فهرست
راهی که سلتیک رفت، راهی که اسپرز دنبال کرد
راهی که سلتیک رفت، راهی که اسپرز دنبال کرد

راهی که سلتیک رفت، راهی که اسپرز دنبال کرد

آی‌اسپورت - کی فکر می‌کرد این برندان راجرز باشد که راه را نشان دهد؟ مشکلات دفاعی منچستر سیتی این فصل نکته‌ای نه چندان مهم به نظر می‌رسید. برای تیمی که میانگین سه گل در هر بازی لیگ می‌زند، چه اهمیتی دارد که تنها در یک بازی دروازه‌اش را بسته نگه داشته است؟ اما چیزی که سلتیک نشان داد و تاتنهام کاملا آشکارش کرد این بود که ضعف دفاعی سیتی اتفاقا می‌تواند مشکل بزرگی برایشان باشد.

اگر تیمی موفق شود سیتی را در زمین خودش حبس کند، کاری که تاتنهام در مقاطعی از بازی کرد، آن‌ها مجبور به دفاع کردن می‌شوند، کاری که چندان خوب انجامش نمی‌دهند.

پپ گواردیولا پیش از این بازی اعتراف کرد تاتنهام در حال حاضر در راه پیشرفت، جلوتر از سیتی است و بعد از بازی هم گفت: «دو سه سال دیگه تیم من بهتر میشه. ما برای پیدا کردن پاس‌هایی که می‌خواستیم به مشکلاتی خوردیم. اونا یک قدم از ما جلوتر بودن. ما هر وقت از زیر پرس در اومدیم خطرات زیادی براشون درست کردیم. اما اونا توپ‌های دوم را می‌گرفتن. نه اینکه ما تلاش نکردیم و نجنگیدیم، فقط منطقه‌یِ استقرارمون بد بود.»

این مسئله‌یِ درکی متقابل از متودهایی که گواردیولا قصد دارد در تیم جدیدش جا بیندازد است. از همان اول عجیب به نظر می‌رسید که سیتی ظاهرا چقدر زود با این متودها خود گرفته. اما این بازی مشکلات و سوراخ‌های آن‌ها را نشان داد. اینکه تیم‌هایی مثل سوانزی و ساندرلند موفق نشدند سیتی را به دردسر بیندازند عجیب نیست. اینکه منچستر یونایتد نتوانست سیتی را به دردسر بیندازد باعث نگرانی هودارانشان است – اگرچه آن‌ها به فرصت‌هایی که در نیمه‌یِ دوم دربی از دست دادند فکر می‌کنند.

اما عقب راندن سیتی کار ساده‌ای نیست. بازیکنان تاتنهام در این راه 45 تکل زدند، 9 تا بیشتر از هر تیم دیگری در لیگ مقابل شاگردان گواردیولا (سلتیک هم مقابل سیتی 44 تکل داشت). نتیجه‌یِ این تکل‌ها محدود شدن تعداد پاس‌های بازیکنان سیتی به تنها 484 بود، کمترین تعدادشان در بازی‌های لیگ. پیش از این بازی کمترین تعداد پاس بازیکنان سیتی 494، مقابل استوک سیتی بود، در حالیکه آن‌ها در روز اول مقابل ساندرلند 681 پاس به هم دادند.

موریسیو پوچتینو بعد از این بازی گفت: «نمایش ما نمایشی تقریبا کامل بود. برای مقابله با تیمی در حد و اندازه‌یِ منچستر سیتی باید عالی بازی کنید. این فوتبالی جذاب از سوی دو تیم بود. هر دوی ما فلسفه‌یِ مشابهی داریم. من واقعا از تماشای این بازی کنار زمین لذت بردم. اونا می‌خوان همیشه کنترل بازی را داشته باشن و این دقیقا چیزیه که ما هم میخوایم. این نبرد داخل زمین بود.»

نشانه‌های هشدار برای سیتی رو شده است. تیم‌های دیگر حالا بیش از پیش ترغیب به استفاده از ضعف دفاعی سیتی شده‌اند – البته گواردیولا بعد از بازی مقابل سوالی درباره‌یِ نمایش فول‌بک‌هایش کاملا گیچ شد – اما حمله به سیتی و تلاش برای بالا بازی کردن مقابلشان برای هر تیمی مناسب نیست. با وجود تمام نمایش خوبی که تاتنهام در این بازی داشت سیتی باز هم 57.7 درصد مالکیت توپ را کنترل کرد و تاتنهام تنها 13 بار فرصت شوت زدن داشت، اگرچه این عدد برای سیتی هم تنها 12 بود. و نکته‌یِ دیگر اینکه سیتی در این بازی بدون کوین دبروینه، وینسنت کمپانی و نولیتو بود.

گواردیولا بعد از بازی به شکل قابل تقدیری رک بود و دنبال بهانه نگشت – مشخصا بین او و پوچتینو احترامی متقابل وجود دارد – اما احساس می‌شد این صرفا یکی از آن روزها بود که سیتی روی فرم نبود و باعث برتری تاتنهام در زمین شد. در عین حال تاتنهام، حتی بدون هری کین، موسا دمبله و اریک دایر هم از نظر فیزیکی تیمی قدرتمندتر به نظر می‌رسد و عامل عضله‌ای دارد که سیتی ندارد. البته این عامل خیلی مهمی نیست و در تعیین سرنوشت این بازی هم عاملی حیاتی نبود، اما داشتن بازیکنی مثل ویکتور وانایاما با شش تکل و پنج خطا کمک زیادی در خراب کردن ریتم بازی حریف می‌کند.

و شاید این درس دیگری است که بقیه‌یِ تیم‌ها باید بگیرند. الکس فرگوسن در فینال 2009 از دست کریستیانو رونالدو و کارلوس توز که محو تماشای پاس‌های بازیکنان بارسلونا شده بودند و جوری که قرار بود دنبالشان نمی‌دویدند به شدت خشمگین بود. پیروزی اسپرز یادآوری برای تمام تیم‌هاست که بیش از حد دهانشان از زیبایی بازی سیتی باز نماند و فراموش نکنند که آن‌ها هم انسان هستند و خط دفاعی‌شان فاصله‌یِ بسیاری با غیر قابل نفوذ بودن دارد.

 

۵    
آی اسپورت
2016-10-05 11:09:00
نظر دهید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر