فهرست
آیا مالکیت پاشنه آشیل استقلال است؟
آیا مالکیت پاشنه آشیل استقلال است؟

آیا مالکیت پاشنه آشیل استقلال است؟

آی اسپورت - با اینکه در مرحله اول نسبت به استخدام شفر توسط استقلال خوشبینی کمی وجود داشت، اما به محض ورود وینفرد کارشناسان و طرفداران پالس‌های مثبتی از تغییرات دریافت نمودند. تغییراتی که مخصوصا در حوزه تاکتیک‌ها باعث پویایی و رشد آبی‌ها شد و قهرمانی حذفی و صعود به هشت تیم برتر آسیا را برای آنها به ارمغان آورد. تغییرات و نوآوری‌های تاکتیکی که در صدر آن سریع‌تر بازی کردن و سریع‌تر حمله کردن، خودنمایی می‌کرد. در واقع ما شاهد اجرای سبک حمله سریع بودیم و خوب این روند تا فصل جدید هم ادامه پیدا کرده و مردان شفر با خلق موقعیت زیر چهار پاس پس از توپگیری توانستند پنج گل را به ذوب‌آهن و تراکتورسازی بزنند. پنج گل با یک فرمان.

اما همین تیم قدرتمند در خلق موقعیت سریع، برابر پیکان و پارس جم نتوانست کاری از پیش ببرد و دو نتیجه ضعیف به دست آورد. نکته بدتر اینکه آنها برابر پارس جنوبی حتی یک ضربه به چهارچوب نیز ثبت نکردند. چرا؟ پاسخ روشن است. در دنیای تاکتیک‌های فوتبال هر سکه‌ای دو طرف دارد. استقلال متکی به حمله سریع طبق قاعده «حمله تک بخشی» فعالیت کرده و همواره مطابق این اصل آموزش می‌بیند: «به محض توپگیری روبه جلو بازی کنید و تمام». به همین دلیل وقتی برابر حریفی مثل ذوب و تراکتور که باز و تهاجمی بازی می‌کنند قرار می‌گیرد به راحتی می‌تواند پاس‌های پشت سرهم در طول صادر کرده و بازی رو به جلو را به خلق موقعیت تبدیل کند اما وقتی رقیب استقلال، پیکان یا پارس جم می‌شود که از استراتژی «توپ را به حریف بده» استفاده کرده و به لاک دفاعی خود می‌خزد مشکلات شروع می‌شوند و مالکیت بالا برای تیم تبدیل به جام زهر می‌شود .

آنها یاد گرفته‌اند که مداوم و سریع در طول پاس بدهند ولی حالا باید با پاس‌های عرضی در فکر فضا سازی باشند اما آموزشی نسبت به این وضعیت ندیده‌اند. در مدل حملات سریع قاعده بازی تیم بر «حمله تک‌بخشی» استوار است اما در مدل مالکیت بالا برابر دفاع متمرکز حریف، تیم باید از «حمله سه‌بخشی» بهره بگیرد. حمله‌ای که در آن ابتدا گروه طراح، آدرس‌های نفوذی را تعریف می‌کنند. سپس گروه توسعه حمله، ستون‌های ساختمان دفاعی حریف را ویران کرده و در نهایت نوبت به گروه تمام کنندگی با بازیکنان متخصص در ضربه به چهارچوب می‌رسد.

تفکیک بخش‌هایی که استقلال قادر به پیاده کردن آن برابر پارس جم نبود و تلاش‌های شفر نیز برای استفاده از مالکیت به دو دلیل عقیم ماند. اول اینکه اساسا مکمل مالکیت توپ، مبحث ایجاد فشار است که از راه به ثبات رساندن مالکیت و اردو زدن در زمین حریف به دست می‌آید. برای این منظور شما باید بتوانید اکثریت توپ‌های دوم را در نیمه جلویی زمین مال خود کنید. اتفاقی که استقلال قادر به آن نشد. دلیل دوم پرش‌های متوالی آبی‌ها از نقطه یک به نقطه سه بود. در واقع آنها به طور خود خواسته در جهت منافع بازی پارس جنوبی کار می‌کردند و مدام در تلاش بودند با حذف کارهای ترکیبی به صورت مستقیم از ارسال‌ها به نتیجه برسند که عملا برابر ستون سرزن حریف کاملا مغلوب بودند. رفتاری که همانطور که گفته شد از میل تیم به بازی سریع در طول حاصل می‌شود.

با این تفاسیر حالا یک سوال وجود دارد: آیا تیم شفر نباید مالکیت توپ بالا داشته باشد؟ مطمئنا با توجه به چهار بازی گذشته در لیگ و تحلیل وقتی که گل زده‌اند و وقتی که موفق به گلزنی نشده‌اند باید گفت بله. اما بدون شک این یک پرسش همیشگی و قطعی نیست. شفر باید زودتر از حریفان بجنبد و راهی برای استفاده از میوه حملات سریع، بدون گیر افتادن در قلاب مالکیت توپ پیدا کند و این می‌تواند استقلال را کشنده‌تر از قبل بکند اما اگر هر چه سریع‌تر برای این چالش اقدامات عاجل صورت نگیرد شک نکنید که توپ بیشتر و بیشتر هم به آبی‌ها ضربه خواهد زد.

ورزش 3

۴ ۱  
آی اسپورت
2018-08-20 14:24:00
همچنین بخوانید:
نظر دهید

۱ نظر
احمد
دوشنبه ۲۹ مرداد ۱۳۹۷، ۲۰:۱۵
بدتر اینکه آنها برابر پارس جنوبی حتی یک ضربه به چهارچوب نیز ثبت نکردند....
بدی تحلیلتون اینه که فکر می کنید حتما باید ضربه تو چهارچوب باشه که موقعیت خطرناک محسوب بشه!... کل تیم جم روی یه اشتباه به گل رسید ولی مخصوصا تو نیمه دوم سه تا چهار موقعیت صد در صدی از جانب استقلال گل نشد... این تحلیل ها واسه توجیه نتایج بعد بازی هستند...
۲
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر