فهرست
قوام دفاعی تیم ملی کجاست؟
قوام دفاعی تیم ملی کجاست؟

قوام دفاعی تیم ملی کجاست؟

آی اسپورت - پنج روز تا شروع جام جهانی بیست و یکم اوضاع تیم ملی فوتبال ایران نه آنقدر معمولی و نگران‌کننده است که برخی می‌گویند و نه آنقدر منسجم و کم‌نقص که در حرف‌های کارلوس کی‌روش تجلی دارد.

حذف برنامه مسابقه با یونان (و سپس کوزوو که جانشین یونانی‌ها شد) امکان یک بازی خودشناسی مفید را از ایرانی‌ها گرفت و این در حالی است که خاطره دیدار 7 خرداد با ترکیه واجد نکات مثبت چندانی نبوده است. قبل از اینکه با پنالتی دقایق آخر اشکان دژاگه بار شکست‌مان را سبک کنیم ترکیه این شانس را داشت که نتیجه بازی را 3 بر صفر هم بکند و بخصوص در بخش‌های اولیه آن بازی تیم ملی ما هر چیزی بود الا متاعی که خمیر مایه حضور در جام جهانی را داشته باشد.

با این حال برخی نکات هم به ما امیدواری‌هایی را ارزانی می‌دارند. مراکش در دیدارهای تدارکاتی‌اش همانی نشان نداده است که این تیم را به یکی از قدرت‌های مطلق در میان آفریقایی‌ها در سال 2017 تبدیل کرده بود، پرتغال معمولا در تورنمنت‌های بزرگ دیر به راه می‌افتد و اسپانیا هم به رغم رجحان آشکارش بر هر سه تیم دیگر گروه، آن تیم هولناک سال‌های 2008 تا 2012 نیست.

بازی دیروز با لیتوانی در خاک روسیه که پشت درهای بسته بود، آخرین دیدار تدارکاتی ما بود که چرخ دنده‌های تیم ملی را برای 3 مسابقه مرحله گروهی جام جهانی بیست و یکم قدری محکم‌تر می‌کند. نه کیفیت حریف و نه شرایط خودمان چیزی نیست که براساس همین تک دیدار ما را برای آن پیکارها به آمادگی ایده‌آل برساند. بحث اصلی این است که کارهای لازم را تا این لحظه انجام داده‌ایم یا خیر و در حالت دوم یک هفته زمان برای انجام چنان کارهای سترگی آنقدر اندک است که به وصف نمی‌آید و بهتر است که اصلا به حساب نیاید.

مسائلی می‌توانست در اردوی ایران به شکلی بهتر تنظیم و اجرا شود. مهدی تاج که به سبب عارضه قلبی چند روزی در بیمارستانی در استانبول بستری شد، می‌توانست روند مذاکرات تمدید قرارداد کارلوس کی‌روش را به گونه‌ای پیش ببرد (و یا کلا به بعد از اتمام جام جهانی موکول کند) که سرمربی ما در هیات یک مرد به شدت مغبون و «یار و مال از دست داده» اینجا و آنجا نگوید که کارش در ایران تمام شده و میراثش را به این و آن (و مثلا علی دایی) می‌سپرد. فدراسیون می‌توانست روند تامین خواسته‌های کی‌روش را به گونه‌ای به پیش ببرد که او دفاعیه‌ای تمام عیار در قبال برآورده نشدن ملزومات تیم ملی در آستین خود نداشته باشد و از حالا  آن را بهترین وسیله برای توجیه ناکامی‌های احتمالی نگذارد. کی‌روش هم البته می‌توانست (و می‌بایست) به جای صدور ده‌ها (و بلکه صدها!) بیانیه و انتقاد از این و آن تمام وجودش را مصروف کار خود و امور فنی تیم ملی نسازد و در آن صورت برای ناظران و حتی خود او در آستانه شروع جام جهانی این سوال و ابهام وجود نداشت که بهترین ترکیب برای دفاع میانی ایران کدام است و آیا در شرایط وجود چنین ابهامی حذف سیدجلال حسینی عاقلانه بوده است.

تاریخ به ما می‌گوید تیم‌هایی که در دوران منتهی به جام‌های جهانی نتایج چندان خوبی نمی‌گیرند لزوما محکوم به شکست در جام جهانی نیستند اما بهتر آن است که یک تیم در آن ماه‌ها ذره ذره پیشرفت کند و به هدف اصلی نزدیک‌تر باشد و در نهایت در منزلگاه بزرگ شکوفا شود و این مقدمه‌ای است که شامل تیم ملی ما نشده است و دلایل آن چیزهایی است که یا در سطور قبلی به آنها اشاره شد و یا خوانندگان ما به خودی خود نیز آنها را می‌دانند.

قوام دفاعی تیم ملی در سال‌های اخیر که در سطح جهان نیز کم سابقه بوده وسیله و سلاح اصلی ما در راه کسب نتایج ستودنی‌مان بوده است و چه بد که همین خصلت نیک و ستون محکم در سال جاری و هفته‌های منتهی به شروع جام ترک برداشته است. گل‌های خورده برابر تونس، الجزایر و ترکیه که می‌توانست بیشتر از عددی هم باشد که به ثبت رسید (مجموعا چهار گل) و کم ارزش بودن گل نخوردن مقابل تیمی در اندازه‌های سیرالئون این سوال بزرگ را به وجود آورده که برای حفظ آن قوام تدافعی در جام جهانی 2018 چقدر آماده‌ایم؟

از عناصری که آن قوام را فراهم آوردند البته هنوز هم مرتضی پورعلی‌گنجی و پژمان منتظری حی و حاضرند اما دومی آن مرد دیروز نیست و مجید حسینی که مرد امروز تلقی می‌شود هنوز پختگی لازم را ندارد و تبدیل شدنش به چیزی شبیه به پژمان یا امیرحسین صادقی که در جام جهانی قبلی حاضر بود و پورعلی‌گنجی اگر هم کلا امکان‌پذیر باشد، به زمانی طولانی نیاز دارد که طبعا از طیف جام جهانی پیش رو خارج است.

همه اینها به معنای مستقیم محتمل‌تر شدن شکست ما مقابل اسپانیا و پرتغال نیست اما مثل انسان‌هایی که بر اثر برخی بیماری‌ها و خدشه‌ها سیستم ایمن‌سازی بدن‌شان دچار ضعف و عدم کارآیی شده، تیم ملی ما نیز دچار چنین نقصانی شده و این بدترین قسمت قضیه تا زمان شروع رقابت اصلی است.

ایران ورزشی

۵ ۶  
آی اسپورت
2018-06-09 11:42:00
همچنین بخوانید:
نظر دهید

۶ نظر
ساسان
شنبه ۱۹ خرداد ۱۳۹۷، ۱۱:۵۹
اینقدر نگران چشمی نباشید طوری بازی بکنه که از لیگ برتر انگلیس براش پیشنهاد بیاد من نگران سوتی های بیرانوند و میلاد محمدی هستم
۷ ۱
محمد
شنبه ۱۹ خرداد ۱۳۹۷، ۱۳:۳۴
هههخخخ...انگلیس چیه ؟!... سفارش می دم براش تو رئال کنار سرخیو راموس بازی کنه
بیراوند هرچی سوتی باشه سیدجلال جمع می کرد ..ببینم پوگبا چه چرخی می زنه اون وسط ...ای دیدن داره این جام جهانی ...کرکره خنده با روزبه پوگبا ...ههههخ
۱
علی
شنبه ۱۹ خرداد ۱۳۹۷، ۱۲:۱۲
طبیعی هست که وقتی از صدر تا ذیل این تیم ملی مورد تایید هیچ انسان منصفی نیست، باید به ضعف رقبایمان دل خوش کنیم
۶ ۱
احمد
شنبه ۱۹ خرداد ۱۳۹۷، ۱۲:۳۱
شما و همه ی کسانی که مثل شما فکر میکنن ! نکنه خیال میکنید که از کیروش بیشتر فوتبال میفهمید؟
مثل این می مونه که محمد بنا رو ببرن مربی تیم ملی کشتی اسپانیا ، پرتغال یا مراکش بکنن بعد کارشناس های کشتی اون کشورها که بهترین افتخارشون تو کشتی ، ضربه فنی نشدن جلو کشتی گیرهای ایرانه بیان از نظر فنی از بنا انتقاد کنن.
۹
ميلاد
شنبه ۱۹ خرداد ۱۳۹۷، ۱۲:۴۱
شيوه بازي تيم ملي تغير كرده و با پرس از بالا تيم براي حفظ انسجام تيمي مجبور به بالا بازي كردن هست. مدافعين بايد نبردهاي بيشتري رو بجنگند و البته اين شيوه ريسك بسيار بالاتري رو داره. اينكه دروازه ما تهديد بشه در اين شيوه بازي يك چيزه طبيعيست. اگر شما خواهان شيوه هجومي بيشتر هستيد بايد ريسكش رو هم بپزيريد.
۷ ۱
سامان
شنبه ۱۹ خرداد ۱۳۹۷، ۱۳:۳۷
تو بگو سیستم فضایی که تا الان کسی اختراع نکرده ......گویم که می ترکونیم با روزبه پوگبا چه می کنی !!!!