فهرست
برای ایران، به بهانه امیرحسین
برای ایران، به بهانه امیرحسین

برای ایران، به بهانه امیرحسین

آی اسپورت- 

ابتدا: بیش از دوازده سال است که امیرحسین صادقی در سطح اول فوتبال ایران بازی می کند. یکی از چند بازیکنی است که در یک دوره در جوانان استقلال چهره شدند و رشد کردند. مثل پیروز قربانی و وحید طالب لو و خسرو حیدری و آندرانیک تیموریان. صادقی در همه این سالها بازیکنی بوده بین متوسط و خوب. هیچ وقت بد و ضعیف نبوده و هیچ وقت هم عالی و ستاره نبوده. از فوتبالیست هایی که اصطلاحا به آنها می گویند بازیکن بدنه. یعنی بدنه لیگ را می سازند. همیشه در لیگ هستند اما معمولا به لیگ جذابیت ویژه ای نمی دهند. اینطور است که حتی در گذر از سی سالگی و با وجود حضور در دو جام جهانی تعداد بازی های ملی امیرحسین تازه به بیست تا رسیده. در مقطعی هم با گل به خودی هایش حسابی مغضوب هواداران استقلال شده بود. آنچنانکه می توان گفت رفتنش از این تیم و پیوستنش به تیم متوسطی مثل مس کرمان در آن مقطع باعث رضایت طرفداران تیم آبی پایتخت شده بود. در سالیان اخیر افزایش تجربه باعث شده بود امیرحسین کمتر متوسط و بیشتر خوب باشد. آنقدر که بتواند به استقلال برگردد و به بازیکن ثابت این تیم تبدیل شود. با این وجود او هرگز سیمای یک مدافع بزرگ و مطمئن را نداشت. به طور قطع اگر هادی عقیلی از تیم ملی کنار نمی رفت امیرحسین حالا شانس درخشیدن در برزیل را نداشت. حداکثر یک مدافع ذخیره بود در تیم ملی. 

بعد: اما امیرحسین در تیمی که به خاطر عملکرد دفاعی اش تحسین جهانیان را برانگیخته، تاکنون بهترین مدافع بوده است. بی اشتباه و با بالاترین راندمانی که می توان از یک مدافع انتظار داشت. اگر فرض کنیم امیرحسین از بدو جوانی ستاره بزرگی بوده در حد نستا و کاناوارو و در آن مقطع به جای رفتن به مس کرمان به رئال مادرید رفته بود و در همه این سالها هم کنار سرخیو راموس فیکس بازی کرده بود، الان در این جام جهانی همین بازی را می کرد که الان دارد می کند. و ناگهان ما کشف کرده ایم که مدافع معمولا متوسط ما در سی و دوسالگی چقدر بازیکن بزرگی بوده و ما متوجه نبوده ایم. چقدر رعنا و خوش قدوقامت است. چقدر باهوش است. هیچ کم از نستا ندارد. او هرگز به گرانترین و بهترین خط حمله جهان باج نداد. مسی و هیگواین و آگوئرو مجموعا دویست میلیون یورو و شاید هم بیشتر قیمت دارند. اما امیرحسین نود دقیقه در مقابل آنها خونسرد، شجاع، مسلط و حرفه ای بازی کرد. اگر امیرحسین کاناواروی برنده توپ طلا هم بود، همین را از او می خواستیم و نه بیشتر. و همه اینها معجزه کی روش است. مردی که می تواند از یک بازیکن به واقع متوسط، کارایی یک ستاره بزرگ را بهره بگیرد. بله، امیرحسین جام جهانی برزیل، معجزه کی روش است.

دیگر: هدف نهایی در آنچه که دانش مدیریت نامیده می شود رساندن سیستم به حداکثر بهره وری است. این همان کاری است که کی روش با تیم متوسط ما کرده. کی روش دوباره به یادمان آورد چیزی هست به نام دانش مدیریت. واقعا یک چنین چیزی هست. و چیزی هست به نام تدبیر و برنامه ریزی. واقعا هست. و چیزی هست به نام هدف. بله هدف. و امید و شجاعت. که اگر باشند هر پدیده ای به حداکثر خودش تبدیل می شود. کی روش به یادمان آورد که چرا در کشوری که باید سالانه پذیرای حداقل بیست میلیون توریست باشد با درامد حداقل سالانه بیست میلیارد دلار، تعداد واقعی توریست های ورودی به دویست هزار نفر هم نمی رسد. کی روش به ما یادآوری کرد چرا در کمتر از چهل سال نود درصد حیات وحش ایران از بین رفته و مساحت جنگل های ایران به یک سوم رسیده و سطح آب های زیرزمینی ما ده متر پایین تر رفته و رودها و دریاچه های ما یک به یک می خشکند و کابوس سومالی شدن دارد ما را می بلعد. بله، آنچه که کی روش به ما داده خیلی فراتر از حضور موفق در یک تورنمنت فوتبال است. 

سرانجام: دیده ام که کسانی با اشاره به موفقیت کی روش عملکرد مربیانی مثل دایی و فرکی و قلعه نویی و جلالی را به سخره می گیرند. اما ای کاش واقعا روزگار مدیریت در ایران دست کم در دست کسانی در همین ردیف بود. بالاخره هر کدام از این چند نفر سوابقی دارند و موفقیت هایی و بعضا تجارب مفید و قابل فخری. نکته این است که اقتصاد ما، صنعت ما، آموزش ما، فرهنگ ما، محیط زیست ما، گردشگری ما، حمل و نقل ما، آینده ما و هست و نیست ما جملگی توسط کسانی مثل مایلی کهن مدیریت شده. ناقضان مسلم همه آنچه که به عقل مربوط می شود: از تدبیر و برنامه ریزی گرفته تا فناوری و بهره وری. سه سال پیش مایلی کهن به شدت مدعی بود که تیم ملی را باید به دست او بسپارند. خیلی هم ناممکن نبود که واقعا باز هم شانسی دوباره به او بدهند. در این صورت، به جای اینکه هم اکنون ما در شش و بش شیرین محاسبه احتمالات صعود به مرحله بعدی جام جهانی باشیم احتمالا دو سال قبل در همان مرحله مقدماتی توسط سوریه حذف شده بودیم. تصور دردناکی است، نه؟ دردناکتر مایلی کهن هایی هستند که محیط زیست و گردشگری و اقتصاد و صنعت را می گردانند. یعنی دور خودش می گردانند، نه اینکه پیشتر ببرندش. فقط فروتر می برندش. بله فروتر. دردناک تر همه امیر حسین هایی هستند که تباه شده اند و می شوند و هیچکس هرگز ندانست و نمی داند که می توانسته اند این فرصت را داشته باشند روزی رعناتر و زیباتر از نستا و کاناوارو چشم جهانیان را به خود خیره کنند. 

  ۱۰  
آی اسپورت
2014-06-24 23:59:56
نظر دهید
۱۰ نظر
رامین
چهارشنبه ۴ تير ۱۳۹۳، ۰۰:۱۶
عالی. مقاله ای بالاتر از سطح این سایت
امیر حسینی که شده درد دل ملت
چهارشنبه ۴ تير ۱۳۹۳، ۰۱:۲۹
اوپس واقعی اینجاست، یک ان یکی میاد ، مدافعی رو که تو جام باشگاه های اسیا، یه مهاجم متوسط اروپایی هر زمان خواست دریبلش کرد، رو سرش هد زد،گل زد!!! حالا فقط و فقط به لطف تمرین های کیروش و اعتمادی به تیم داده الان رو سر هیگوایین سر میزنه؛ توپ مسی رو میزنه!!
یک کلام کیروش نمادی از مدیریت و دانش مدرنه
Saeid Langari
چهارشنبه ۴ تير ۱۳۹۳، ۰۲:۱۸
احتمالا دو سال قبل در همان مرحله مقدماتی توسط سوریه حذف شده بودیم.

kerevat ghashang, ghaye naz nazi, ma key baraye jame 2014 ba syria bazi kardim? didi hala to az mayeli kohan ham bi savad arii hala. boro bezar bad biadd, daretam bezarrrrt
-
چهارشنبه ۴ تير ۱۳۹۳، ۰۹:۱۹
درود بر شما آقای دکتر کرمی
-
چهارشنبه ۴ تير ۱۳۹۳، ۰۹:۲۴
فوق العاده بود این مقاله، امیدوارم از آقاى کرمى بیشتر بخونیم توى این سایت
هوادار
چهارشنبه ۴ تير ۱۳۹۳، ۱۶:۲۱
بعدش مسئولان استقلال میگن موفقیت تیم ملی به خاطر استقلاله:)))
هوادار
چهارشنبه ۴ تير ۱۳۹۳، ۱۶:۲۱
بعدش مسئولان استقلال میگن موفقیت تیم ملی به خاطر استقلاله:)))
-
چهارشنبه ۴ تير ۱۳۹۳، ۱۶:۵۱
احسنت !!! مشکل اصلی کشورمونو گفتی
فرید
چهارشنبه ۴ تير ۱۳۹۳، ۱۶:۵۶
آقای کرمی مقاله تان عالی بود و حرف دل همه مردم. کاش این کابوس پایانی داشت...
arman
جمعه ۶ تير ۱۳۹۳، ۰۰:۲۸
این مقاله نشون میده یک آدمی که کروات میزنه هم میتونه مثل احمقها حرف بزنه و چقدر نادون باشه شما این سوراخ فوری رو با نستا و کارناوارو مقایسه میکنه بعد هم نتیجه گیری هم می بندی تنگش !! زاررررررررررررت بابا زارررررررررررررررررت
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر