فهرست
یادداشت روز : کابوس میزبانی، رویای قهرمانی
یادداشت روز : کابوس میزبانی، رویای قهرمانی

یادداشت روز : کابوس میزبانی، رویای قهرمانی

آی اسپورت- جام جهانی 2014 تحت تاثیر اعتراضات گسترده و تظاهرات کم سابقه مردم کشور میزبان آغاز شد. مخالفتهایی که هزینه های سرسام آور برگزاری جام جهانی را بر نمی تابند و انتظار دارند پولهایی که صرف ساخت و ساز استادیومهای فوتبال شده برای رشد و توسعه زندگی مردم برزیل صرف شود و نیازهای اولیه آموزشی و بهداشتی مردم فقیر این کشور در هیاهوی پر زرق و برق فوتبال گم نشود. از این منظر شاید بتوان حق را به فیفا داد که میزبانی 2022 را به کشوری کم جمعیت و غیرفوتبالی و بدون جنجالهای داخلی و پولدار مثل قطر سپرده که از این فشارها و اعتراضات مردمی در امان بماند و فقط بر برگزاری مسابقات تمرکز کند.



\"http://up.rossoneri.ir/privete/uploads/d7b4aad9fa1.jpg\"


زیر سایه این مخالفتهای اجتماعی، پرافتخارترین و پرطرفدارترین تیم فوتبال دنیا میزبان بیستمین جام جهانی است، تیمی که در شرایط عادی هم جدی ترین مدعی قهرمانی است. حالا و با این همه حواشی، برنده شدن این تیم بیش از پیش حیاتی شده و شاید کسب جام بتواند مرهمی باشد بر نا آرامی های جامعه ای که تصور می شد میزبانی برایش رویا باشد نه کابوس. وقتی در باری افتتاحیه برزیل برابر کرواسی قرار گرفت، برخلاف انتظارها تیمی که فارغ از فشارهای بیرون ورزشگاه شاداب تر و جنگنده تر بازی کرد کرواسی بود. گل به خودی مدافع مشهور برزیل نشانه ای از استرس فزاینده بازیکنان میزبان بود که علاوه بر ارثیه ناکامی 1950 انتظارات مردم فقیر و ناراضی را هم بر دوش خود احساس می کردند.

این میان شاید ناخودآگاه داور ژاپنی هم متاثر بود از خواست مردم برزیل، یا درگیر عذاب وجدان قضاوت 4 سال پیشش که منجر به حذف این تیم شده بود، که شبیه سازی ناشیانه مهاجم برزیل را پنالتی تشخیص داد و تیم میزبان را از بحران خارج کرد. گرچه خاطره تمارض ریوالدوی برزیل 2002 اسکولاری در برابر ترکیه و جنجالهای پس از آن را هم زنده کرد. آن سال برزیل در سمت دیگر کره زمین با سه R معروف (رونالدو، ریوالدو و رونالدینیو) کمتر حریفی را در خور قدرت خود یافت و با فلسفه نتیجه گرای مربیش جام قهرمانی را بر فراز دستان مدافع کاپیتانش دید. در ساعات اولیه جام جهانی 2014 هم این برزیل بود که بازی را به نفع خود به پایان برد: با دو گل ستاره جوانش، با رهبری مدافع کاپیتانش، با تدابیر مربی نتیجه گرایش، و البته با کمکِ داور.

مربیان قهرمان برزیل همیشه زود استعفا می دهند و بعدا دوباره به نیمکت بر می گردند-حتی زاگالوی در آستانه 80 سالگی- اما در بازگشت به سمت پراسترس و پرمسئولیت خود چندان موفق نیستند. آیا اسکولاری می تواند این طلسم را بشکند؟ توان این برزیل که کافی به نظر نمی رسد.

علی ایمانی

     
آی اسپورت
2014-06-14 19:03:56
نظر دهید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر