فهرست
یادداشت وارده :آقای رویانیان در برنامه آشپزی
یادداشت وارده :آقای رویانیان در برنامه آشپزی

یادداشت وارده :آقای رویانیان در برنامه آشپزی

سایت گل- صبح جمعه تلویزیون را روشن می‌کنی، میهمان برنامه ورزش و مردم است. شنبه شب، روی خط برنامه خیابانی است، یکشنبه شب میهمان برنامه پیمان یوسفی، دوشنبه روی خط نود است، یکی دو برنامه اجتماعی و فان هم لابه لای این برنامه ها می‌رود.
اما این پایان کار نیست او که سمتش مدیرعاملی باشگاه پرسپولیس است و به خاطر خوش صحبت بودن و بعضاً حاشیه ای و جنجالی حرف زدن مورد وثوق رسانه ملی قرار گرفته است دست بردار نیست، برنامه های رادیویی را هم از دست نمی دهد و به هر حال روزنامه ها هم که نمی توانند از سوژه ای که برای مخاطبان عرضه می کند به سادگی بگذرند.
اما دیگر این یکی نوبر است، صبح پنجشنبه تلویزیون را روشن می کنی و به رسم هر روز دکور برنامه ویتامین سی جذاب ترین تصویر را مقابل تو قرار می دهد. میهمان کیست؟ بله آقای رویانیان!
حرفهایی تکراری، صحبتهایی از ارتفاع آن هم ارتفاعی که مبتنی بر رصدی درست از محیط ورزش در آن احساس نمی شود و بعضاً عام زدگی بسیاری در آن موج می زند، بعضاً گزافه گویی هایی که جایش در تلویزیون نیست و باید در جلسات مدیریتی حل شود.
این کج سلیقگی در دعوت از میهمان، از عدم مدیریت و استراتژیک بر برنامه های سیما، نبود نگاه کلان و برنامه مدار بر سیمای ایران نشات می گیرد، که بحران ریشه ای در صدا و سیما بوده است و متاسفانه به جای اینکه درمان شود، سال به سال تشدید می شود.
این همه شخصیت برجسته، این همه مدیری که از پایتخت و غیر پایتخت حرفهای متفاوتی برای گفتن داشتن چه اصراری باید وجود داشته باشد که همواره برویم سراغ دم دستی ترین میهمان و در برنامه فرهنگی، ورزشی، اجتماعی، اقتصادی، آشپزی، کودکان و نوجوانان و ... به نوعی فضا را مهیای یک شخصیت کنیم.
موضوع اعتراض به رویانیان نیست. او ندیده است که مدیران حرفه ای که سعی می کند همواره به آنها استناد کند نظیر مدیران همین میلانی که پیشکسوتانش در تهران هستند، چگونه و با چه مکانیزمی به برنامه های تلویزیونی دعوت می شوند و پاسخگوی سوالات هستند.
او نمی داند که آنها حرف خود را از طریق مدیریتی که بر باشگاه اعمال می کنند، مدیریت استراتژیک و سازماندهی که برای باشگاه بیان می نمایند، نه اینکه در هر برنامه تلویزیونی حضور یابند و با کنایه، لبخند، تلخ کامی و استفاده از میمیک صورت کمی تا قسمتی متفاوت، سعی در افزودن به مخاطبان برنامه کنند.
این شیوه نامربوط و نادرست صدا و سیما که خود به نظر نوعی حق الناس است(به این دلیل که فرصت یکسان را برای همه کیفیتها برقرار نمی کند) باعث دلزدگی در عموم ورزشکاران و مدیران ورزشی در سراسر کشور می نماید. چه دلیلی دارد مدیری چون رویانیان بایستی تا این حد بولد شود و مدیران و ورزشکارانی که بدون توجه به دوربین ها و رسانه ها اتفاقاتی برای این سرزمین رقم زده اند و ورزش را به جلو برده اند افسوس بخورند که چرا به جای کار کردن در پی معرفی و حضور روی آنتن نبوده اند.
خوشبختانه برنامه نود تا حدودی می تواند مصداق رویکرد سازمان واقع گردد. اگرچه که فردوسی پور خیلی شیک در مدیریت فضای فوتبال استراتژی به خرج می دهد ولی حداقل سعی می کند آنتنش را راحت نفروشد و تا حدودی شعاع نگاهش را تا مرزهای ایران پیش ببرد!
در ضمیمه این بحث کافی است برنامه تازه بازسازی شده ورزش از نگاه دو را که خود موکدی دیگر بر این نقد است مورد تحلیل قرار دهید. نگاهی به بخش خط قرمز بیندازید. میهمانان را بررسی کنید. برنامه ای که سعی کرده است با بسته بندی(تیتراژ) پر جاذبه اش مخاطب جذب کند. میهمانانی که در این برنامه از آنها رونمایی شده است و آنها را به نوعی در قالب متفاوت مورد سوال جواب قرار داده است کدام یک از استخوان خرد کرده های ورزش در شهرستانها هستند. آیا انصافاً اگر مدیران رسانه ملی کلاه خود را قاضی کنند در مورد سرویس دهی اعتدال محور به همه کشور به خود نمره قبولی می دهند و یا خود را در ترسیم نقشه کاریکاتوری و بسیار عجیب و بی منطق ورزش سهیم می دانند؟!
متاسفانه مدیران صدا و سیما بایستی بپذیرند که هیچگونه مدیریت راهبردی بر نحوه فرهنگ سازی نداشته و این موضوع از نوع رویکردی که در برنامه های سیما وجود دارد و پرداخت به مباحث مختلف زار می زند!
همانطور که گفتیم منظور از رویانیان، رویانیان نوعی است. موضوع حاشیه زدگی صدا و سیما است. بی توجهی به این موضوع که ایران فقط تهران نیست و ورزش فقط استقلال و پرسپولیس، دارد دلسردی و رکود را برای کشور به ارقام می آورد و دارد کشور را به سمتی پیش می برد که همگی به جای ساختار سازی در پی زدن ویترینهای شیک باشند.

     
آی اسپورت
2013-12-05 16:02:32
نظر دهید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر