فهرست
از صفر تا صد؛ سناریوی تکراری با دنیزلی
از صفر تا صد؛ سناریوی تکراری با دنیزلی

از صفر تا صد؛ سناریوی تکراری با دنیزلی

آی اسپورت - سه باخت متوالی، 8 گل خورده، اکتفا به سه گل زده و تبدیل شدن به تیمی معمولی، سرنوشت تیم مصطفی دنیزلی در سه هفته اخیر لیگ برتر بوده است؛ سرنوشتی که سبب شده یکی از دو «قدرت» مطلق ۷ هفته اول فصل جاری لیگ برتر به‌کلی پس برود و بر خلاف سپاهان که قوام و صدرنشینی‌اش را حفظ کرده، همان تیم سهل‌انگاری نشان بدهد که فصول قبلی نیز پس از چند هفته اوجگیری وا می‌داد و در موقعیتی که همگان توقع اوجگیری‌اش را داشتند، رو به سراشیبی می‌رفت.

فصل پیش فرآیندی از همین دست سبب شد تراکتور که با هدایت جورج لیکنز در شش بازی متوالی بدون شکست مانده و به صدر جدول بسیار نزدیک شده بود، همه اندوخته‌هایش را در هفته‌های بعدی به هدر بدهد و چنان چیزی به قیمت برکناری لیکنز بلژیکی تمام شد. امروز هم خیلی‌ها معتقدند دنیزلی به همان سرنوشت دچار می‌شود و حتی آنقدر خوش‌اقبال نیست که تا پایان نیم‌فصل اول لیگ نوزدهم نیز دوام بیاورد. تیم او که در ۷ هفته اول لیگ حتی یک گل نخورده و رشید مظاهری دروازه‌اش را آهنین جلوه داده بود، آنقدر آسان و زیاد از استقلال گل خورد که حکم یک تماشاگر (و نه یک رقیب) را پیدا کرد و در دیدار با سپاهان نیز به‌رغم اینکه همگان می‌دانند نقطه قوت و سلاح اصلی طلایی‌ها ارسال توپ‌های بلند از دو جناح و کار و ضربه‌زنی‌های متنوع و بخصوص با سر روی آنهاست، دنیزلی چاره‌ای برای آن نیندیشید یا شاگردانش نتوانستند تدابیر او را اجرایی کنند و روی توپ‌هایی از همین دست بود که ضربات سر سجاد شهباززاده و کی‌روش استنلی بر تور دروازه «پرشورها» بوسه زد و برد ۲-۰ را به نام سپاهان و به ضرر تیمی روی اسکوربورد حک کرد که در بخش‌های اولیه مسابقه با احتساب موقعیت‌های خوب گلزنی تیم تبریزی غیرقابل پیش‌بینی به‌نظر می‌رسید.

دنیزلی بعد از این باخت و در پاسخ به سؤالات مرتبط با بحرانی‌شدن شرایطش در تبریز مدعی شده است که مشکلات تراکتور را حل و تیمش را دوباره به همان تیم بلندپرواز هفته‌های نخست لیگ تبدیل خواهد کرد، اما این کار به‌آسانی گفتن آن نیست و به‌نظر نمی‌رسد دنیزلی شرایط لازم برای انجام این کار را داشته باشد. در ترکیب تراکتور البته نفرات شاخصی عرض اندام می‌کنند، اما از یک سو استمرار لازم بر کارشان مترتب نیست و یک روز خوبند و دو روز بد و از جانب دیگر سرمربی با اتخاذ روش‌هایی ریسکی و نامعقول تیم را به ورطه مشکلات می‌اندازد. گذاشتن سه مدافع وسط که نه به‌طور موفق شناور و مقتدرند و نه قوه مانور و انعطاف لازم را دارند، طی هفته‌های اخیر قاتل تراکتور شده و دلیل اصلی گل‌های خورده پرشمار این تیم در هفته‌های هشتم و نهم لیگ تلقی شده و از طرف دیگر هافبک‌های تیم تبریزی نیز از عنصر خلاقیت لازم دور نشان داده‌‌اند. به اینها بیفزایید بازی‌های پرنوسان اشکان دژاگه، مسعود شجاعی و احسان حاجی‌صفی را که مجموعاً بیش از ۲۲۰ بازی ملی در کارنامه خویش دارند، اما به‌ندرت برای تیم تبریزی جانفشانی می‌کنند. آنها هرگاه تحت فشار و مورد اعتراض هواداران قرار می‌گیرند جرقه‌ای می‌زنند؛ گلزنی سرنوشت‌ساز دژاگه مقابل استقلال در فصل گذشته و گلزنی مشابه حاجی‌صفی برابر پرسپولیس در این فصل از آن دست بوده است، اما به‌نظر نمی‌رسد آنها مهره‌هایی باشند که پرشورها بتوانند تمامی سرنوشت خود را بر اساس آنها ساماندهی و تعیین کنند.

 سایر نفرات ایرانی تراکتور اگر رشید مظاهری را نادیده بگیریم چیزی بیش از سه لژیونر سابق فوق نیستند و خارجی‌های این تیم نیز مهره‌های فوق‌العاده‌ای نشان نداده‌اند و دیگر خبری از آنتونی استوکس و لی هری‌اروین هم در تبریز نیست. ابتدای فصل دنیزلی خریدها و نفراتی را از مدیران باشگاه برای تیمش طلب کرد که زنوزی به هر دلیل از جذب اکثر آنها بازماند و نتایج گول‌زننده و بیش از حد خوب تراکتور در 7 هفته اول مسابقات آن درخواست‌های اجابت‌نشده و اثر منفی آنها را از یاد برد. اما امروز که کمبود استقامت و کمبودهای تاکتیکی و لرزش‌های فردی اکثر نفرات تیم تراکتور را از صد به صفر کاهش داده، همگان به یاد آن تقویت‌های صورت‌نگرفته و آن خریدهای انجام‌نشده افتاده‌اند، ولی برای یادآوری آن نکات قدری دیر شده است. در صورت حفظ این بساط بعید است که دنیزلی حتی نیم‌فصل هم لیگ را به چشم ببیند و یک تغییر وضعیت سطحی نیز برای اعتلای مجدد تراکتور و نجات دنیزلی کفایت نخواهد کرد.

فوتبال یک بازی گول‌زننده است و لغزشی کوچک هم کافی است تا مثلاً آژاکس برتری ۴-۱ خود مقابل چلسی را با تساوی ۴-۴ عوض کند و آرسنال به‌رغم برتری ۳-۱ مقابل لیورپول تسلیم این تیم شود و هرچند قیاس این باشگاه‌های مافوق حرفه‌ای با باشگاه‌های آماتوروار ما یک مقایسه عبث است، اما تا زمانی که کارتان ریشه‌ای و پایه‌ای و تدارکات‌تان همه‌گیر نباشد، در هیچ سطح و کشوری هیچ توفیقی پردوام نخواهد بود و جرقه‌ای بیش جلوه نخواهد کرد و حتی اگر در مقطعی از فصل بدرخشید و جلو بیفتید، سرانجام کم خواهید آورد.

شاید درد ماجرا برای تبریزی‌ها این باشد که تیم تحت اختیارشان بالقوه تیم خوبی است اما از یک سو ناهمگون بودن نفرات آن که هر یک به نوع اندیشه خاصی تعلق دارند و فقدان یک وحدت جمعی و از جانب دیگر مناسب نبودن برخی طرح‌ها و افکار دنیزلی برای تیمی از این دست کار را به یک نقطه بحرانی برای پرشورها کشانده است؛ نقطه‌ای که حتی اگر خرد جمعی و عقل فوتبالی حکم بدهد که باید به دنیزلی و طرح‌های او فرصت بیشتری برای ثمردهی داد، شور و شوق و همیت حاکم بر سکوهای تبریزی چنین چیزی را رد می‌کند.

۱۴ ۱  
آی اسپورت
2019-11-07 23:29:00
همچنین بخوانید:
نظر دهید

۱ نظر
بنیامین
جمعه ۱۷ آبان ۱۳۹۸، ۰۹:۳۸
توی همین بنر هم چیز های غیر طبیعی یا اغراق آمیز میشه دید. مگه زبان رسمی این کشور فارسی نیست؟ چرا باید انگلیسی بنویسید، آقای زنوزی شوآف رو به نهایتش رسونده بعد داستان لباس های حراجی آدیداس حالا به انگلیسی از طرفداراش تشکر میکنه.
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر