فهرست
یادداشت ویژه: در ستایش تاکتیک دفاعی کارلوس کی روش/ رقص پا روی اعصاب حریف
یادداشت ویژه: در ستایش تاکتیک دفاعی کارلوس کی روش/ رقص پا روی اعصاب حریف

یادداشت ویژه: در ستایش تاکتیک دفاعی کارلوس کی روش/ رقص پا روی اعصاب حریف

جاناتان ویلسون- گاردین

آی اسپورت- تنها دو تیم در جام جهانی توانستند بیش از ایران، تا پیش از دریافت گل اول، دروازه شان را بسته نگه دارند و زمانی هم که دروازه ایران با ضربه دیدنی لیونل مسی از پشت محوطه جریمه باز شد، تقریبا هر 11 بازی تیم مقابل توپ قرار داشتند. البته که بازیکنان ایران مقاومت جانانه ای از خود نشان دادند اما بخش زیادی از این موفقیت حاصل نبوغ و تلاش یک مرد است: کارلوس کی روش.

این مربی باتجربه پرتغالی استاد تاکتیک های دفاعی است. او این موضوع را زمانی که کمک مربی منچستریونایتد بود، ثابت کرد. گری نویل و پاتریس اورا در مورد نحوه چینش تیم منچستریونایتد توسط او مقابل بارسلونا در نیمه نهایی لیگ قهرمانان سال 2008 صحبت های جالبی کرده اند و نباید فراموش کرد که با رفتن او از الدترافورد برای برعهده گرفتن هدایت تیم ملی پرتغال، منچستریونایتدی در کارهای دفاعی، به ویژه در رقابت های اروپایی، تا چه اندازه آسیب پذیر شد.

البته انتقادهایی هم همیشه وجود داشته و حتی تعدادی از تماشاگران، در دیدار برابر نیجریه، ایران را هو کردند اما همانطور که کارلوس کی روش توضیح داده، با تیمی بدون ستاره که برنامه آماده سازی اش به دلیل مشکلات مالی و تحریم ها با مشکلاتی روبرو بوده، او چاره ای جز دنبال کردن تفکرات محافظه کارانه اش نداشته است. کی روش اعلام کرده که قصد دارد در پایان جام جهانی از هدایت تیم ملی ایران کناره گیری کند و از عدم حمایت دولت اظهارنارضایتی کرده اما تمایل شدید بازیکنان تیم برای ماندن او، نشان دهنده تاثیر عمیق کی روش در تیم ملی ایران است. رضا قوچان نژاد، مهاجم ایران که برای چارلتون بازی می کند، به تازگی گفت:\" اگر کی روش برود، این فوتبال ایران است که بازنده است. این اتفاق بدی است. کی روش 3 سال در فوتبال ایران بود و همه بازیکنان را می شناسد. نمی توانم باور کنم که او بعد از جام جهانی اینجا نخواهد بود. امیدوارم او در تیم ملی بماند.

هرچند نمایش های ایران در سراسر رقابت ها فراز و فرود زیادی ندارد اما جالب است که ببینیم آنها چطور فضاهای را حریفان می گیرند. اصول کار آنها تقریبا ساده است: تلاش برای تشکیل دو خط بین بازیکن صاحب توپ و دروازه و ممانعت از حرکت حریف بین این دو خط دفاعی.  اما برای اجرای این تاکتیک، نیاز به شرایط ذهنی فوق العاده و آمادگی بدنی بالاست. در این شیوه، مدافعان تقریبا در تمام طول بازی روی یک خط قرار می گیرند و تنها در موارد بسیار معدودی نفوذ می کنند. در دیدار مقابل آرژانتین هم پژمان منتظری تنها دو بار از راست حرکت کرد که به دو موقعیت خوب به وجود آورد.

شرایط در خط میانی کمی پیچیده تر است. جواد نکونام تنها کمی جلوتر از خط دفاعی بازی می کند و در واقع بین دو خط چهار نفره در سیستم 1-4-1-4 قرار می گیرد. وظیفه او این است که اجازه ندهد هیچ بازیکنی بین دو خط و پشت محوطه جریمه صاحب موقعیت شود. هر بار یکی از هافبک های تیم پا به توپ از منطقه اش به جلو حرکت کند، نکونام جای او را پر می کند و آرایش تیم به 1-1-4-4 تبدیل می شود. قوچان نژاد در این مورد هم گفت:\" تیم ملی ایران، برزیل یا آرژانتین نیست که ستاره های زیادی داشته باشد. ما یک تیم هستیم و باید مانند یک تیم، منسجم بازی کنیم. ما برای موفقیت در زمین باید یک تاکتیک قوی داشته باشیم. وقتی لازم باشد، همه ما در کارهای دفاعی شرکت می کنیم و وقتی زمانش برسد، همه بازیکنان تیم حمله می کنند.\"

به تازگی، برای مقابله با تیم هایی که از شیوه بازی مالکانه استفاده می کنند، یک تئوری دفاع توپ گرا رادیکال ( دفاعی که براساس حرکت توپ تغییر استقرار می دهند) در حال گسترش است. شیوه بازی ایران بیش از اینکه یک انتخاب شخصی باشد، یک انتخاب مصلحتی است اما تاثیر یکسانی دارد: آنها اجازه می دهند تا حریف صاحب توپ شود اما مانع از ایجاد موقعیت می شوند و امیدوارند که کلافگی حریف از نرسیدن به گل، آنها را وادار به اشتباه کند.

برای مثال، در دیدار مقابل آرژانتین، ایران در نیمه اول تنها 53 پاس صحیح داشت که نه تنها از تعداد پاس های خاویر ماسچرانو در این دیدار هم کمتر بود، بلکه کمتر تعداد پاس صحیح را در یک نیمه از یک بازی جام جهانی از سال 1966 به ثبت رساندند. در نیمه دوم که آرژانتینی ها می خواستند به هر ترتیبی شده به گل برسند، ایران 80 پاس صحیح داشت و حتی می توانست به پیروزی برسد؛ سرخیو رومرو دو \"سیو\" عالی روی ضربات سر داشت و داور باید خطای پنالتی پابلو سابالتا را روی اشکان دژاگه اعلام می کرد.

ایران اگر بتواند بوسنی را شکست بدهد و نیجریه برابر آرژانتین شکست بخورد، می توانند برای اولین بار به مرحله یک هشتم نهایی برسند. برای ایرانی ها اکنون دو سوال مطرح است. اول اینکه بوسنی بعد از شکست مقابل نیجریه و از دست دادن امیدهای صعود، در چه شرایطی قرار دارد و اینکه اگر حریف تمایلی به حمله نداشت، آیا آنها باید بازی را در دست بگیرند. شاید بهتر باشد در این مورد به صحبت های کی روش رجوع کنیم:\" بزرگترین دغدغه من، حفظ تمرکز بازیکنان است. آنها باید موقعیت هایی که به دست می آورند را به گل تبدیل کنند. 

پیش از آغاز رقابت ها، به نظر می رسید که بوسنی با سیستم 2-4-4 تهاجمی و هافبک های خلاقی که دارد، حریفی است که به دام ایران خواهد افتاد اما بعد از دو شکست، دشوار است که حدس بزنیم آنها در دیدار آخر با چه شیوه ای بازی می کنند. ممکن است حذف شدن از رقابت ها باعث شود تا آنها با آزادی و فراغ بال بیشتری بازی کنند یا ممکن است بازیکنان همچنان سرخوردگی ناشی از شکست مقابل نیجریه را فراموش نکرده باشند و این در بازی شان مشهود باشد.

ممکن است ایران در دیدار مقابل بوسنی با یک \"در باغ سبز\" روبرو شود که طعنه آمیزانه، چندان هم مناسب شان نیست.

  ۱  
آی اسپورت
2014-06-25 16:11:52
نظر دهید
۱ نظر
ebrahim
چهارشنبه ۴ تير ۱۳۹۳، ۱۴:۳۵
الحق و الانصاف کیروش بسیار حرفه ای فکر می کنه. اگر او نبود الان کسی گوجی و اشکان را نمی شناخت . همین آقای مظلومی که از دعوت دو رگه ها به تیم ملی انتقاد می کرد چند روز پیش در شبکه ی خبر از آن ها تعریف می کرد. به نظر من به هر قیمتی باید کیروش بمونه...
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر