فهرست
بازگشت ترمیناتور؛ خوش به حال پرتغال
بازگشت ترمیناتور؛ خوش به حال پرتغال

بازگشت ترمیناتور؛ خوش به حال پرتغال

آی اسپورت- آخرین تصویر از پرتغال و رونالدو تصویر جام است. جام قهرمانی یورو. جامی که او با ضربه ایستگاهی و گل و پرش‌های فوق‌العاده‌اش به دست نیاورد. یک جام رویایی و دراماتیک که رونالدو فقط کارگردان آن از کنار زمین بود. حالا بعد از آن بازی تلخ و شیرین ، رونالدو باز هم به میدان بازگشته بود. بازی با یک تیم بی‌نام و نشان ؛ آندورا. شاید در حالت عادی بازی پرتغال و آندورا ارزش رسانه‌ای نداشته باشد؛مگر. مگر این که بازی یک رونالدو داشته باشد که بعد از مدت‌ها مصدومیت حالا با پیراهن پرتغال هم به میادین بازگشته و برای جبران مافات می‌آید. برای جبران لذتی که در یورو از دست داد و جبران گل‌هایی که در این مدت می‌توانسته بزند و از زدن آن محروم بود. به همین دلیل بود که شروعی طوفانی داشت و کار را با یک پوکر( زدن 4گل در یک بازی ) برای سلسائو شروع کرد.


او با مصاحبه بعد از بازی نشان داد که حسابی توپش پر است. جام قهرمانی یورو نه تنها عطش ملی او را کمتر نکرده بلکه او را حریص‌تر کرده. حالا او جام‌های بیشتری می‌خواهد. غرور هر چقدر هم که باشد برای رونالدو کم است. هر جام و هر پیروزی بخشی از غرور رونالدو را تامین می‌کند و او هیچ‌گاه سیر نمی‌شود.


«درست مانند سایر اعضا، عضو مهمی از تیم هستم. از اولین بازی ملی تا به حال همیشه سعی کرده‌ام بهترین بازی ممکن را برای پرتغال انجام دهم.با زدن 4 گل، خودم را مفید نشان دادم. خوشحالم که پس از سپری کردن مصدومیت، بازگشت خوبی داشتم.امیدوارم هر 8 مسابقه باقی‌مانده مقدماتی را ببریم.مقابل حریفی که 11 نفره دفاع می‌کرد، زدن گل اول اهمیت بسیاری داشت.»

پرش بلند رونالدو
پرش بلند رونالدو

تمام پرتغال شاید در همین صحنه‌ها خلاصه می‌شود. در پرش‌های رویایی رونالدو بالاتر از تمام هم‌بازیانش و بازیکنان حریف. همین پرش‌هایی که اکانت رسمی توئیتر تیم ملی پرتغال برایش نوشت: تقریبا میتونی دریاچه‌ی آویرو رو ببینی کاپیتانو


البته او،آن بالا او مطمئنا به دریاچه زادگاهش فکر نمی‌کند بلکه از آن بالا آینده را متصور می‌شود. خودش.جام‌هایش و دارایی‌اش؛غرور. این رونالدوی مغرور شاید حالا ارزشمندترین دارایی تیم ملی پرتغال باشد. شاید مسی بهترین بازیکن دنیا باشد اما چه کسی است انکار کند که رونالدو برای تیم کشورش دارایی ارزشمندتری است. شاید مسی کوپا آمریکا بسیار بهتر از رونالدوی یورو بود اما در نهایت این رونالدو بود که جام قهرمانی را بالای سر برد. او در بازی قهرمانی نبود؟ پرتغال بدون رونالدو نمی‌توانست قهرمان شود. حتی رونالدویی که درون میدان نباشد. خواستن و اراده او در هنگام نبودنش بیشتر از هر زمان دیگری در زمین جاری بود و به جای یک رونالدو، 11رونالدو در زمین بودند.


این روزها در حالی که آرژانتینی‌ها در گیر و دار بازی کردن و نکردن و مصدوم بودن و نبودن مسی هستند پرتغال با رونالدو می‌تازد. بعید است آرژانتینی و حتی عاشق مسی باشی و اما گاهی اوقات یواشکی آرزو نکرده باشی کاش یکی مثل رونالدو را در تیمت داشتی.

۸ ۱  
آی اسپورت
2016-10-08 15:31:00
نظر دهید
۱ نظر
برزو
شنبه ۱۷ مهر ۱۳۹۵، ۱۶:۱۱
يادداشت عالي بود خانم كنگراني. مرسي/ ديگه بعد از ناكامي در سه فينال متوالي (دوتا كوپا و يه جام جهاني) بعيد ميدونم فرصت چهارمي در اختيار مسي قرار بگيره براي جبران مافات. رونالدو با تصاحب يورو حساب خودشو از مسي سوا كرد حتي عليرغم دوتا (از چند هفته ديگه ميشي يكي) توپ طلاي كمتر.
۴
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر