فهرست
یادداشت ویژه: کاش یکی مرا پرت می‌کرد برزیل
یادداشت ویژه: کاش یکی مرا پرت می‌کرد برزیل

یادداشت ویژه: کاش یکی مرا پرت می‌کرد برزیل

آی اسپورت- کاش یکی پیدا می‌شد مرا برمی‌داشت پرت‌ام می‌کرد برزیل. سائوپائولو. جلوی هتل تیم. آن‌وقت تا صبح می‌ایستادم تا کیروش بیاید بیرون. می‌رفتم می‌ایستادم جلوش. زل می‌زدم به ‌چشم‌هایش که پر از یوزپلنگ‌اند انگار. بعد درست همان موقع که چشمانم پر ‌می‌شدند ، هرچه توی دلم بود را بهش می‌گفتم.

می‌گفتم ای‌ولله کارلوس خان. دمت گرم. نمی‌دانی چه کرده‌ای با ما. نمی‌دانی دیشب که بازی تمام شد، توی دل‌های ما چه خبر بود. درست بعد از آن نمایش غرور و تحسین و ستایش. نمی‌دانی چه‌خبر بود. مردم جشن گرفته بودند برای تیمی که گل خورده، اما نباخته. بهش می‌گفتم که بچه‌های تهران، ریخته بودند توی اتوبان نیایش و داشتند به سلامتی ساق بچه‌های تیم‌ملی می‌رقصیدند و باده نگون‌سار می‌کردند. بهش می‌گفتم سلامت باشی آقا. یک چراغی را توی دلمان روشن کردی. خیلی وقت بود نداشتیم‌اش. خیلی وقت بود که یادمان رفته بود مغرور باشیم. یادمان رفته بود آن گوشه دلمان یک چیزی هست به اسم غرور. که باهاش سرمان را بالا بگیریم، سینه‌مان را بدهیم جلو و با خودمان حال کنیم. با همینی که هستیم. نمی‌دانی. دوز غرورمان رفته بالا. آن‌قدر که بتوانیم صبح به صبح، تورگی بزنیم‌اش. که به افتخار خودمان، بایستیم و کلاهمان را بیندازیم پیش خدا.

بهش می‌گفتم می‌دانی، ما به همین زنده‌ایم. به همین که صورتمان سرخ باشد و سرمان بالا. بچه‌های تهران و شیراز و همه‌جا، می‌توانند فراموش کنند آن‌چه را که ندارند. اگر امیدوار باشند و البته مغرور. که از فردایشان خبری باشد. این‌که دیگران حسابشان کنند. بهش می‌گفتم همان 2006 که باختیم و از جام پرت شدیم بیرون، نه امیدی برایمان ماند و نه غروری. له شدیم. از یک سال قبل از آن، له‌مان کرده بودند. انگار همه آمده بودند که پایشان را بگذارند رویمان تا له‌مان شویم. از فیگو و رونالدو بگیر، تا کسی که امروز نیست.

و حالا این‌روز‌ها، درست همین روزهای بیم و امید، همین روزهایی که همه، شب‌ها خواب صعود می‌بینند. که آن یکی دوتا بخورد و ما یکی بزنیم؛ ماها خوش‌مان است. سینه‌هایمان فراخ است و کله‌مان پر باد. برای همه کری می‌خوانیم. که های، ما هم هستیم.

آقا کارلوس، سرت خوش. دماغ‌ات چاق. که نگذاشتی خردادمان، همین‌جوری تمام‌ شود. خشک و خالی. بی هیچ امیدی. بی هیچ غروری.


مهدی سقطچی

  ۶  
آی اسپورت
2014-06-23 17:32:21
نظر دهید
۶ نظر
ایلیا
دوشنبه ۲ تير ۱۳۹۳، ۱۹:۳۴
اینم یکی دیگه از اشکالات ماست که توی هر نظرمون در مورد هر موضوعی باید حتما موضع سیاسی هم باشه
خب عزیز من کارلوس کیروش خوب کار کرده دمش هم گرم چرا باز به سیاست وصلش می کنی؟؟ حالا باز یه مربی که به جایی وصل نیست پیدا شده شما میخوای وصلش کنی؟
ایلیا
دوشنبه ۲ تير ۱۳۹۳، ۱۹:۳۴
اینم یکی دیگه از اشکالات ماست که توی هر نظرمون در مورد هر موضوعی باید حتما موضع سیاسی هم باشه
خب عزیز من کارلوس کیروش خوب کار کرده دمش هم گرم چرا باز به سیاست وصلش می کنی؟؟ حالا باز یه مربی که به جایی وصل نیست پیدا شده شما میخوای وصلش کنی؟
ایلیا
دوشنبه ۲ تير ۱۳۹۳، ۱۹:۳۴
اینم یکی دیگه از اشکالات ماست که توی هر نظرمون در مورد هر موضوعی باید حتما موضع سیاسی هم باشه
خب عزیز من کارلوس کیروش خوب کار کرده دمش هم گرم چرا باز به سیاست وصلش می کنی؟؟ حالا باز یه مربی که به جایی وصل نیست پیدا شده شما میخوای وصلش کنی؟
ایلیا
دوشنبه ۲ تير ۱۳۹۳، ۱۹:۳۴
اینم یکی دیگه از اشکالات ماست که توی هر نظرمون در مورد هر موضوعی باید حتما موضع سیاسی هم باشه
خب عزیز من کارلوس کیروش خوب کار کرده دمش هم گرم چرا باز به سیاست وصلش می کنی؟؟ حالا باز یه مربی که به جایی وصل نیست پیدا شده شما میخوای وصلش کنی؟
ایلیا
دوشنبه ۲ تير ۱۳۹۳، ۱۹:۳۴
اینم یکی دیگه از اشکالات ماست که توی هر نظرمون در مورد هر موضوعی باید حتما موضع سیاسی هم باشه
خب عزیز من کارلوس کیروش خوب کار کرده دمش هم گرم چرا باز به سیاست وصلش می کنی؟؟ حالا باز یه مربی که به جایی وصل نیست پیدا شده شما میخوای وصلش کنی؟
-
دوشنبه ۲ تير ۱۳۹۳، ۲۰:۰۰
تا کسی که امروز نیست.

تا کسی که امروز نیست
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر