فهرست
اوج هیجان در اولین گرنداسلم
اوج هیجان در اولین گرنداسلم

اوج هیجان در اولین گرنداسلم

آی‌اسپورت- کافی‌ست یک بار رقابت دو تنیسور سطح اول را ببینید تا با هر ضربه آنها چشم‌هایتان سرنوشت توپ را فرِیم به فرِیم دنبال و هیجان سرتاپای وجودتان را تسخیر کند؛ این نسخه ملایم‌شده حسی‌ست که عاشقان ورزش تنیس هر سال با تماشای مسابقات اوپن تنیس در جهان  که اولین تورنمنت آن  «اوپن استرالیا» آن را تجربه می‌کنند، البته با چندین درجه شدتِ بیشتر. مسابقات تنیس آزاد استرالیا (اوپن استرالیا) یکی از چهار رقابت برجسته سالانه تنیس در دنیاست، مسابقاتی که هر سال در ماه ژانویه در شهر ملبورن استرالیا برگزار می‌شود و با بیش از ۱۰۰ سال قدمت و جایزه‌ای ۴۴ میلیون دلاری، یکی از پربیننده‌ترین مسابقات تنیس در جهان به شمار می‌رود. در این دوره از رقابت‌ها در انفرادی بانوان «نائومی اوساکا» و در انفرادی مردان «نواک جوکوویچ» به مقام قهرمانی رسیدند.

انفرادی زنان: «پترا کویتووا» از کشور چک در فینال انفرادی بانوان اوپن استرالیا به مصاف «نائومی اوساکا» رفت اما در نهایت موفق به شکست حریف ژاپنی‌اش نشد و مقام قهرمانی را از دست داد. با وجود اینکه پترا در ست نخست، پنج بار به «بریک پوینت» رسید، اما از این فرصت طلایی بهره نجست و در طرف دیگر نیز اوساکا در طول رقابت فینال هرگز از لحاظ جسمانی دچار ضعف نشد و همین امر موفقیت او را رقم زد. 

نکته جالب توجه این‌ست که نائومی پس از پایان بازی، راکت خود را کنار گذاشت و آرام و بی‌سروصدا از صحنه خارج شد. او متولد ژاپن و بزرگ شده آمریکاست؛ از پدری اهل هائیتی و مادری ژاپنی. اوساکا سال گذشته که پا به این تورنمنت گذاشت، در رتبه ۷۲ رنکینگ جهانی بود اما زمانی که رتبه‌بندی جدید جهانی اعلام شود، تنیسور ۲۱ ساله؛ قهرمان اوپن آمریکا و استرالیا، به نخستین تنیسور آسیایی (چه بانو و چه آقا) تبدیل می‌شود که به رده نخست رنکینگ جهانی رسیده. ضمن اینکه اوساکا پس از «جنیفر کاپریاتی» در سال ۲۰۰۱، به نخستین بانوی تنیسور تبدیل شد که دو عنوان مهم نخستش را به صورت پیاپی فتح کرده است.

هنگامی که نائومی در سپتامبر گذشته «سرنا ویلیامز» را در فینال اوپن آمریکا مغلوب کرد، هشتمین بانویی شد که از رقابت‌های اوپن استرالیا ۲۰۱۷ تا آن زمان موفق به به فتح یک گرند اسلم می‌شود. در واقع پیروزی اوساکا برابر ویلیامز، به نوعی همانند مراسم تاج‌گذاری بود؛ مراسمی که در آن ملکه پیشین تاج خود را تسلیم جانشینش می‌کند. 

کویتووا قهرمان دو دوره ویمبلدون درباره اوساکا می‌گوید: «او قطعاً یکی از بزرگان تنیس جهان است. البته باید ببینیم در آینده چه اتفاقاتی خواهد افتاد اما مطمئناً او تمام شرایط لازم برای درخشش را دارد.»

اوساکا نیز به خوبی از بالا رفتن انتظارات از خودش با خبر است، همین انتظارات بود که باعث شد سال گذشته بر روی چرخش ضربات فورهند خود بیشتر کار کند، ضرباتی که هشت بار در فینال اوپن استرالیا به کمکش آمد و امتیازات حساسی را به لطف این پیشرفت کسب کرد. او روی مکان فرود و سرعت سرویس‌هایش نیز تمرین فراوانی کرد و آنها را بهبود بخشید و به همین وسیله در فینال ۹ بار به طور مستقیم امتیاز گرفت، کاری که در طول تورنمنت ۵۹ بار موفق به انجامش شد! این در حالی‌ست که نزدیکترین شخص به او ۲۲ بار کمتر این کار را انجام داده بود.

نکته دیگر در مورد اوساکا به ست دوم فینال برمی‌گشت، جایی که با وجود شکست، موفق شد احساساتش را به بهترین شکل ممکن کنترل کند، امری که در گذشته تا این حد در انجامش موفق نبود. در روز فینال هوای ملبورن بارانی بود و بارش باران بر روی زمین مسابقه در ست سوم باعث شد سقف ورزشگاه بسته شود. در سِت دوم که کویتووا با حملات پیاپی او را عقب رانده بود، ابرهای بارانی در چشمان اوساکا جمع شدند. با هر دقیقه‌ای که از ست دوم پیش می‌رفت، اوساکا شقیقه‌اش را می‌مالید و با خشم به راکتش نگاه می‌کرد اما در یک لحظه پشتش را به کویتووا کرد، نفس عمیقی کشید و تصمیم گرفت خودش را جمع و جور کند. نائومی بعد از واگذاری Game آخر با اشک زمین را ترک کرد و در زمان استراحت دوش گرفت و آماده سِت مهم بازی شد.

اوساکا درباره شرایطش در آن زمان می‌گوید: « وقتی برابر یکی از بهترین‌های جهان بازی می‌کنید و یک ست را واگذار کرده‌اید به هیچ عنوان نمی‌توانید به این فکر کنید که از حریف برتر هستید، این اتفاق واقعاً ممکن نیست. در آن لحظه نمی‌توانستم طوری رفتار کنم که قاطعانه شایسته قهرمانی هستم اما ناگهان به خاطر آوردم که کویتووا چه بازیکن بزرگی است و به خود گفتم که باید انتظار چنین بازی سختی را می‌داشتم، خصوصاً اینکه کویتووا پس از مدت‌ها و پشت سر گذاشتن یک مصدومیت سخت توانسته بود مجدداً به فینال یک گرنداسلم برسد نشان می‌داد که چه حریف قدرتمندی‌ست.»

صحبت‌های انگیزشی اوساکا با خودش کاملا مثمر ثمر بود و او موفق شد به دومین قهرمانی متوالی خود دست یابد. آمار جالب در مورد نائومی اینکه او ۶۰ مسابقه متوالی‌ست که در صورت گرفتن سِت نخست، بازی را با پیروزی پشت سر می‌گذارد. البته از او نباید درباره دلیل این اتفاق پرسید چرا که حرف زدن از مهارت‌های او به شمار نمی‌رود، او کسی‌ست که در روز شاید ۱۰ جمله هم سخن نگوید. اوساکا هنگام اهدای جام قهرمانی شکلک در آورد، کاری که خودش هم بعد تماشای مجدد آن خندید و درباره‌اش گفت: «فراموش کردم لبخند بزنم. به من گفته شد لبخند بزنم اما نتوانستم. هول شده بودم و به همین دلیل ناگهان شکلک درآوردم. من حتی فراموش کردم که یادداشت خود را در پایان بازی بخوانم.»

انفرادی مردان: قهرمانی اخیر «نواک جوکوویچ» در رقابت‌های «اوپن استرالیا» یک قهرمانی مهم برای او بود؛ تنیسور اهل صربستان، حالا با هفت عنوان قهرمانی در این رقابت‌ها، «روی امرسون» و «راجر فدرر» با شش قهرمانی را کنار زده و به تنهایی عنوان پرافتخارترین تنیسور «اوپن استرالیا» را به خود اختصاص داد. ضمن اینکه مرد شماره یک تنیس جهان حالا هر سه گرنداسلم آخر را فتح کرده و با ۱۵ عنوان قهرمانیِ بزرگ، الگوی خودش «پیت سمپراس» را هم پشت سر گذاشته است اما  فراتر از اعداد و ارقام، این شیوه قهرمانی او بود که همه چیز را تحت تاثیر قرار داد.

در دیدار پایانی، «رافائل نادال» بارها از جریان بازی خارج شد و نتوانست بازی همیشگی خود را ارائه دهد. در واقع تنیسور سوئیس در ست اول، بارها در بلاک‌ها اشتباه داشت و در ادامه بازی و طولانی‌تر شدنِ رالی‌ها، با ضرباتِ «دراپ شوت» تنیسور صرب مواجه می‌شد و نمی‌توانست کاری از پیش ببرد. در یک صحنه، یک ضربه فورهند سنگین از جوکوویچ موجب خطای نادال شد که پانزدهمین اشتباه او از مجموع ۲۸ خطایش بود. در مقابل اما جوکوویچ بی‌نقص ظاهر شد و تنها ۹ اشتباه و خطا از خود به جا گذاشت.

جالب اینکه نادال و جوکوویچ در تنها تقابل پیشین خود در اوپن استرالیا، طولانی‌ترین فینال این رقابت‌ها را در سال ۲۰۱۲ ثبت کردند، مسابقه‌ای که نزدیک به ۶ ساعت به طول انجامید. این بار اما جوکو اسیر چنین رقابتی نشد و در ۲ ساعت و ۴ دقیقه حریف نامدار و قدرتمند خود را به زانو در آورد و جام قهرمانی را فتح کرد.

«قصاب بلگراد» در ۱۰ دقیقه نخست، سه گیم را به نام خود ثبت کرد و این در حالی بود که نادال در این مدت با اضطرابی بالا، به تعداد ضربات فورهند اشتباهش می‌افزود و خیلی سریع از ۱۴ امتیاز نخست، ۱۳ امتیاز را از دست داد. نادال در ملبورن تا دیدار فینال فوق‌العاده ظاهر شده بود و در چهار بازی پیشین‌اش در ست‌های نخست، در مجموع تنها شش گیم را به حریفان واگذار کرد، به همین دلیل نیز تماشای او در چنین حالتی برابر جوکوویچ، تصویری شوکه‌کننده محسوب می‌شد.

با تمام این اوصاف باید اعتراف کرد که این پیروزی نمود بارز نبوغ جوکوویچ بود؛ توصیف توانایی او در خنثی کردن ضربات مخوفی که هر حریف دیگری را از کار می‌انداخت و در ادامه جواب دادن آن ضربات با حملاتی سهمگین‌تر، در کلمات نمی‌گنجد. جدالی تن‌به‌تن از فورهندهای مرد اسپانیایی در مقابل بک‌هاندهای مبارز صرب، جدالی که نادال را در نهایت تسلیم کرد.

رافائل در بعضی صحنه‌ها علائمی از نادالِ همیشگی نشان داد؛ او در یک صحنه که هیچ شانسی نداشت توپ را به بالای سر جوکو فرستاد و ضربه والی او را به بهترین شکل ممکن پاسخ داد اما باز هم اضطراب بر او غلبه کرد. واقعیت این‌ست که نادال شیوه خاصی در این مسابقه در پیش گرفته بود؛ سرویس محکم و در ادامه یک فورهند محکم‌تر ولی جوکوویچ این روند را مختل کرد و همین کار نادال را دشوار ساخت. به همین دلیل نیز بود که تنیسور اسپانیایی پس از شکستِ این حربه‌اش؛ تصمیم گرفت حریفش را به دام رالی‌های طولانی بکشاند. برای مدتی این حقه جوابگو بود تا اینکه نواک یک ضربه محکم را به سمت نادال روانه ساخت و باعث شد او دچار اشتباه و نتیجه بازی ۳۰ بر ۱۵ به سود نواک شود.

بازی ادامه یافت و جوکوویچ موفق شد ضمن فتح دو ست، در ست سوم نیز ۲ بر یک از حریف نامدارش پیشی بگیرد. در همین حین او در چند صحنه به شدت بد کار کرد و با اشتباهات مداومش باعث شد تا نادال به نخستین «برک پوینت» خود برسد ولی فرصتی که خیلی زود مهیا گشته بود، به همان زودی نیز از دست رفت تا باز هم اثبات شود که شانس در دیدار پایانی هیچ جایی ندارد. جوکوویچ با سه فورهند بی‌نقص در زمان سرویس نادال، در آستانه امتیاز آخر قرار گرفت؛ رافائل یک بار با بک‌هند توانست امتیاز را از آنِ خود کند اما در مرتبه بعد با یک ضربه اشتباه، بدترین شکست خود در فینال گرنداسلم‌ها را بدون پیروزی در حتی یک ست رقم زد، اتفاقی که برای اولین بار با آن مواجه می‌شد.

نادال پس از پایان مسابقه گفت: «به نواک و تیم‌اش تبریک می‌گویم. یک سطح شگفت‌انگیز از تنیس را دیدیم. گاهی اوقات این تورنمنت از نظر مصدومیت‌ها به من سخت گرفته و برخی اوقات دیگر مانند این فینال، رقیبم من را در شرایط سخت قرار داده است.»

جوکوویچ نیز پس از کسب این قهرمانی گفت: «باید به ۱۲ ماه گذشته فکر می‌کردم، همانگونه که رافا یک عمل جراحی داشت، من نیز چند سال اخیر از یک مصدومیت کهنه رنج می‌بردم. من دقیقا ۱۲ ماه پیش از این رقابت‌ها یک عمل جراحی سنگین را پشت سر گذاشتم و حالا روبه‌روی شما ایستاده‌ام. قهرمان این گرنداسلم و قهرمان سه گرنداسلم از چهار گرنداسلم سال شده‌ام که واقعا شگفت‌انگیز است.»

نوواک از ماریان واژدا در تیم مربیگری که میانه‌های سال ۲۰۱۸ یک بار دیگر همکاری با او را کلید زدند و کمک کردند جوکوویچ به قهرمانی اوپن آمریکا و استرالیا برسد و دوباره مرد شماره یک تنیس جهان نام بگیرد تشکر ویژه‌ای کرد. 

۱    
آی اسپورت
2019-04-05 12:28:00
نظر دهید

به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر