فهرست
یکساعت تا بازی بزرگ : می ریم که داشته باشیم تا یا نه ؟
یکساعت تا بازی بزرگ : می ریم که داشته باشیم تا یا نه ؟

یکساعت تا بازی بزرگ : می ریم که داشته باشیم تا یا نه ؟

آی اسپورت- قرار نبود بازی ایران_بوسنی جدی باشد. قرار نبود خرق عادت شود و بازی سوم هم حساس باشد. قرار نبود دور سوم هم شروع شود و بلیت برگشت نگرفته باشیم. قرار نبود دل هشتاد میلیون نفر با تیم باشد. قرار نبود بازیکن های دورگه توی دلمان جا بگیرند. قرار نبود  دور سوم را توی زمین برویم و نفری پنجاه و هفت تا فحش حواله ی مربی تیم نکرده باشیم. قرار نبود ببازیم و بگوییم ای والله!

حالا که همه ی این «قرار نبود» ها بی قرارمان کرده اند استرس را از دنده عوض کردن راننده تاکسی ها و سرسری جزوه ورق زدن ها و ویزیت های درمانگاه ها و تهِ تهِ تمام  حرف های دو نفره و چند نفره و «یعنی میشه بریم بالا؟» گفتن هایمان می شود فهمید.
امشب اما با سه شب پیش فرق می کند. با شب 31خردادماه فرق می کند. با آرژانتین فرق می کند. امشب آستانه ی هورا ها چیزی فراتر از «دمش گرم چقدر خوب گرفت» و «اکهی داشت میرفت توی گل» است. امشب مردم پرتوقعی که ما باشیم، از تیمی که قرار بود کیسه ی گل شود و بخندیم و پوزخند تلخ بزنیم به ریش و سبیل و همه چیزش، انتظار داریم ببرد، خوب هم ببرد و برویم یک هشتم نهایی. یک رویا را به چشم ببینیم و هورایی بکشیم قد تمام هوراهایی که این چند سال نکشیده ایم. توقع داریم تیمی که توی چشممان، توی نوشته هایمان، توی نگاهمان قد امتیاز گرفتن نبود چهار امتیاز بگیرد و برود مرحله ی بعد. نیجریه و بوسنی را حذف کند و برود بالا. هرچند، کیروش که مصاحبه می کند دل آدم قرص می شود که انگار جدی جدی قرار است امشب جشن بگیریم و تا صبح زل بزنیم به هم و به زور باور کنیم بیداریم و هی به هم بگوییم «پسسسر! رفتیم تو شونزده تا!» و رویای فرانسه کشی هم بپرورانیم که «چرا که نه؟». حتی مراحل بعدی را هم مرور کنیم که آلمان و برزیل هم عددی نیستند!
بر که می گردیم به بازی با آرژانتین خوش خوشانمان می شود و به خودمان وعده ی جشن امشب را می دهیم. خوش خوشانمان می شود که اگر یکی پایش را ستون می کرد جلوی توپ مسی حالا سر صعود با آرژانتین رقابت می کردیم! خوش خوشانمان می شود از هیجان گزارشگر آرژانتین و ذوقش از بردن ایران. حتی یک عده هم ریختند توی خیابان ها و کف و سوت زدند به این باخت! خوش خوشانمان می شود از مصاحبه نکردن کیروش و غرورش بعد از باخت به آرژانتین. این وسط یک خط در میان هم  فحش چارواداری میبندیم به داور صرب!

یک ساعت و نیم مانده تا بازی ایران_بوسنی ودل توی دلمان نیست، پایمان روی زمین بند نیست. می نشینیم و پا می شویم و هی قدم می زنیم و دو دو تا چهارتا می کنیم و آخرش هم همه اش ایران است که می برد و ماییم که صعود می کنیم. مثل تمام آن محاسبات پیش از بازی با آرژانتین و نیجریه که رای به «لوله می شیم» می دادند، این بازی 180درجه چرخیده ایم روی «می بریم، شک نکن!». 
«پرنده ی آبی امید» است دیگر، گاهی دلش می خواهد توی آسمان ایران هم بچرخد!

امیر یار احمدی 
  ۱  
آی اسپورت
2014-06-25 19:53:06
نظر دهید
۱ نظر
shayan
چهارشنبه ۴ تير ۱۳۹۳، ۲۲:۴۲
ini ke axesh injasto bedin be man
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر