا نیز همچون عاشقان اتلتیکو مادرید ایستاده سیمئونه را تشویق کرد. سیمئونه مردی است که از «هیچ» این بنای عظیم و تاریخی را پایه گذاری کرد.

شهاب شهابی

  ۸  
آی اسپورت
2014-05-25 13:16:48
نظر دهید
۸ نظر
فرشاد
يكشنبه ۴ خرداد ۱۳۹۳، ۱۳:۴۸
من شخصا فوتبال سیمونه و کار روی اعصاب و روان داور که مسبوق به سابقه هستش رو نمی پسندم.اگر توپهای بیل گل می شد و شب بد بیل نبود و گل اتفاقی نبود اتتلیکو در نود دقیقه کارش تموم بود
پویا لوس بلانکوس
يكشنبه ۴ خرداد ۱۳۹۳، ۱۴:۰۳
درسته که رءال قهرمان شد و با شایستگی هم این کارو انجام داد.و می تونست خیلی زودتر توسط گرت بیل به گل برسه.ولی ثباتی که سیمءونه توی تیم به وجود آورد فوق العادست.مورینیو با همین سبک کاری و با رونالدو و اوزیل نتونست این ثبات رو به وجود بیاره و تنها تشنج رو به تیم وارد کرد.
در جواب فرشاد
يكشنبه ۴ خرداد ۱۳۹۳، ۱۴:۰۸
چه حرفیه؟ "اگه" داریم مگه؟ اگر اون لحظه ای که راموس پرید هد بزنه، پاش لیز خورده بود هم کار رئال تو 90 دقیقه تمام بود.
نت
يكشنبه ۴ خرداد ۱۳۹۳، ۱۴:۲۵
اگه به اگه ها باشه، اگه آردا و کاستا بودن چی می شد؟
اگه اون دو تا گل آخر و مزخرف رئال زده نمی شد چی می شد؟
الیاس
يكشنبه ۴ خرداد ۱۳۹۳، ۱۴:۳۰
به عنوان یه رعالی میگم سیمعونه بهترین مربی ۲۰۱۴ است ...
صفا احمدی
يكشنبه ۴ خرداد ۱۳۹۳، ۱۴:۳۱
واقعا به معنای واقعی جنگیدن و حقشون بیشتر از اینها بود
-
يكشنبه ۴ خرداد ۱۳۹۳، ۱۴:۴۵
ولی سبک بازی تخریبی اش اصلا زیبا نیست. اتوبوس ژوزه از این بهتره.
عادل
دوشنبه ۵ خرداد ۱۳۹۳، ۱۲:۵۵
اتفاقات فوتبال کاملا در جهت سیمونه بود تو این بازی،گل اتفاقی و... اما ریال بهتر و سر تر از اتوبوس بازی سیمونه بودو بحق برد . سیمونه خیلی جو می ده و این هم خوبه و هم بد!اخراج نادرست بکهام هیچ وقت فراموشم نمیشه.
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر