فهرست
یک شهر، یک تیم، یک مرد
یک شهر، یک تیم، یک مرد

یک شهر، یک تیم، یک مرد

آی‌اسپورت- صحنه رعب‌آوری بود. رعب‌آور و عجیب.  صحنه و تصویری که زیر آوار اخبار دی‌ماه پرآشوب دیده نشد. فیلمش را در اینستاگرام دیدم. تماشاگران چتر در دست زیر باران ریز و آزارنده زمستانی ایستاده‌اند. فضایی تیره و ابری در کنتراست با چترهای رنگارنگ. مردی عرض زمین چمن را طی می‌کند و آرام آرام به سوی آنها می‌رود. جمعیت یکنواخت و هماهنگ  با حجم صدایی خوف‌انگیز،‌ او را می‌خوانند. بدون ریتم، بدون  آهنگ. مستقیم  و شفاف و منقطع:‌«آقای گل…  برگرد … به تیمت» مرد به سمت آنها می‌رود. با احترام به آنها تعظیم می‌کند و موقرانه با مشت به قلب خود می‌زند.

آن مرد محمد عباس‌زاده بود و آن تماشاگران طرفداران نساجی قائمشهر. در بین دو نیمه بازی تیمشان در دسته اول، وقتی عباس‌زاده را در ورزشگاه حاضر می‌بینند. گلزن اول سایپای تهران. گلزن پیشین پرسپولیس. بازیکنی که علی دایی از نساجی به تیم خود آورده بود تا ذخیره سید صالحی باشد، اما هروقت به زمین آمد بوی گل داد و گل زد تا آنجا که در پایان فصل سال ۹۳ به عنوان پدیده لیگ انتخاب شد. اما ناگهان سرنوشت با او بد تا کرد و از پرسپولیس رفت. درست زمانی که طرفداران او را در قامت یک محسن خلیلی جدید می‌دیدند، مجبور شد پرسپولیس را ترک کند و ارثیه را برای مهدی طارمی بگذارد. در نهایت به نساجی پیوست. به تیم شهرش قائمشهر. دو فصل در دسته اول توپ زد و آقای گل مسابقات شد اما نتوانست تیمش را به  لیگ برتر بیاورد. تیمش در جدول دهم شد اما او نبرد یک نفره‌اش را با پیروزی پشت سر گذاشت و آقای گل شد.

او امسال به سایپا آمد. سایپایی که علی دایی سرمربی‌اش است. آن‌جلو با قلی‌زاده و ترابی خط حمله مخوفی را تشکیل داد . او در همین نیم فصل اول ۵ گل زده بود و بهترین مهاجم سایپا محسوب می‌شد اما در نهایت هفته قبل ترجیح داد به نساجی قائمشهر برگردد تا برای مردم خونگرم شهر قائمشهر بازی کند. نساجی زمانی با  چهره‌هایی مثل پیروز جغتاپور و نادر دست‌نشان در لیگ منطقه‌ای ایران عرض اندام می‌کرد. زمانی بود که بازی برابر این تیم چغر فیزیکی آن‌هم در قائمشهر کابوس هر تیمی بود. آنها دوباره می‌خواهند آن رویا را تکرار کنند. می‌خواهند در لیگ برتر فوتبال ایران تیمی داشته باشند. این بداقبالی فوتبال ماست که شهرهای فوتبالی ما از جذب سرمایه‌های لازم برای رقابت با غول‌های صنعتی و دولتی ناتوانند. در یک چرخه درست اقتصادی هم قائمشهر و هم انزلی و هم بوشهر باید در لیگ برتر فوتبال ایران تیم داشته باشند چرا که از موهبت تماشاگر برخوردارند. تماشاگر واقعی. تماشاگر عاشق.

بگذریم. این فصل رویای صعود برای تماشاگران وفادار نساجی نزدیک‌تر از همیشه است. آنها در مکان سوم هستند. هرچند هفته قبل یک شکست غیر منتظره را تحمل کردند اما امیدوارند به لیگ برتر پای بگذارند. و حالا عباس‌زاده سایپا و لیگ برتر را رها کرده و به کمک تیم شهرش شتافته است. هیاهوی لیگ برتر آن هم در سال جام جهانی را، آن‌هم در تیم متمولی مثل سایپا را رها کرده و بازگشته است تا رویای مردم شهرش را برآورده کند. این حرکت به سمت خواسته‌های مردم در فوتبال امروز ما کار غیرمنتظره‌ای است. محلی از اعراب ندارد. فکر کنید طارمی و یا رفیعی و یا بیرانوند قطب‌نمای حرکتشان به سمت خواسته‌های مردم باشد! مگر می‌شود؟ اما عباس‌زاده این کار را کرد.

زمانی در مورد سپیدرود از آرمان «یک تیم، یک شهر » حرف زده بودم. زمانی برای انزلی و قایقران از آرمان یک شهر ـ یک مرد نوشته بودم. حالا در قائمشهر «یک شهر ـ یک تیم ـ یک مرد » کنار هم گرد آمده‌اند.

۳۹ ۳  
آی اسپورت
2018-01-22 07:44:00
نظر دهید

۳ نظر
sia
دوشنبه ۲ بهمن ۱۳۹۶، ۱۰:۰۱
شاید نساجی رو ول کرده بود اومده بود از سایپا به پیروزی بره،
در بسته بود!
یه موز برداشت
برگشت نساجی!
به خاطر هوادار ها هم برگشت!
چه انسان های بزرگی داریم ما!
خدا حفظشون بکنه
۷ ۲
حسین
دوشنبه ۲ بهمن ۱۳۹۶، ۲۰:۳۹
کاش فقط یه بازی میومدی قائمشهر. یک شهر خسته با کارخانه های ورشکست شده‌. و وقتی شور و هیجان رو توی چشم ده هرار نفر میدیدی اونوقت میفهمیدی چه انسانه بزرگیه. خدا موزهاتو حفظ کنه ...
۴
محسن
دوشنبه ۲ بهمن ۱۳۹۶، ۲۲:۲۴
عجب استدلالی! ارزش فکر کردن را دارد. تو دیگه چقدر موذی هستی.
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر