فهرست
روایت قهرمان بازنده
روایت قهرمان بازنده

روایت قهرمان بازنده

پرده اول؛ قهرمانی که جام نگرفت، برنده‌ای که باخت، ستاره‌ای که زمین‌گیر شد و چمنی که به سلطانش وفا نکرد و شد خوراک رقیب صرب؛ این پایان داستان ماراتن چهار ساعت و ۵۷ دقیقه‌ای ویمبلدون ۲۰۱۹ بود. نه‌تنها حاضران در ورزشگاه بلکه کفه ترازوی این کره خاکی هم به سمت سوئیسی ۳۷ ساله سنگینی می‌کرد. نه به خاطر اینکه نوله منفور باشد؛ به هیچ وجه. فقط و فقط به این دلیل که روجر را نمی‌شود دوست نداشت. حتی اگر طرفدار نادال باشی یا از قدیمی‌های تنیس باشی و دوستدار پیت سمپراس.

گیم پانزدهم ست پنجم با بِرِک جانانه فدرر تمام شد. گیم شانزدهم با نتیجه ۴۰-۱۵به سود او ادامه داشت و فقط یک امتیاز می‌خواست تا بعد از دوسال، بار دیگر قهرمان ویمبلدون شود؛ جام‌هایش در این تورنمنت را به عدد ۹ برساند و فتوحات گرنداسلمی‌اش را مساوی با عدد غیرقابل باور ۲۱ کند. اما نشد. جوکوویچ نمی‌خواست تحت هیچ شرایطی بازنده این میدان باشد. برگشت و برک را با برک جواب داد. شاید از همان‌جا مشخص شد که نباید پایان خوشی برای فدرر و ویمبلدون ۲۰۱۹ متصور شویم. با این حال اگر بخواهیم برای یک بار از عبارت کلیشه‌ای «چیزی از ارزش‌های... کم نمی‌شود» استفاده کنیم، همین‌جا بهترین جای ممکن است. فدرر در تمام آیتم‌ها از رقیب جوان‌تر، سر بود، اما در «تای برک»‌ها به معمولی‌ترین تنیس‌باز تبدیل می‌شد و دست‌هایش به سادگی بالا می‌رفت. او سه ست را به همین شکل واگذار کرد، درحالی‌که با قدرت برنده ست‌های دوم و چهارم شده بود.

پرده دوم: شانزدهمین گرنداسلم نوله، شاید خوشمزه‌ترین گرنداسلم او بود. چند بار در جریان مسابقه زمین خورد. با ضربه‌های هوشمندانه فدرر به لبه تور آچمز شد. با سرویس‌های برق‌آسای پیرمرد سوئیسی کلافه شد، ولی ناامید نشد. حتی وقتی که حریف در گیمِ سروِ خود به یک امتیاز احتیاج داشت هم ناامید نشد. جنگید، جنگید و جنگید تا به پیروزی رسید. صدای هوادارانی که نام فدرر را صدا می‌زدند، برایش انگیزه و شور مبارزه می‌آورد و باعث می‌شد بهتر رقابت کند. او مرد شماره یک تنیس دنیاست و اگر با همین فرمان به پیشروی‌اش ادامه دهد، می‌تواند در تعداد گرنداسلم‌ها از فدرر عبور کند، ولی با این حال محبوبیتش هیچ‌وقت به اندازه روجر و حتی نادال نرسیده است. یکشنبه، شب او بود که به‌عنوان قهرمان جام را بالای سر برد، اما همه از فدرر صحبت می‌کردند.

منصور بهرامی درباره تفاوت فدرر با جوکوویچ و حتی نادال گفت: «به نظر من کامل‌ترین بازیکن فدرر است، چون تنها کسی است که وقتی بازی می‌کند، انگار به راحتی بازی می‌کند و هیچ فشاری رویش نیست. حتی موهایش هم به هم نمی‌ریزد. شما عکس‌های نادال، جوکوویچ یا هرکس دیگری را که می‌بینید، موهایش به‌هم ریخته، چشمش یک طرف است، زبانش درآمده. صورت فدرر همیشه چنان صاف است که انگار دارد با شما صحبت می‌کند. اصلا یک چیز دیگر است. بازیکنی که اینقدر کامل باشد، من کمتر دیده‌ام.»

پرده سوم: شاید المپیک ۲۰۲۰ پایان راه فدرر باشد. تنها حسرت باقیمانده برای این ورزشکار تکرارنشدنی فتح بزرگ‌ترین رویداد ورزشی جهان است؛ اتفاقی که هیچ‌وقت برایش رخ نداده و احتمالا در آستانه ۳۹ سالگی آخرین شانس خود را امتحان می‌کند. همان حسرتی که بوفون نسبت به چمپیونزلیگ دارد؛ مسی و رونالدو در برابر جام جهانی دارند و امثال زلاتان، باتیستوتا، توتی، اینیستا و... با توپ طلای جهان.

حالا مرد سوئیسی بعد از مشورت با همسر و مدیربرنامه‌هایش، میرکا فدرر، تصمیم گرفته بعد از این ویمبلدون پرفشار، استراحت کند و در مسابقات مونتریال که ماه آینده به انجام می‌رسد، شرکت نکند. او در رقابت‌های مسترز سینسیناتی به میادین بازمی‌گردد و برای دو گرند اسلم باقیمانده سال ۲۰۱۹ آماده می‌شود.

۱۲    
آی اسپورت
2019-07-16 12:05:00
نظر دهید

به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر