فهرست
در ذهن فلورنتینو پرز چه می‌گذرد؟
در ذهن فلورنتینو پرز چه می‌گذرد؟

در ذهن فلورنتینو پرز چه می‌گذرد؟

آی اسپورت - سیاست نقل و انتقالاتی رئال مادرید در سال‌های اخیر بدل به یکی از چالش‌برانگیزترین تصمیمات تیم مدیریتی رئال در نزد هواداران این تیم شده است. همزمانی این سیاست با افت قابل انتظار رئال در فصل قبل پس از فروش رونالدو و نمایش‌های دور از انتظار وینیسیوس به عنوان یکی از اصلی‌ترین چهره‌های نسل جوان رئال مادرید در این فصل، باعث بروز تردیدهایی نسبت به این رویکرد شده است. بسیاری از طرفداران، ریشه‌های خرید بیمارگونه استعدادهای برزیلی را در از دست دادنِ نیمار می‌دانند. هر چند صرف‌نظر از علاقه شخصی پرز به نیمار، تمرکز رئال بر خرید بیل در همان تابستانی که نیمار راهی بارسلونا شد و سد محکمی به نام زیدان در دوره دوم، علامت سوال‌های زیادی در مقابل این ادعا قرار می‌دهد. از اینها گذشته حضور استعدادهایی از اقصی نقاط جهان نشان می‌دهد، سیاست جدید نقل و انتقالاتی رئال مادرید، بیش از آنکه پاسخی به یک عقده شخصی باشد، نوعی از دوراندیشی است که با توجه به وضعیت جدید بازار نقل و انتقالاتی، نه یک انتخاب که تا حد زیادی یک ضرورت است.

برای درک بهتر این مساله باید کمی به عقب‌تر برگشت و فرآیندی که بازارهای تابستانه و زمستانه فوتبال در این سال‌ها سپری کرده است را دقیق‌تر دید. در گذشته‌ای نه چندان دور، قیمت ستاره‌ها و قدرتِ برندِ ورزشی و مالی تیمی نظیر رئال مادرید به پرز این اجازه را داد تا در فصل ۲۰۰۹ یکی از تکان‌دهنده‌ترین فصول نقل و انتقالاتی را با خرید دو برنده توپ طلا یعنی کریستیانو رونالدو و کاکا، به انضمام ابرهافبکی نظیر ژابی آلونسو و استعداد اول فوتبال اروپا در خط حمله یعنی کریم بنزما را در کنار بازیکنان دیگری نظیر رائول آلبیول، گارای، آربلوآ و گرانرو با رقمی نزدیک ۲۶۰ میلیون یورو به خدمت بگیرد. حال آنکه تغییرات حاصله در بازار نقل و انتقالات پس از انتقال نیمار به پاری‌سن‌ژرمن و قوانین دست و پا گیر یوفا مبنی بر تعادل میان خرید و فروش باعث شده است تا ترمیم‌هایی نظیر آنچه در یک تابستان در آغاز کهکشانی‌های دو رخ داد، در این دوره نیازمند فرآیندی دو تا سه ساله باشد. در واقع نه رئال مادرید که دیگر هیچ تیمی نمی‌تواند در یک تابستان دست به چنین بازسازی بزند و یادمان نرود که با چنین رقمی در این سال‌ها نهایتا تیم‌ها می‌توانند کیلیان امباپه‌ای را به خدمت بگیرند که نه مثل کاکا و رونالدو برنده توپ طلا است که قرار است در عصر پسامسی و رونالدو برنده توپ طلا باشد.

از این ها که بگذریم «نگاهی واقع گرایانه» به ترکیب فعلی رئال نشان دهنده آن است که به جز یک یا دو پست، کمترین بازیکنی را می‌توان یافت که بتواند رئال مادرید را به مجموعه بهتری از آنچه هست بدل کند. به جز مهاجم سمت راست و جانشینی برای مودریچ (اگر فده والورده را شایسته این پست ندانیم!) ترکیب فعلی رئال ترکیبی کامل است که با امباپه و نهایتا پل پوگبا تکمیل می‌شود. دو ستاره‌ای که مطلقا امکان خریدشان در تابستان قبل میسر نبود و همه می‌دانیم که به احتمال زیاد پاریسی‌ها تنها زمانی اجازه خروج امباپه را می‌دهند که فقط یک سال به پایان قراردادش مانده باشد. در مورد پوگبا نیز صرف نظر از ارقام محیرالعقولی که در تابستان قبل از جانب مدیران منچستریونایتد شنیده می‌شد و هر گونه دست به جیب شدنی را فاقد مشروعیت و عقلانیت می‌کرد، پرسش اساسی‌تر آن است که آیا خرید بازیکنی با ویژگی‌های پوگبا برای رئال حتی با رقمی معقول‌تر منطقی است؟ آن هم زمانی که شما فده والورده‌ای را دارید که با یکی دو فصل تجربه‌اندوزی می‌تواند پوگبای شما باشد، یک پوگبای جوان، با تعصب و البته اهلی که پنج شش فصلی هم سابقه پوشیدن پیراهن تیم‌تان را دارد.

علی رغم انتقادهایی که می‌توان به سیاست تمرکز بر خرید استعدادهای رئال داشت، اما زوایای روشنی نیز وجود دارد که پرداخت رقمی نزدیک به سیصد میلیون یورو برای نسل آینده تیم را توجیه پذیر می‌کند. در وهله نخست سیاست خرید استعدادهای جوان برای تیمی نظیر رئال مادرید از این حیث غیرمنطقی است که اساسا فشار خرد کننده هواداران و بالا بودن سطح انتظارات، فرصت «آزمون و خطا» که پیش‌زمینه رشد است را از بازیکنان جوان می‌گیرد. استعدادهای جوان برای تبدیل شدن به ستاره باید دست به ریسک بزنند و از این طریق مهارت‌های فنی خود را ارتقا بخشند. حال آنکه سطح بالای انتظارات در برنابئو باعث می‌شود این جوانان به منظور در امان ماندن از پیامدهای احتمالی اشتباهات‌شان، به ساده‌ترین شکل ممکن بازی کنند و همین مساله فرآیند رشد را برایشان کُند و ایستا می‌کند. حل این مشکل در سال‌های قبل با واگذاری زمان رشد بازیکنان به تیم‌های دیگر انجام شد. چنانچه دنی کارواخال، کاسمیرو، آسنسیو  همگی فرآیند تبدیل شدن از یک استعدادِ صرف به یک ستاره باثبات را در تیمی غیر از رئال مادرید سپری کردند. فرمولی که کمابیش برای اشرف حکیمی، اودگارد و فده والورده اجرا شد و ظاهرا جواب هم داده است.

یکی دیگر از نگرانی‌های اصلی هواداران رئال مادرید، نمایش‌های ناامیدکننده این فصل یکی از اصلی‌ترین چهره‌های نسل نوی رئال یعنی وینیسیوس است، که البته کاملا بجا و منطقی است اما آیا نیم‌فصل یا حتی یک فصل نمایش متوسط از یک استعداد نوزده ساله توجیه مناسبی برای کنار گذاشتن اوست؟ آن هم وقتی همه می‌دانیم که عموما عملکرد واقعی یک بازیکن را نه در هجده سالگی که در بیست و چند سالگی‌اش باید جست و بر همین اساس بسیاری از ابرستاره‌های دیروز و امروز فوتبال جهان درخشش خود را از حدود 24 سالگی شروع کردند و آنچه در سال‌های قبل آموخته بودند را در سال‌های بعدی به کار بستند. اگر این واقعیت را بپذیریم آن گاه می‌توانیم با آرامش بیشتری به عملکرد استعدادهای رئال نگاه کنیم و با کم کردن انتظارات این نکته را در نظر بگیریم که تک تک آنها دو الی سه سال دیگر زمان برای یادگیری دارند.

از همه این ها گذشته اگر فرض کنیم، صرفا نیمی از استعدادهایی که رئال در این سال‌ها با رقمی نزدیک به سیصد میلیون یورو جذب کرده است همان چیزی بشوند که مدیران رئال انتظار دارند به نظر می‌رسد فلورنتینو پرز معامله را هم از حیث ورزشی و هم از حیث اقتصادی برده است. سوالی که طرفداران رئال باید از خود بپرسند این است که در بازاری که قیمت ژائو فلیکس به اعتبار یک فصلِ درخشان در بنفیکا ۱۲۶ میلیون یورو است، اگر نیمی از استعدادهایی که رئال خریده تبدیل به ستاره شوند (مثلا فده، اودگارد، وینیسیوس و رینیر) پرز این مجموعه را در سال ۲۰۲۳ با پرداخت چه رقمی باید به خدمت می‌گرفت؟ و مهم‌تر اینکه اگر این ستاره‌ها در تیمی نظیر بارسلونا، یوونتوس، منچستریونایتد، بایرن مونیخ و ... بودند، آیا اصلا به خدمت گرفتن آنها ممکن بود؟

استارت بازسازی برنابئو و تبدیل آن به یک شاهکار معماری پول‌ساز پس از فتح پنج عنوان قهرمانی در اروپا پرز را بسیار به رویای دیرینه‌اش نزدیک کرده است. صرف‌نظر از اینکه فلورنتینو چه اندازه به سانتیاگو برنابئوی افسانه‌ای نزدیک یا دور است، به نظر می‌رسد این روزها پیرمرد هفتاد و دو ساله، بیش از همه به فرعونی شبیه است که خواب تولد کودکی را دیده که امپراطوری بعدی از آنِ اوست. از ژاپن تا مراکش و اسپانیا تا برزیل هر کودکی که برقی در چشم‌ها و ساق‌هایش دیده می‌شود به برنابئو فرخوانده شده است. اصلا فرض محال اینکه هیچ کدام از این جوجه‌ها از تخم در نیایند، چه باک؟ مگر نه اینکه فرعون هر موسای بالقوه‌ای را در نطفه خفه کرده است؟

 

۳    
آی اسپورت
2020-01-26 22:01:00
همچنین بخوانید:
نظر دهید