فهرست
گفتگوی ویژه با میلاد میداوودی(۳): ما خوزستانی‌ها ..../ قطبی و خداداد دعوا کردند من قربانی شدم/در جام جهانی دو امتیاز می‌گیریم
گفتگوی ویژه با میلاد میداوودی(۳): ما خوزستانی‌ها ..../ قطبی و خداداد دعوا کردند من قربانی شدم/در جام جهانی دو امتیاز می‌گیریم

گفتگوی ویژه با میلاد میداوودی(۳): ما خوزستانی‌ها ..../ قطبی و خداداد دعوا کردند من قربانی شدم/در جام جهانی دو امتیاز می‌گیریم


آی اسپورت- مجتبی هاشمی/ دو سه روز بعد از آن توفانی که حسابی هوای پایتخت را به هم ریخته بود، میلاد میداوودی در دفتر آی اسپورت نشسته و با خنده می‌گوید: «این که شما بهش می‌گین توفان، ما توی اهواز بهش می‌گیم هوای دو نفره!» و از همین جمله‌اش خیلی راحت می‌توان به خصوصیات اخلاقی‌اش پی برد. هم شوخ و بذله‌گو است و هم مثل تمام خوزستانی‌ها اهل اغراق‌های دلنشینی که بعضی‌ها «لاف» صدایش می‌کنند بعضی‌ها «خاطره»!

در بخش سوم گفت‌وگو با میلاد میداوودی، صحبت به تیم ملی و جام جهانی می‌رسد. و البته به یک بحث جالب درباره خصلت بازیکنان خوزی...

 

چندتا بازی ملی داری میلاد؟
 

۱۴ بازی فیکس بازی کردم و ۱۶ بازی هم به عنوان بازیکن جانشین.
 

بهترین مربی که تا به حال با او کار کردی؟
 

در امارات با ایوان هسک. در ایران هم فیروز کریمی فنی‌ترین مربی بود که با او کار کردم.
 

در تیم ملی با چند تا مربی کار کردی؟
 

علی دایی، قطبی و کی‌روش. البته منصور ابراهیم‌زاده هم یک بازی سرمربی بود که من در اردو بودم.
 

بیشترین بازی ملی را زمان چه کسی انجام دادی؟
 

زمان علی دایی. دو سری در مسابقات غرب آسیا بازی کردیم که یک بار هم قهرمان شدیم. در آن مسابقات خط حمله تیم ملی من و غلامرضا رضایی بودیم. مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۰ هم جلوی کویت بازی کردم.
 

علی دایی تقریبا همه بازیکن‌ها را در تیم ملی آزمایش کرد. در خط حمله حتی جلال رافخایی هم بازی کرد.
 

بله. دایی به تمام مهاجمان فرصت بازی ملی را داد. زمان او هیچکس ناراضی نبود.
 

از میان مربیانی که در تیم‌ملی و باشگاه با آن‌ها کار کردی، با افشین قطبی رابطه خوبی نداشتی. چرا؟
 

قطبی زمانی که مربی تیم ملی بود خیلی اذیتم کرد. سالی که استقلال تهران بودم یا به تیم ملی دعوتم نمی‌کرد یا دعوت می‌کرد و بازی‌ام نمی‌داد. دلیلش را، هم می‌دانم هم نمی‌دانم! سال قبلش که استقلال اهواز بودم مربی ما خداداد عزیزی بود. خداداد هم درگیری زیادی با قطبی داشت و از همدیگر خوش‌شان نمی‌آمد. قطبی مرا بازیکن خداداد می‌دانست و فکر می‌کنم به همین دلیل بود که اذیتم می‌کرد. یک بار با استقلال اهواز در اردوی کیش بودیم. من قرار بود صبح خودم را به تمرین تیم‌ملی برسانم که پرواز گیرم نیامد و بعد از ظهر رسیدم. وقتی رفتم سر تمرین قطبی گفت: «صبح خداداد نگذاشت بیای سر تمرین؟» حس می‌کنم مشکل اصلی‌اش با من همین بود. من قربانی دعوای او و خداداد شدم.
 

آن روزها شرایط خیلی خوبی هم داشتی و در اوج بودی.
 

بله. بهترین روزهای فوتبالم بود اما اسیر لجبازی قطبی شدم. یک اتفاق عجیب هم همان روزها افتاد. آخرین بازی مقدماتی جام ملت‌ها بود. در ورزشگاه آزادی بازی داشتیم، فکر می‌کنم جلوی تایلند. بازی ساعت شش بعد از ظهر بود. توی هتل، ناهار را خورده بودیم که مرا صدا زدند گفتند قطبی کارم دارد. رفتم توی اتاقش دو نفری نشستیم نیم ساعت با من حرف زد. کلی از من تعریف کرد، گفت تو بهترین بازیکن ایرانی و باید بروی اروپا. گفت امروز می‌خواهم بازی‌ات بدهم، برو توی زمین و حقت را بگیر! من کلی خوشحال شدم، آمدم بیرون و رفتم آماده شوم برای بازی کردن. چند ساعت بعد آمدند پیراهن‌ها را تقسیم کردند ولی به من پیراهن ندادند! بعد اسامی را خواندند ولی اسم من توی ۱۸تا نبود!! بچه‌ها رفتند استادیوم، من ماندم و بازی را توی هتل تماشا کردم. بعد هم راه افتادم رفتم اهواز! هیچ‌وقت هم نفهمیدم منظورش از آن دروغ‌ها چی بود!
 




 

کمی هم درباره جام جهانی حرف بزنیم. تیم ما شانس صعود دارد؟

خب بین همگروه‌های ما آرژانتین را که باید جدا کرد. در بین سه تیم دیگر می‌توانم بگویم همان‌قدر که بوسنی و نیجریه به صعود امیدوارند، ایران هم می‌تواند امیدوار باشد. اما به نظر من بازی با بوسنی از بازی با آرژانتین و نیجریه هم سخت‌تر است. بوسنی به عنوان تیم سرگروه از اروپا صعود کرده و این موفقیت کمی نیست. فرانسه و پرتغال و سوئد و... با این ابهت و سابقه‌شان تیم دوم شدند اما بوسنی اول شد.
 

در مجموع پیش‌بینی می‌کنی ایران چند امتیاز از ۳بازی بگیرد؟
 

(مکث) ...من می‌گویم دو امتیاز.
 

یعنی صعود نمی‌کنیم ولی آبرومندانه حذف می‌شویم.
 

بله.
 

چه تیمی قهرمان می‌شود؟
 

شک نکن، برزیل!
 

خودت هم برزیلته؟!
 

(خنده) بله دیگه... خوزستان برزیلته... امسال بازی‌ها توی زمین خودمون هست و به امید خدا حتما قهرمان می‌شویم.
 

بازیکن مورد علاقه‌ات در فوتبال دنیا کیست؟
 

اول از همه مسی. چون طرفدار بارسلونا هستم. بعد از او هم می‌توانم بگویم کریس رونالدوی منچستر!


زمان بچگی کدام بازیکن را دوست داشتی؟
 

چون اولین جام جهانی که دیدم ۱۹۹۴ بود طبیعتا عاشق روماریو شده بودم. پنالتی که زد یادت هست؟ توپ خورد به تیر دروازه و برگشت طرف مقابل گل شد. جانم بالا آمد!
 

لیگ مورد علاقه‌ات لیگ کجاست؟
 

برای این‌که خودم بروم؟ هر جای اروپا باشد می‌روم(خنده) ...اما برای تماشا، لیگ اسپانیا. بدترین لیگ هم به نظرم بوندس‌لیگاست. لیگ‌شان خیلی خسته‌ست!! همه‌شان شبیه ماشین‌اند، اصلا روح ندارند.

ولی آلمان و بایرن کلی در ایران طرفدار دارند.
 

فکر کنم جمعا ۱۰تا طرفدار داشته باشند! حسین ماهینی است و ۹نفر دیگر (می‌خندد) حسین می‌میرد برای آلمان و بایرن‌مونیخ.

به چندتا کشور دنیا سفر کردی؟
 

اگر با سفرهای جوانان و نوجوانان حساب کنم حدودا ۶۰ کشور.

از کدام سفر بیشتر لذت بردی؟

ایتالیا. ونیز.

\"miaaaad.jpg\"

***

میلاد، اغلب بازیکن‌های خوزستانی یک خصیصه مشترک دارند که خیلی زود از موفقیت سیر می‌شوند. تا یک جایی بالا می‌آیند و بعد گم می‌شوند.
 

نه... فکر نمی‌کنم.
 

خوب نگاه کن. تهامی، نعمتی‌نژاد، حردانی و... را که خودت اسم بردی. ابراهیم قاسمپور که به ۳۰سالگی نرسیده بازی ملی را گذاشت کنار! این اواخر هم ناجی بداوی را داشتیم که می‌گویند وقتی ماشین و تلویزیون خرید به همه آرزوهایش رسید و بی‌خیالِ فوتبال شد!
 

(خنده) آره... خیلی‌ها بودند که زود به آرزوهایشان رسیدند ولی همه این‌طور نیستند.
 

خب داریم از اکثریت‌شان حرف می‌زنیم. اکثریت مطلق خوزستانی‌ها همین‌طورند. انگار سبک زندگی‌شان هم مثل سبک بازی‌شان است. زیبا و تکنیکی است ولی نتیجه‌گرا نیست. برد ندارد. آینده ندارد.
 

الان که فکر می‌کنم می‌بینم باهات موافقم. توی این سال‌ها چقدر بازیکن خوزستانی داشتیم که آمدند و چهره شدند و زود هم رفتند. یک زمانی محمدرضا جونکی‌زاده دروازه‌بان اصلی فولاد بود و میرزاپور دروازه‌بان سوم! حالا جونکی‌زاده کجاست؟ رفته توی یک کارخانه کارگر شده! یا مثلا لفته حمیدی مهاجمی بود که همه چیز داشت. هم قدرتی بود، هم دریبل‌زن بود، هم شوتزن‌، هم سرزن. اما خیلی زود محو شد. لفته که به نظر من دیوانه بود (خنده) یک بار وسط بازی رسمی، دروازه‌بان حریف داشت با توپ بازی می‌کرد، لفته رفته بود از بیرون زمین، از پشت سر کمک‌داور دور زده بود که برود دروازه‌بان را از پشت سر غافلگیر کند! فکرش را بکن! اصلا به نظرم ما خوزستانی‌ها یک‌جورهایی دیوانه‌ایم... (خنده)
 

خب با همین دیوانگی‌هاست که ما را دیوانه خودتان می‌کنید! شماها کاسب نیستید. فوتبال برایتان «هدف زندگی» نیست، «نمک زندگی» است.

بچه‌های خوزستان فوتبال را پابرهنه روی آسفالت داغ شروع می‌کنند. شاید وقتی به لیگ برتر و تیم ملی می‌رسند فکر می‌کنند هنوز دارند توی کوچه بازی می‌کنند.

مرتبط: 

گفتگوی ویژه با میلاد میداوودی (۱): دوباره واویلا می‌شوم/ از قلعه‌نویی دلخور نیستم/ بله، پوستر آقافرهاد روی دیوارم بود/ امسال ۱۴تا می‌زنم به نیت آقای گلی


گفتگوی ویژه با میلاد میداوودی(۲): ایمون زاید ضعیف‌ترین مهاجم لیگ بود/ یک پیشنهاد سنگین از پرسپولیس داشتم/ دو سال خرج استقلال اهواز را من دادم/ تهامی دروغ نگفت، او همه را دریبل می‌زد

     
آی اسپورت
2014-06-06 18:58:54
نظر دهید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر