فهرست
تاتنهام بی‌سابقه‌پوچتینو؛ مشکل چیست؟
تاتنهام بی‌سابقه‌پوچتینو؛ مشکل چیست؟

تاتنهام بی‌سابقه‌پوچتینو؛ مشکل چیست؟

آی اسپورت - مغلوب در مبارزه، مغلوب در تفکر و مغلوب در کلاس. قبل از این هرگز مجبور نشده بودم در توصیف تاتنهام موریسیو پوچتینو از چنین الفاظی استفاده کنم اما این دقیقاً وصف تیم شمال لندن در باخت ۳-۰ مقابل برایتون بود. تیم انگیزه و نکات اساسی سازماندهی را نداشت. زبان بدنشان بد بود. طوری بازی می‌کردند که انگار ادامه دقایق آخر دیدار تحقیرآمیز مقابل بایرن‌مونیخ بود و نه یک فرصت تازه برای سر و سامان دادن اوضاع به هم ریخته باشگاه. حتی پوچتینو که از نظر من مربی فوق‌العاده‌ای است به نوعی ایده‌های روشنی ندارد. او بی‌جهت کار را برای خودش سخت کرده هم از نظر تاکتیکی و هم در انتخاب بازیکنان تیم. او چهار تغییر در تیمش ایجاد کرد و تا آنجا که من شمردم تیمش در نود دقیقه مقابل برایتون، سه چینش مختلف را امتحان کرد. سیستم ۱-۳-۲-۴ او به شدت از سوی میزبان تهدید شد چون تانگوی اندومبله بارها اریک دایر را تنها گذاشت با آنکه دایر در این پست به ندرت بازی کرده است.

برایتون شایسته تحسین است چون گراهام پاتر به اندازه کافی شجاع بود که برابر یک تیم بزرگ با سیستم ۲-۴-۴ تیمش را به میدان بفرستد. هافبک‌های کناری‌شان، آرون موی و پاسکال گراس هر وقت تیمشان مالکیت توپ به دست می‌آورد، به خوبی فضاهای خالی را پر می‌کردند اما افت وحشتناک تاتنهام نکته غیرقابل انکار این بازی بود. خیلی‌ها بعد از باخت ۷-۲ مقابل بایرن‌مونیخ انتظار واکنش مثبتی از سوی پوچتینو و تیمش داشتند اما اوضاع تاتنهام حسابی در هم برهم است.

خب حالا چه اتفاقی می‌افتد؟ از نظر من، پوچتینو باید فوراً به اصل خودش بازگردد. این یعنی انتخاب تیمی که بازیکنانش باانگیزه‌تر و آماده‌تر از بقیه هستند تا وقتی که چند برد به دست آید و اعتماد به نفس به تیم بر گردد. اسپرز باید محکم، مقتدر و توانا در ضربه زدن به رقبا با حربه سرعت باشد. باید با سیستم ۳-۳-۴ بازی کنند، هری کین که یکی از بهترین مهاجمان اروپا به حساب می‌آید، در نوک باشد و سرعت و انرژی لوکاس مورا و سون هئونگ مین حمایتش کنند. این دو بارها عقب و جلو می‌روند و هیچ مدافع کناری یارای مقاومت در برابرشان را ندارد. مورا باید در ترکیب اصلی تاتنهام باشد و ۱۷ بازی به جای سون اصلاً خوب نیست. باید بازی در برابر خط میانی تاتنهام خیلی سخت‌تر از این باشد.

موسی سیسوکو و هری وینکس اساس آن را تشکیل بدهند، آنها قلعه‌شان را خالی نمی‌کنند و برای همین نفوذ به خط دفاعی تاتنهام آسان نخواهد بود. برای همین هافبک سوم مجوز بیشتری برای حرکت به جلو پیدا می‌کند، چه اندومبله باشد چه کریستین اریکسن. علاوه بر آن باید تیم را آرام نگه داشت و تغییرات را متوقف کرد. مقابل برایتون، اسپرز روی هر توپی دوم بودند، هیچ پرسی وجود نداشت، مدافعان عالی نبودند و روی هیچ نبرد پنجاه پنجاهی به پیروزی نرسیدند.

دایر تقلا می‌کرد اما این جای تعجب نیست او فرصت بازی به دست نیاورده. اریکسن آن بازیکن همیشگی نبود. ما می‌دانیم او کیفیت دارد اما هرگز فکر نکرده‌ام که پا و سرسختی لازم برای بازی در تیمی مثل لیورپول را دارد. در حال حاضر از نظر روحی هم افت کرده و مثل بقیه تیم برای خودش احساس تأسف می‌کند.

تردیدهایی درباره نظم رختکن هم به وجود آمده. فکر نمی‌کنم هم‌تیمی‌ها به هم بی‌احترامی کنند و فقط تصور می‌کنم در رختکن عده‌ای بازیکن دور هم جمع شده‌اند که مدتی طولانی است در یک جا کار می‌کنند و این وضعیتشان را سخت کرده است. پوچتینو پنج سال است که در تاتنهام حضور دارد اما دنی رز، یان فرتونگن، اریکسن، هوگو لوریس، اریک لاملا، کین، توبی آلدرویرلد و وینکس مدت بیشتری است که آنجا هستند. این مدت کنار هم بودن شاید خیلی خوب نباشد.

وقتی خیلی از بازیکنان ارشد تیم مدت زیادی را کنار هم سپری کرده‌اند -به طور خاص منظورم فرتونگن، رز، اریکسن و آلدرویرلد است- طبیعی است که بخواهند ماجراهای تازه‌ای را دنبال کنند حتی اگر این را به زبان نیاورند. ریو فردیناند گفته هری کین می‌تواند برود تا جام ببرد. من شخصاً فکر می‌کنم او ترجیح می‌دهد در اوج از تیمش برود تا اینکه یک قایق نجات پیدا کند و خودش را نجات بدهد یعنی شرایطی که تیم الان دارد. هری می‌خواهد پاسخ اعتماد باشگاه را بدهد و اوضاع را مثبت کند. یک بازی دیگر مثل برایتون قابل تحمل نیست.

ایران ورزشی

     
آی اسپورت
2019-10-07 23:55:00
همچنین بخوانید:
نظر دهید

به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر