فهرست
یادداشت ویژه : پیچیده ترین معادله جهان / می بریم یا چی ؟
یادداشت ویژه : پیچیده ترین معادله جهان / می بریم یا چی ؟

یادداشت ویژه : پیچیده ترین معادله جهان / می بریم یا چی ؟

آی اسپورت-   این بار همه چیز پیچیده تر است و پیچیدگی شرایط، هم تحقق معجزه را سخت تر می کند و هم نمایش واقعی تیم ملی در مقابل بوسنی زخم خورده را. ما جلوی نیجریه ناامید و بی اعتماد به نفس رفتیم تا در مقابل تیمی که به سه امتیاز حیاتی آن مسابقه احتیاج داشت بازی کنیم و امتیاز بگیریم. تیم باید دفاع کرد. همان کاری که کرد. منسجم و منظم فضاها را از مهاجمان سرعتی نیجریه گرفت. سرعت بازی نیجریه را با بستن فضاها از بین برد و نتیجه اش بازی خود دفاعی تیم ملی و در عین حال یکی از کم افت و خیز ترین بازی های این تورنمنت بود.

  در برابر آرژانتین ما می‌رفتیم که نبازیم. اعتماد به نفس بازی اول به یاریمان آمده بود. هدف امتیاز گرفتن بود. نیمه اول درست مثل مسابقه با نیجریه رو به بازی تخریبی آوردیم، فضای حرکتی مهاجمان تکنیکی آرژانتین را گرفتیم. با جنگندگی کم نظیر تمرکز بازیکنان آرژانتین را به هم ریختیم و بعد در نیمه دوم، کم کم دل به حرکات انفجاری دژآگه و قوچان نژاد بستیم و توپ های بلندی که در فضاهای خالی آرژانتین فرود می آمد. یک بازی از پیش طراحی شده بی نقص. شانس با ما یار نبود. اگر یار بود شاید شگفتی بزرگ تاریخ فوتبال ایران را رقم می‌زدیم و سه امتیاز از آن بازی سخت با خود به رختکن می‌بردیم. مسی نگذاشت. اشتباهات داوری نگذاشت و در دقایق واپسین تمرکزمان را از دست دادیم و یک فرصت خوب برای یک نابغه کار را تمام کرد. ما باختیم ولی بی نقص ترین بازی سالیان اخیر فوتبال ایران را دیدیم. معجزه ای رخ نداد اما واقعیتی با شکوه تر از معجزه مردمی که فرق شکست و بازنده بودن را می‌دادند به خیابان‌ها کشاند.

  حالا همه چیز سخت شده است. بوسنی حذف شده است. نیازی به حمله بی محابا به دروازه ایران ندارد. بوسنی می‌داند نقطه قوت ایران کجاست. ایران تیمی نیست که فضای زیادی به بازیکنان تهاجمی بوسنی بدهد. آن‌ها می‌دانند قدرت تهاجمی بازیکنان تکنیکی آرژانتین و بازی سریع تیمی نیجریه را ندارند. یک تیم شرق اروپایی که مانند ایران فیزیکی بازی می‌کند و چه در دفاع و چه در حمله تیم سریعی نیست. یک ستاره فرصت طلب در نوک پیکان تهاجمی دارد و دیگر هیچ نکته مرعوب کننده ای در بازی اش نیست. ایرانی که در دفاع فوق العاده عمل می‌کند و ضدحمله‌های خطرناکی را در فضاهای خالی دفاع حریف پی می‌ریزد این بار به سه امتیاز نیاز دارد. ایران جلو می‌کشد و بوسنی مترصد فرصتی خواهد بود تا از فضای بین هافبک ها و مدافعین ایرانی عبور کند و خلق موقعیت کند. نتیجه بازی همزمان می‌تواند حسابی تمرکز بازیکنان ایرانی را که از نقاط قوتشان در دو بازی گذشته بوده است به هم بریزد اما بوسنی هیچ توجهی به بازی همزمان ندارد. آن‌ها سه امتیاز می‌خواهند و اگر نشد به همان یک امتیاز هم قانع خواهند بود. ایران باید از استراتژی دیگری برای رسیدن به دروازه بوسنی استفاده کند. استراتژی که تاکنون امتحان خاصی پس نداده است. هر چه به پایان بازی نزدیک تر شویم استرس و فشار روی بازیکنان ایران بیشتر می‌شود و این همان اتفاقی است که ساختار دفاعی و شیوه بازی ایران برای نیجریه و آرژانتین رقم زد.

 حالا کار سخت تر و پیچیده تر شده است. این قسمت بد و ترسناک ماجراست. از طرف دیگر ایران دو بازیکن تهاجمی خطرناک، سریع و سطح بالا دارد که چندان از آنان استفاده نکرده است. جهانبخش در دقایق کوتاه حضورش در زمین چه در بازی با نیجریه و چه بازی با آرژانتین سرعت و تمرکز و تکنیکش را به رخ کشیده است و کریم انصاری فرد با انگیزه، سریع و فرصت طلب هنوز فرصت بازی کردن نیافته است. بوسنیایی‌ها بر خلاف دو حریف قبلی ار درگیری های نفر به نفر از پیش برنده نیستند و توانایی و تجربه آرژانتین و نیجریه را برای حفظ فشار روی دروازه ایران ندارند. این هم قسمت خوب ماجراست و هم می‌تواند نگران کننده باشد. تیمی بدون استرس که فقط می‌خواهد برای اعاده حیثیت به میدان برود و تلخی های دو بازی گذشته را در بازی پایانی جبران کند و انگیزه اش هیچ کمتر از مردان باروحیه کی روش نیست. این است که پیشبینی بازی فردا سخت ترین کار ممکن است. تنها می توان به انگاره ها و گزینه های پیش رو فکر کرد.

 اگر ایران مانند دو بازی قبل، با همان نظم و جنگندگی به میدان بیاید، بوسنی کار سختی در پیش خواهد داشت. اتفاقات بازی نیجریه-آرژانتین تاثیر مستقیمی روی تمرکز و روحیه جنگندگی ایرانیان خواهد داشت. به فرض اگر آرژانتین از همان دقایق اولیه گل بزند و جلو بیفتد می توان پیش بینی کرد ایران با اعتماد به نفس بیشتری به جلو خواهد تاخت و اگر نتواند تا سی دقیقه مانده به پایان بازی خود را برنده میدان کند، هر لحظه با فشار روانی بیشتری بازی خواهد کرد. موقعیتی دوگانه و پارادوکسیکال که در آن دروازه بهشت و جهنم را مجموعه ای از تصادفات و عوامل غیر قابل کنترل رقم می زنند.

 حال اگر نیجریه به آرژانتین گل بزند و پیش بیفتد، ایرانی‌ها که انرژی بی نظیر روحی خودشان را در دو بازی قبل هم خرج کرده اند ممکن است انسجام و تمرکز خود را برای دقایقی از دست بدهند و این کار را از حالت اول هم سخت تر می کند. تیمی پر استرس که احتمال اشتباه بازیکنانش بالا رفته و تیمی بدون استرس که خونسرد به دنبال کسب امتیاز است.

ما در بازی امشب با مانعی سخت روبرو هستیم که نمی‌دانیم معجزه یا واقعیت، رویا یا کابوس کدامشان در انتظار تیم ملی ایران نشسته است.

 اگر ببریم همه برده ایم و اگر ببازیم با همه کسانی که در دو بازی قبلی احساس برد می‌کردیم باخته ایم و باز هم شکست نخورده ایم. دیگر اثری از تحقیر و از شکست تحقیرآمیز نیست و این بزرگترین روزنه امید ما به تیم ملی است. تیمی که امروز بیشتر از همیشه به فردای طلایی فکر می‌کند. امشب طلایی که یا در مقابل بوسنی رقم خواهد خورد یا در تورنمنت‌های مهم بعدی در پیش رو.   

البرز زاهدی 

  ۱  
آی اسپورت
2014-06-25 16:07:40
نظر دهید
۱ نظر
بی دل
چهارشنبه ۴ تير ۱۳۹۳، ۱۷:۲۰
تحت هیچ شرایطی نمی‌‌بازیم! خواهیم برد ولی‌ اون طرف آرژانتین هم مساوی خواهد کرد یعنی‌ طوری حذف میشیم که با تفاضل گل یا تک امتیاز اختلاف خواهد بود
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر