فهرست
تیمی که فقط می‌تواند برنده باشد
تیمی که فقط می‌تواند برنده باشد

تیمی که فقط می‌تواند برنده باشد

آی اسپورت- تنها چهار دقیقه از بازی برگشت سوپرجام اسپانیا گذشته بود که دهان زیدان به لبخند باز شد. رئال مادرید با شوت 35 یاردی مارکو آسنسیو از بارسلونا پیش افتاد و تراشتگن تنها تماشاگر این شوت مهارنشدنی بود. پس از گل زیدان نه به هوا پرید، نه مشتی گره کرد و نه فریادی زد؛ فقط لبخندی گوشه لبش برق زد. در صورتش همه چیز ساده به نظر می‌آمد، بسیار باملایمت از گل لذت برد و انگار انتظارش را داشت. البته پیروزی یک بر صفر یعنی برتری 4-1 در مجموع. نتیجه‌ای که رئال را در مسیر هفتمین قهرمانی در 18 ماهی که زیدان هدایتش را بر عهده داشته، قرار می‌داد.

پایان بازی نتیجه دو بر صفر روی اسکوبرد یا همان پیروزی 5-1 ثبت شده بود.  مادرید هم پیروزی را به‌دست آورد، هم قهرمانی و هم خیلی چیزهایی که هوادارانش را از آینده مطمئن می‌کرد. ساعت از یک بامداد گذشته بود که آنها جشن قهرمانی خود را برپا کردند. در طرف مقابل بارسایی‌ها ایستاده بودند و فقط آنها را نگاه می‌کردند که چگونه یکی پس از دیگری جام‌های قهرمانی را جمع می‌کنند. آنها شکست خوبی خورده بودند. شکستی که در یک دهه قبل بی سابقه بود. شاید خنده زیدان در پایان بازی بهترین خنده‌ای بود که از او به یاد داشتیم. گل اول بازی برایش غیرمنتظره بود اما حسی که در پایان بازی داشت با حس خوشحالی پس از این گل کاملا متفاوت بود.

گل ستاره 21 ساله زیدان فوق‌العاده بود؛ گلی که یخ ال‌کلاسیکو را شکست اما یادمان نمی‌رود که یک گل فوق‌العاده دیگر را هم هفته قبل در نیوکمپ زده بود که برای رئال بسیاری حیاتی بود. او حالا بازیکنی است که در همه اولین شروع‌های خود برای رئال گلزنی کرده است. اولین بازی در لالیگا، سوپرجام اسپانیا، جام حذفی، لیگ قهرمانان اروپا همیشه با گل برایش همراه بوده است. این اولین‌ها قطعا به معنای آخرین آنها نخواهد بود. تنها 15 دقیقه به پایان بازی مانده بود که او زمین را ترک کرد اما با قدرت از جایگاهش در ترکیب اصلی دفاع کرد. او حالا مدعی قرار گرفتن در ترکیب اصلی تیمش است و تهدیدی جدی برای گرت بیل. یقینا این اتفاق شاید به این سادگی نیفتد اما او یک استعداد ناب و خاص است که ممکن است خیلی چیزها در این تیم برایش متوقف شود.

این پیروزی برای رئال مادرید تنها پیروزی دربرابر بزرگترین رقیبش نبود بلکه کاری بود که آنها باید انجام می‌داند و خواسته‌ای بود که همیشه در سر داشتند؛ خواسته‌ای که آنها را به مهمترین و بهترین تیم فوتبال اسپانیا تبدیل می‌کرد. برای همین پیش افتادن زودهنگام نه برای زیدان و نه برای هواداران اتفاق غیرمنتظره‌ای نبود. آن گونه که دیده می‌شد، در مادرید همه چیز تحت کنترل بود. آنها همیشه توپ را در اختیار داشتند و اگر هم آن را نداشتند، به سرعت به‌دستش می‌آوردند. این در حالی بود که آنها نه بیل را داشتند و نه رونالدو را. اولی روی نیمکت بود و دومی به‌خاطر هل دادن داور 5 جلسه از همراهی تیمش محروم شده بود. اما برای رئال دیگر این غیبت‌ها اهمیتی ندارد. حتی آنها کاسمیرو را هم روی نیمکت نشانده بودند چراکه کواسویچ به جای او نمایش چشم نوازی داشت.

در بیرون زمین انتقادات خاموش شده بودند. نتایج و عملکرد آنها حریفانشان را به دست پاچگی انداخته است. رئال آنها را به لبه پرتگاه کشانده است. بارسلونا در نیمه دوم شانس‌هایی را برای خودش ایجاد کرد اما خیلی دیر شده بود و بازی را از دست داده بودند. مسی تیر دروازه را لرزاند، یکی از موقعیت‌های سوارز برگشت داده شد و یکی دیگر از ضربه‌هایش مهار شد تا بارسلونا دست از پار درازتر به کاتالونیا بازگردد. در عوض هواداران رئال از تک تک لحظات لذت می‌بردند، آنها می‌دانستند که برنده بودن برایشان دیگر کاری ندارد. آنها می‌دانند حتی می‌توانند مقابل بزرگترین رقیبشان از دقیقه 4 برنده باشند. از همان اول برنده باشند از همان اول دقیقه.

 

۵    
آی اسپورت
2017-08-17 12:31:00
نظر دهید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر