فهرست
بوسنی  و بالاترین میزان دوندگی در گروه F/ آنها بیشتر از ما می دوند و پاس می دهند
بوسنی و بالاترین میزان دوندگی در گروه F/ آنها بیشتر از ما می دوند و پاس می دهند

بوسنی و بالاترین میزان دوندگی در گروه F/ آنها بیشتر از ما می دوند و پاس می دهند

آی اسپورت - شاید این مهم‌ترین مسابقه تاریخ فوتبال کشورمان باشد. کی شده بود که روز آخر جام جهانی به صعود فکر کنیم؟ کی صحبت از صعود خنده‌دار نبود و چقدر پتانسیل نیاز داشتیم تا به خودمان جرأت حرف زدن از اقتدار در مرحله گروهی را بدهیم؟
امشب تیم ملی ایران مقابل بوسنی به میدان خواهد رفت؛ تیمی که دو بازی آخرش را باخته و در اولین حضورش در جام جهانی وداعی زودهنگام با این مسابقات داشت. البته دو باخت قبلی بوسنی دلیلی بر کیفیت پایین این تیم نیست کما اینکه می‌دانیم تیم سوسیچ در مصاف اول مقابل آرژانتین نمایشی فوق‌العاده ارائه داد. بوسنی در دیدار با آرژانتین آماری فوق‌العاده ارائه داد و با اینکه در دقیقه 3 مسابقه با گل به خودی مدافع‌شان شوکه شدند اما در ادامه نمایشی فراتر از تصور مقابل حریف قدرتمندشان ارائه دادند. در پایان بازی بوسنی - آرژانتین آمار شوت‌ها (کل ضرباتی که به دروازه حریف زده می‌شود شامل ضربه سر و پا) 16 به 12 بود و جالب اینکه 6 شوت بوسنیایی‌ها داخل چارچوب و تنها 2 شوت آرژانتینی‌ها به داخل چارچوب زده شد که یکی از آنها ضربه دقیق لئو مسی در دقیقه 65 بود. هر چقدر تعداد پاس‌های بوسنیایی‌ها کمتر از حریف بود و آنها 597 به 418 در این آیتم کم آوردند اما این آمار به علاوه مالکیت توپ 59 به 41 آلبی‌سلسته هم نتوانست نمایش درخشان تیم سوسیچ مقابل شاگردان سابه‌یا را زیر سوال ببرد و همه بعد از این مسابقه از بوسنی و اولین نمایش‌اش در جام جهانی تمجید کردند.
اما اگر بخواهیم مقایسه‌ای بین دیدار ایران - آرژانتین و بوسنی - آرژانتین داشته باشیم آمار تیم ایران مقابل آلبی‌سلسته آنقدر فوق‌العاده نیست که تیم سوسیچ ارائه داد.
در مصاف شنبه‌شب آرژانتین 21 ضربه به سمت دروازه ما زد که فقط 4 تایش داخل چارچوب بود و در این سو تیم ما 8 ضربه زد که 3 تایش را رومرو دفع کرد. در این میدان مالکیت توپ 76 به 24 ثبت شد، ضمن اینکه تعداد پاس‌ها 564 به 175 بود که اصلا جالب نیست.
اصلا دوست نداریم از بوسنی غول بسازیم چه اینکه وقتی مقابل آرژانتین شانس برد داریم پس حتما می‌توانیم از پس تیم کم‌انگیزه و حذف شده سوسیچ هم برآییم اما خوب می‌دانیم اگر کمک‌داور بازی نیجریه - بوسنی گل سالم ژکو را آفساید اعلام نمی‌کرد یا توپ دقایق آخر این بازیکن به جای تیر به تور می‌نشست، آنها هم شانس صعود داشتند و با توجه به توانایی‌های‌شان خطرناک‌تر جلوه می‌کردند.
با این‌حال فعلا تنها عنصری که می‌تواند خطرات ناشی از پتانسیل تیمی بوسنی را کاهش دهد همین انگیزه و اعتماد به نفس لازم برای اعاده حیثیت است. سافت سوسیچ که خوب می‌داند بعد از جام جهانی جایی در تیم ملی کشورش نخواهد داشت و باید سکان هدایت تیم ملی بوسنی را به دست فرد دیگری بسپارد اما بازیکنان این تیم هم به فکر اعاده حیثیت و اثبات توانایی خود هستند و دوست دارند با گرفتن حداقل امتیاز در آخرین بازی اولین جام جهانی‌شان را بدون امتیاز به پایان نرسانند.
با این حساب تعداد شوت‌های آنها مقابل آرژانتینی‌ها و بازی برابرشان با این تیم و البته بازی نسبتا برابرشان مقابل نیجریه و تعداد پاس‌های‌شان چیزی نیست که بشود از آن گذشت هر چند وقتی کروش بازی را برای حریف می‌بندد دیگر این همه پاس و تملک زیاد فایده‌ای ندارد و فقط باید مراقب شوت به دروازه بود و مسلما بالا رفتن تعداد ضربه به دروازه و ازدیاد موقعیت‌ها شانس گلزنی حریف را بیشتر می‌کند.
 همچنین در مورد میزان دوندگی دو تیم ایران  و بوسنی با مقایسه میزان دوندگی( یا همان مساقت طی شده ) در دو بازی اخیر دو تیم می توان به نتایج جالبی رسید.این آمار نشان می دهد میزان دوندگی بوسنیایی ها  بیشتر از تیم ملی ایران و البته  بیشتر از دو تیم دیگر گروه است  اما تفاوت اینجاست  که آنها حداقل مقابل نیجریه  بیشتر پا به توپ دویده اند تا اینکه بخواهند  دنبال توپ بدوند و مدام پرس کنند.بوسنیایی ها در دو بازی گذشته جمعا نزدیک به 226 کیلیومتر دویده اند  اما بازیکنان تیم ایران  باوجود  رکورد فوق العاده ای که به جا گذاشتند در 180 دقیقه قبلی حدود 217 کیلومتر دوندگی داشته اند که بیشتر آن بدون توپ و برای محدود کردن فضاها و تنگ کردن راه های نفوذ حریف بوده است.



 
     
آی اسپورت
2014-06-25 14:33:54
نظر دهید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر